II SA/Gd 946/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Dobek - Rak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 września 2022 r., nr SKO Gd/1488/22 w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej postanawia odrzucić sprzeciw. UZASADNIENIE K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane "skarga" od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku 13 września 2022 r., uchylającej decyzję Dyrektora Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pucku, działającego z upoważnienia Wójta Gminy Puck, z 14 lutego 2022 r. o ustaleniu odpłatności za pobyt J. B. w Domu Pomocy Społecznej w Pucku i zobowiązaniu K. S. do uiszczenia kwoty odpłatności. Decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia skarżącemu (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać należy, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku wydano na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Wobec tego nie ma wątpliwości, że środek zaskarżenia od niniejszej decyzji stanowi, zgodnie z treścią art. 64a p.p.s.a., sprzeciw od decyzji, pomimo tego, że skarżący wniesiony środek zaskarżenia zatytułował "skarga" i tak też został potraktowany przez Sąd. Analizując akta niniejszej sprawy ustalono, że przedmiotowa decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 września 2022 r. Potwierdza to pieczęć datownika pocztowej placówki oddawczej oraz data i podpis na potwierdzeniu odbioru zalegającym w aktach sprawy. Biorąc pod uwagę, że sprzeciw od decyzji kasacyjnej, w myśl art. 64c § 1 p.p.s.a., winien być wniesiony w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, to na gruncie niniejszej sprawy konieczne jest stwierdzenie, że termin do wniesienia powyższego środka zaskarżenia upływał w dniu 6 października 2022 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący K. S. w dniu 20 października 2022 r. nadał przedmiotowy sprzeciw za pośrednictwem Kolegium do Sądu w placówce pocztowej, na co wskazuje data stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, uchybiając tym samym ustawowemu terminowi do wniesienia tego środka zaskarżenia. Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie skarżący został błędnie pouczony przez organ drugiej instancji o możliwości zaskarżenia decyzji kasacyjnej tego organu poprzez złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Przepisy rozdziału 3a Działu III p.p.s.a. zatytułowanego "Sprzeciw od decyzji" nie zawierają jednak odrębnej regulacji dotyczącej usunięcia skutków naruszenia terminu, a zwłaszcza unormowania ustanawiającego obowiązek sądu rozpoznania sprzeciwu wniesionego po terminie bez przeprowadzenia procedury związanej z przywróceniem terminu. W rozdziale 3a brak jest również przepisu wyłączającego lub ograniczającego stosowanie w postępowaniu wszczętym sprzeciwem instytucji przywrócenia terminu. Złożenie więc przez stronę wniosku o przywrócenie terminu jest niezbędne w każdym wypadku uchybienia terminowi, niezależnie od tego, co było powodem zaistnienia takiego stanu (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2021). W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć należy brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia (zob. postanowienia NSA: z 29 maja 2009 r., II OZ 417/09, z 13 grudnia 2013 r., I OZ 1147/13; z 28 marca 2014 r., II OZ 308/14; dostępne https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu może nastąpić na wniosek strony. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu z urzędu, także wtedy, gdy wina w uchybieniu terminowi leżała po stronie organu lub sądu, np. w sytuacji wadliwego pouczenia o terminie dokonania określonej czynności. W niniejszej sprawie skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia sprzeciwu. W konsekwencji sprzeciw należało uznać za wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu, co musiało skutkować jego odrzuceniem, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.