Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VII SA/Wa 2028/09

Administrative courts2009-12-17
Case number
VII SA/Wa 2028/09
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2009-12-17
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Jolanta Augustyniak-Pęczkowska

Ruling

Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania odwoławczego postanawia : odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 6 listopada 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R. O. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] znak : [...]. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 500,00 złotych oraz do nadesłania 26 egzemplarzy odpisu skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący otrzymał ww. wezwanie w dniu 19 listopada 2009 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 26 listopada 2009 r. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 8 grudnia 2009 r. Skarżący nie nadesłał też 26 egzemplarzy odpisu skargi. Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie dopełnił czynności nakazanych przez Sąd. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.