I OZ 474/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 503/21 odrzucające skargę Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Lubelskiego z 21 kwietnia 2021 r., nr GN-V.7534.1.13.2021.MJC w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 24 sierpnia 2022 r. Z. S.A. z siedzibą w W. (dalej zwana "skarżącą") wniosła skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z 21 kwietnia 2021 r., nr GN-V.7534.1.13.2021.MJC w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy pismem z 10 marca 2022 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 7 kwietnia 2022 r. Jednak skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 11 maja 2022 r. odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżąca argumentowała, że zaskarżone postanowienie narusza zagwarantowane jej Konstytucją RP prawo do sądu, a Naczelny Sąd Administracyjny skutkiem rozpoznania jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w całości uchyli zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a. - ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych). Drugi dotyczy zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w drodze orzeczenia sądowego przez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca mimo, że złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Tym samym zaszły podstawy do wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 10 marca 2022 r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 lipca 2021 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, prawidłowo pouczając o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania sądu. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania, skarżąca nie zastosowała się do niego i nie uiściła należnego wpisu. Biorąc pod uwagę powołane wyżej okoliczności, nie można utożsamiać odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji z odebraniem skarżącej prawa do sądu. To bowiem wyłącznie nieuzupełnienie braków fiskalnych skargi w terminie doprowadziło do niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe należało uznać, że odrzucenie skargi przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. było prawidłowe. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.