II SA/Wa 167/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2007 r. sprecyzowanej następnie pismem z dnia 3 kwietnia 2007 r. uczynili decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie od decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiera prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Skarżący złożył wprawdzie do organu taki wniosek, jednakże skargę do Sądu wniósł przez ponownym rozpatrzeniem sprawy przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Niewyczerpanie przez skarżącego w postępowaniu przed organem administracji publicznej środka zaskarżenia czyni skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.