II SA/Gd 297/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku adwokat E. N. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego postanawia przyznać adwokat E. N. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście 60/100 złotych) za sporządzenie, w ramach zastępstwa prawnego wykonywanego na zasadzie prawa pomocy, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. B. na wyżej wymienione rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. Referendarz przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 22 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącej stwierdziła, że brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego rozstrzygnięcia oraz złożyła wniosek o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie w piśmie z dnia 1 grudnia 2010 r. oświadczyła, że wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi: 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Nadto, zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 22 %. Zatem, opłatę za sporządzenie opinii w wysokości 180 zł (240 zł x 75 %) należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22%, co daje kwotę 219,60 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.