IV SA/Wa 2099/07

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.K., R.K., K.K., M.D., T.D., W.C., W.C., A.W., S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) sierpnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1). zwolnić A.W. od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. UZASADNIENIE Skarżąca w dniu 15 listopada 2007 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) sierpnia 2007 r. Z informacji podanych w nadesłanym formularzu PPF wynika, iż skarżąca jest matką samotnie wychowującą troje małoletnich dzieci. Skarżąca jest osobą bezrobotną a jedynym jej dochodem jest renta rodzinna i zasiłek rodzinny w wysokości 1035 zł miesięcznie. Jak wynika z rubryki 7 formularza skarżąca oprócz domu o pow. 72 m2 i garażu o pow. 70 m2 nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż stałe koszty związane z utrzymaniem domu to kwota 300 zł miesięcznie, a oprócz tego obecnie zmuszona jest zakupić opał na zimę na kwotę co najmniej 1800 zł. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową skarżącej uwidocznioną we wniosku należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono w dwóch aspektach. Z jednej strony uwzględniono wysokość kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego, jakie musiałaby ponieść skarżąca w przypadku korzystania z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika, z drugiej jej realne możliwości finansowe. Wnioskodawczyni uzyskuje wprawdzie stałe dochody w postaci renty rodzinnej i zasiłku rodzinnego, jednak na utrzymaniu skarżącego pozostaje troje małoletnich dzieci. Uzyskiwane przez skarżącego dochody w łącznej wysokości 1035 zł miesięcznie służą więc do utrzymania czteroosobowej rodziny. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącej pozwala na stwierdzenie, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.