I SA/Lu 605/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 października 2007 r. sprawy ze skargi A. spółki z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie przez spółkę A ( z siedzibą w L.) 14 – dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...], określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ten miesiąc. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że wyżej wymienioną decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego doręczono tej spółce w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, dniu 17 stycznia 2007 r. ( tego dnia upłynął ostatni dzień czternastodniowego okresu przechowywania decyzji w Urzędzie Pocztowym Nr [...] w L. ). Wyjaśnił również, iż w dniu 3 stycznia 2007 r. nie można było doręczyć spółce A przesyłki pocztowej ( zawierającej tę decyzję ). Przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata ( spółki) w wyżej wymienionej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tej placówce umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 10 stycznia 2007 r. przesyłkę awizowano ponownie. Spółka nie podjęła przesyłki w terminie 14 dni. Przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu 18 stycznia 2007 r. Stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w dniu 31 stycznia 2007 r. W dniu 23 marca 2007 r. spółka wniosła odwołanie. Tego dnia złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił również, że postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z uwagi na uchybienie przez spółkę terminowi określonemu w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. W tych okolicznościach - zdaniem organu - zachodziły podstawy do stwierdzenia, że spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. . W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze na powyższe postanowienie, spółka A. zarzuciła naruszenie następujących przepisów Ordynacji podatkowej : - art. 122, art. 187 § 1 i art. 191, poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wyrażające się w błędnym przyjęciu przez organ, że spółka już od dnia 6 marca 2007 r. wiedziała o istnieniu decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług, podczas gdy informację taką spółka powzięła dopiero w dniu 19 marca 2007 r.; - art. 121 § 1 oraz art. 122, art. 187 § 1 i art. 191, poprzez przyjęcie domniemania faktycznego, iż spółka powzięła wiadomość o istnieniu w obrocie prawnym decyzji z treści doręczonego jej upomnienia nr [...], które w pozycji 1 zawierało określenie rodzaju należności dochodzonej przez organ podatkowy ; - art. 122, art. 187 § 1 i art. 191, poprzez pominięcie przez organ oceniający materiał dowodowy, pisma spółki z dnia 10 marca 2007 r., które jednoznacznie wskazuje na brak wiedzy spółki o decyzji; - art. 162 § 2, poprzez uznanie, że spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu z uchybieniem 7 – dniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, podczas gdy spółka nie uchybiła takiemu terminowi; - art. 228 § 1 pkt 2, poprzez stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy termin ten wadliwie nie został przywrócony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Tytułem wstępu należy przypomnieć, że kryterium sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia wyznacza dyspozycja zawarta w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej p.p.s.a. Wyniki tej kontroli wskazują, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżonym postanowieniem, Dyrektor Izby Skarbowej– zgodnie z obowiązującymi przepisami - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...], określającej spółce A zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ten miesiąc. Wątpliwości Sądu nie budził fakt, że powyższa decyzja doręczona została spółce w dniu 17 stycznia 2007 r., w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej z uwagi na upływ 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o nadejściu przesyłki pocztowej, to jest dnia 3 stycznia 2007 r.. Stosownie do art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 : poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni ( art. 150 § 1 a Ordynacji podatkowej ). Zgodnie z jej art. 150 § 2, zdanie pierwsze, zawiadomienie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W zdaniu drugim, przepis ten stanowi, że w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z akt sprawy wynika, że doręczenie przesyłki ( zawierającej decyzję ) zlecono Urzędowi Pocztowemu Nr [...] w L. Z powodu niemożności doręczenia przesyłki pocztowej w dniu 3 stycznia 2007 r. , pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji adresata ( spółki) w wyżej wymienionej placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tej placówce umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 10 stycznia 2007 r. przesyłkę awizowano ponownie. Ponieważ spółka nie podjęła przesyłki w okresie 14 dni, liczonym od dnia 3 stycznia 2007 r., przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu 18 stycznia 2007 r. W tych okolicznościach Dyrektor Izby Skarbowej słusznie wyjaśnił, że stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w dniu 31 stycznia 2007 r. Słusznie też wskazał, że odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostało złożone dopiero w dniu 23 marca 2007 r. Okoliczności rozpoznawanej sprawy wskazują, że Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] ( Nr [...] ) rozpatrzył wniosek spółki A. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji i uznał, że przedmiotowy wniosek złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Sądowa kontrola postanowienia nie wykazała, aby naruszało ono prawo ( wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Lublinie z dnia 24 października 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 606/07 oddalono skargę spółki na powyższe postanowienie ). Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania było w pełni usprawiedliwione, czego nie można powiedzieć o sformułowanych w skardze zarzutach i wnioskach. Z tych też względów i na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji.