II SA/Lu 213/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2020 r. sprawy ze skargi K. R. i A. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. – w związku z odwołaniem K. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., znak: PINB [...], nakazującej inwestorowi K. R. i A. R. wykonanie rozbiórki budynku inwentarsko-składowego o wymiarach 15,16 m x 7,14 m + 11,80 m x 5,54 m na działce gruntu nr ewid.[...] położonej w obrębie A., jednostka ewidencyjna A. , stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania określonego w art. 129 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie, natomiast zgodnie z art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 ze zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Ponadto zgodnie z art. 44 k.p.a.: "§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i art. 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że przesyłkę adresowaną do K. R. zawierającą zaskarżoną decyzję, awizowano w dniu [...] r. oraz powtórnie w dniu [...] r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizowania, w dniu [...] r. nastąpił jej zwrot do nadawcy. Organ odwoławczy przyjął, że doręczenie zaskarżonej decyzji K. R. nastąpiło w dniu [...] r. (art. 44 k.p.a.), a zatem przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Odwołanie K. R., zostało złożone osobiście w sekretariacie Wojewody L. w dniu 17 grudnia 2019 r., a więc z uchybieniem ustawowo przewidzianego terminu do wniesienia odwołania, a odwołujący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przepis art. 44 k.p.a. ustanawia fikcję prawną doręczenia pisma. Taka forma doręczenia może być zastosowana dopiero wtedy, gdy nie ma możliwości dokonania doręczenia w sposób właściwy (art. 42 k.p.a.) lub zastępczy (art. 43 k.p.a.). Do skutecznego doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 44 k.p.a. może dojść tylko wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie dwie przesłanki, a mianowicie pismo zostanie złożone na czas wskazany w tym przepisie w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczone w miejscu, o którym mowa w § 2 powołanego przepisu. Dla uznania, że decyzja została skutecznie doręczona stronie w trybie art. 44 k.p.a. konieczne jest wykazanie przez organ administracji, że placówka pocztowa zawiadomiła adresata o nadejściu pisma. Zdaniem organu odwoławczego decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. została skutecznie doręczona skarżącemu, w trybie tzw. domniemania doręczenia (art. 44 k.p.a.) w dniu [...] r. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest między innymi wniesienie odwołania, jest zachowanie terminu jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, która korzysta z ochrony trwałości ze wszelkimi skutkami z tego wynikającymi. Zarzuty merytoryczne odwołującej strony nie mogą być rozpatrzone w tym postępowaniu. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. R. i K. R.. W uzasadnieniu skargi kwestionowali postępowanie przed organami nadzoru budowlanego w odniesieniu do swojej nieruchomości uznając, że "narusza ono zasady współżycia społecznego". W zakresie doręczenia decyzji wskazali, że przesyłka z decyzją nie została doręczona ponieważ listonosz "jest w zmowie" z ich przeciwnikiem procesowym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, jednakże z odmienną argumentacją w odniesieniu do każdego ze skarżących. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej, w obecnym stanie prawnym, skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. stwierdzające, że odwołanie K. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W odniesieniu do skargi K. R. wyjaśnić należy, że w myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W stanie faktycznym sprawy przesyłkę adresowaną do K. R. zawierającą zaskarżoną decyzję, awizowano w dniu [...] r. oraz powtórnie w dniu [...] r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizowania, w dniu [...] r. nastąpił jej zwrot do nadawcy. Słusznie organ odwoławczy uznał, że decyzja została doręczona w tzw. trybie domniemania doręczenia na podstawie art. 44 k.p.a. i prawidłowo ten tryb w odniesieniu do odwołującego szczegółowo w postanowieniu opisał. Słusznie organ odwoławczy przyjął, że doręczenie zaskarżonej decyzji K. R. nastąpiło w dniu [...] r., a zatem przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., zaś odwołanie K. R., zostało złożone osobiście w sekretariacie Wojewody L. w dniu [...] r., a więc z uchybieniem ustawowo przewidzianego terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnić należy, że zawarte w skardze niepoparte rzetelnymi dowodami oświadczenie o braku awiza i "zmowie listonosza z J. K." nie może prowadzić do obalenia skutków doręczenia przesyłki w trybie art. 44 k.p.a. W odniesieniu do skargi A. R. wyjaśnić należy, że do A. R., tak jak do K. R. skierowana była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., znak: PINB [...] Sposób doręczenia decyzji był tożsamy, tzn. przesyłkę (odrębną niż do K. R.) adresowaną do A. R. zawierającą zaskarżoną decyzję, awizowano w dniu [...] r. oraz powtórnie w dniu [...] r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizowania, w dniu [...] r. nastąpił jej zwrot do nadawcy. Przyjąć należy, że doręczenie zaskarżonej decyzji A. R. nastąpiło w dniu [...] r. Jednakże odmiennie – niż w przypadku K. R. – A. R. nie wniosła odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r.