II OZ 1227/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 453/10 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi B. Ś. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę B. Ś. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej. Przyczynę powyższego rozstrzygnięcia stanowił fakt uiszczenia wpisu od wymienionej skargi poprzez nadesłanie znaków opłaty sądowej, a zatem w formie nieprzewidzianej prawem. Postanowienie doręczono skarżącemu 17 czerwca 2010 r. W dniu 18 czerwca 2010r. B. Ś. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej, dokonując jednocześnie takiej wpłaty na rachunek bankowy Sądu. Motywując wniosek skarżący podniósł, że chciał sobie "uprościć opłatę przez naklejenie znaków". Postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i zwrócił uiszczony na rachunek Sądu wpis. Jak wskazał Sąd, odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wzywającego skarżącego do opłacenia skargi zawierał jednocześnie pouczenie o sposobie uczynienia zadość temu wezwaniu. Wskazywał mianowicie, że żądaną opłatę można uiścić w dwojaki sposób: bądź w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu /art. 219 § 2 p.p.s.a./. Tymczasem, skarżący w odpowiedzi na wezwanie o uiszczenie wpisu w jeden ze wskazanych sposobów przesłał do Sądu pismo z naklejonymi nań znakami opłaty sądowej. Natomiast we wniosku o przywrócenie terminu do jej uiszczenia podał jedynie, że chciał sobie "uprościć opłatę przez naklejenie znaków". Argumentacja ta w żadnym wypadku nie może być uznana jako uprawdopodobnienie braku winy, w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a. Wobec tego Sąd stwierdził, że B. Ś. dopuścił się niedbalstwa w zakresie strzeżenia własnych interesów procesowych, które to niedbalstwo nie może stanowić usprawiedliwienia dla uchybienia terminu i prowadzić do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, podnosząc że powinno ono być uchylone bowiem wyrządza skarżącemu niewspółmiernie dotkliwą szkodę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2010 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w którym został pouczony, że żądaną opłatę można uiścić bądź w kasie Sądu bądź to na rachunek bankowy Sądu. Pomimo tego pouczenia skarżący uiścił opłatę w znakach opłaty sądowej. W takiej sytuacji należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący dopuścił się niedbalstwa w zakresie strzeżenia własnych interesów procesowych, które to niedbalstwo nie może stanowić usprawiedliwienia dla uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, tak samo jak argumenty podniesione we wniosku o przywrócenie terminu oraz w zażaleniu na zaskarżone postanowienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.