II SA/Wr 452/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu (...) października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z M na decyzję SKO we W z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu przekształcania prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu kwotę 759 (słownie: siedemset pięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia (...) sierpnia 2020 r. skarżący wywiódł skargę na decyzję SK O we (...) z (...) marca 2020 r. (... ) utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) października 2019 r. (... ) w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, położonej we(...) , przy ul. (...) (...) nr (...) , oznaczonej geodezyjnie jako działka gruntu nr (...) , (...), obręb (...), o powierzchni (...) ha, dla której prowadzona jest przez S R dla W– K, IV Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta nr (...), w tym udziału o wielkości (...), związanego z odrębną własnością lokalu niemieszkalnego nr (...), w wysokości (...) zł i ustalającej okres wnoszenia opłaty, tj. przez 33 lata, począwszy od (...) r. Pismem z dnia (...) października 2020 r. skarżący oświadczył, że cofa w/w skargę, wnosząc o zwrot uiszczonego w sprawie wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącego - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I). Orzeczenie o kosztach znalazło oparcie w art. 232 p.p.s.a (pkt II).