III SA/Kr 905/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: WSA Hanna Knysiak - Sudyka WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. G. i M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2020 r. ([...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 597 zł (słownie pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zaskarżonym przez J. G. i M. G. (zwanych dalej skarżącymi) postanowieniem z dnia 30 czerwca 2020 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 129 § 2, art. 57 § 1 i § 5, art. 127, art. 97 § 1 pkt. 4 w związku z art. 101 § 1 i art. 123 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – zwanej dalej w skrócie k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] 2020 r. nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o rejestracji pojazdu marki VW [...] nr rej.: [...](VIN: [...]) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym – sygn. akt [...]. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Postanowieniem z dnia [...] 2020 r. nr [...] organ pierwszej instancji – Starosta - orzekł o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o rejestracji pojazdu marki VW [...] nr rej.: [...] (VIN: [...]) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym – sygn. akt [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia organ opisał przebieg postępowania. Podał m.in., że do czasu prawomocnego zakończenia przez Sąd Apelacyjny postępowania w przedmiocie zwrotu dowodów rzeczowych oraz wskazania przez Sąd miejsca znajdowania się rzeczonego dowodu rejestracyjnego (bez którego nie jest możliwa rejestracja przedmiotowego pojazdu) organ w oparciu o art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. zawiesił postępowanie wznowieniowe. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pełnomocnik powołał się na fragment treści wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 534/19, w którym m.in. wskazano, że organ rejestrujący pojazd winien rozważyć, czy do takowej rejestracji pojazdu wystarczą kserokopie dokumentów poświadczone za zgodność z oryginałem, które znajdują się w aktach postępowania administracyjnego. Postawił organowi zarzut długotrwałego procedowania w niniejszej sprawie - rejestracji ww. pojazdu. Opisanym na wstępie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia SKO wskazało, że kwestię obligatoryjnego zawieszenia prowadzonego postępowania reguluje art. 97 k.p.a. W świetle powyższego przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą, okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105), 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Określona w punkcie 4 wskazanego przepisu przesłanka zawieszenia postępowania, ze względu na tzw. zagadnienie wstępne, oznacza sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena natomiast tego zagadnienia należy do kompetencji innego organu administracji publicznej niż ten, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej lub sądu. Jest to poza tym zagadnienie otwarte (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 1256/07, LEX nr 485817), tzn. nie było przedtem prawomocnie przesądzone na właściwej drodze prawnej, a bez rozstrzygnięcia którego nie ma możliwości zakończenia postępowania głównego (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006 str. 447 i nast). Przede wszystkim jednak rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi należeć do właściwości innego organu administracji publicznej lub też do właściwości sądu powszechnego. Zdaniem Kolegium we wskazanym przez pełnomocnika skarżących wyroku WSA w Krakowie oprócz możliwości rozważenia, czy do rejestracji pojazdu wystarczą kserokopie dokumentów poświadczone za zgodność z oryginałem, znajduje się także zapis dotyczący "rozważenia" (str. nr 13 ww. wyroku) "kwestii zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. do czasu zakończenia postępowania w sprawę karnej o sygn. akt [...]". Zdaniem obecnego składu orzekającego Kolegium organ słusznie zawiesił postępowanie w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu do czasu zakończenia postępowania, sygn. akt [...] (wcześniej [...]), toczącego się przed Sądem Apelacyjnym i wydania postanowienia w przedmiocie zwrotu dowodów rzeczowych oraz "wskazania przez Sąd miejsca znajdowania się rzeczonego dowodu rejestracyjnego". Wskazane postępowanie karne ma - zdaniem Kolegium - znaczny wpływ na przedmiotowe postępowanie administracyjne, dlatego słusznie je zawieszono do czasu zakończenia postępowania karnego. W piśmie przewodnim z dnia 17 kwietnia 2020 r. nr [...] organ wyraźnie podał, że pracownicy Starostwa Powiatowego "dołożyli wszelkich starań, by odszukać dokumenty dotyczące w/w pojazdu. Przeszukano wszystkie udostępnione przez sąd akta", lecz oryginału dowodu rejestracyjnego niemieckiego nie odnaleziono. Podano, że w związku z prowadzonym postępowaniem karnym nie ma możliwości przeglądania dokumentacji stanowiącej dowody rzeczowe w sprawie karnej, dlatego do czasu wydania postanowienia w przedmiocie zwrotu dowodów rzeczowych oraz wskazania przez Sąd miejsca znajdowania się dowodu rejestracyjnego, postępowanie administracyjne winno być zawieszone - z czym zgadza się Kolegium. Kolegium wskazało, że organ pierwszej instancji zawieszając przedmiotowe postępowanie w oparciu o art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. - postąpił prawidłowo. Na dzień orzekania w sprawie, Kolegium nie dysponuje informacją na temat zakończenia postępowania przed Sądem Apelacyjnym. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pełnomocnik skarżących zarzucił SKO naruszenia art. 153 P.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do wskazanych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 539/19, zaleceń, tj. rozważenia czy do rejestracji pojazdu wystarczające są kserokopie odpowiednich dokumentów znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) tej działalności administracji publicznej, a więc czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych postanowień stanowił art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – zwanej dalej w skrócie k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie m. in gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z powyższego wynika, że postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy niewątpliwie do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. W związku z tym zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wynika, że zagadnienie to nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło prawomocne (ostateczne) rozstrzygnięcie w tej kwestii. Należy ponadto przyjąć, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, co należy rozumieć w ten sposób, że dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu (zob. wyrok NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 1698/07, LEX nr 489631, w którym stwierdzono, że: "Organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego."). W nauce i judykaturze przyjmuje się, że zagadnienie wstępne to głównie zagadnienie materialnoprawne. G. Łaszczyca w "Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005 r., s. 103, zwraca uwagę, że takie ograniczenie nie wydaje się przekonywujące. "Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie czyni przeszkód, by zagadnienie wstępne dotyczyło kwestii proceduralnej. Skoro na sprawę administracyjną składają się zawsze elementy podmiotowe i elementy przedmiotowe, które są ze sobą nierozerwalnie powiązane, nie sposób wykluczyć sytuacji, gdy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia natury procesowej zależeć będzie rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji." W związku z powyższym ocenie podlegała w rozpatrywanej sprawie kwestia, czy mamy do czynienia w ogóle z zagadnieniem wstępnym, a jeżeli tak, czy jest ono natury materialnoprawnej, czy też proceduralnej. Organy prowadzące postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o rejestracji pojazdu zawiesiły to postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego, prowadzonego pod sygn. akt [...] (wcześniej [...]) toczącego się przed Sądem Apelacyjnym. Organ pierwszej wskazał, że zawiesza się to postępowanie do czasu zakończenia postępowania przez ww. sądem "...i wydania postanowienia w przedmiocie zwrotu dowodów rzeczowych oraz wskazania przez Sąd miejsca znajdowania się rzeczonego dowodu rejestracyjnego." SKO natomiast wskazało, że postępowanie karne ma znaczny wpływ na przedmiotowe postępowanie administracyjne. Podnieść należy, że wydanie decyzji o rejestracji pojazdu następuje na podstawie art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 z późn. zm., zwanej dalej Prawem o ruchu drogowym). W świetle art. 72 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym: "1. Rejestracji dokonuje się na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana; 3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu -jeżeli są wymagane; 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy. Powyższe postanowienia art. 72 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym nie pozostawiają wątpliwości na podstawie jakich dokumentów następuje rejestracja pojazdu. W ocenie jednakże Sądu organy obydwu instancji nie wykazały w sposób dostateczny - zależności ponownego rozstrzygnięcia sprawy rejestracji pojazdu we wznowionym postępowaniu - od rozstrzygnięcia sądu karnego - które wymaga art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Z akt administracyjnych jakimi dysponował Sąd nie wynika w jakim przedmiocie toczy się postępowanie karne przed Sądem Apelacyjnym, prowadzone pod sygn. akt [...] (wcześniej [...]). Nie wiadomo, czy sprawa ta dotyczy przestępstwa przeciwko wiarygodności, któregoś z dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, czy też nie. Żaden z organów administracji tego nie wskazał, a sąd administracyjny kontrolujący postanowienie tamujące dalszy bieg postępowania, kwestii tych nie może się domyślać ani tym bardziej ich samodzielnie ustalać. W tym więc względzie organy nie ustaliły związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Zdaniem Sądu nie jest natomiast kwestią "proceduralną" - ustalenie, gdzie znajdują się niezbędne do dokonania przedmiotowej rejestracji pojazdu, jak się wydaje, kopie dokumentów wydanych przez niemiecki organ komunikacyjny – dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu – od której zależałoby wydanie rozstrzygnięcia w sprawie rejestracji pojazdu, dokonywane na podstawie dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, które dawałoby podstawę do zawieszenia postępowania. Nie jest to bowiem zagadnienie wstępne natury procesowej w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. "Katalog tych zagadnień nie będzie szeroki, obejmując zasadniczo kwestie o charakterze podmiotowym, dotyczące tak strony postępowania, jak i organu administracji publicznej. Ogranicza go wymóg, by zagadnienie procesowe nadawało się do rozstrzygnięcia i wykazywało bezpośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji." (G. Łaszczyca w "Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005 r., s. 103 i 104). Sąd karny w ewentualnym orzeczeniu o zwrocie dowodów rzeczowych nie rozstrzygnie o żadnej kwestii natury procesowej od której zależeć będzie wydanie decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu. O ile to możliwe nie jest nią ustalenie, gdzie dowody te się znajdują, gdyż nie jest to zagadnienie procesowe nadające się do rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Musi to być bowiem taka kwestia procesowa, która pozwoli na dalsze, niewadliwe procedowanie w sprawie. Z uwagi na brak tej cechy nie jest możliwe zawieszenie postępowania w przypadku konieczności uzupełnienia materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV SA 988/96 niepubl.). W tej kwestii zwrócić należy też uwagę na stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji SKO z dnia 8 maja 2018 r. nr [...], k. 199 akt administracyjnych "Skoro poprzedni dowód rejestracyjny został anulowany wskutek uchylenia decyzji o rejestracji, należy uznać, że właściwym dowodem rejestracyjnym jest jeszcze wcześniejszy, wydany przez stosowny niemiecki organ administracji. Jak wynika z akt sprawy dowód taki nie został przedstawiony. Do akt złożono jedynie kopie dokumentów niemieckich, ale powstały one na podstawie kopii, potwierdzonej za zgodność z oryginałem (potwierdzenie sekretarza sądowego z dnia 03 listopada 2015 r., że na dokumencie z akt sądowych stanowiącym podstawę wydania kopii Stronie figurują właściwe podpisy; z kolei potwierdzenie za zgodność z oryginałem kopii znajdującej się w aktach sądowych - Prokuratura Okręgowa dnia 8 lipca 2008 r.)." Kategoryczne stwierdzenie Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w uzasadnieniu wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 534/19 "...znajduje się także zapis dotyczący "rozważenia" (str. nr 13 ww. wyroku) "kwestii zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. do czasu zakończenia postępowania w sprawę karnej o sygn. akt II AKa 126/18", nie jest do końca właściwe. Podkreślić należy, że ww. wyroku Sąd uznał, że "Zasadny jest zarzut skargi, iż organ nie odniósł się do kwestii zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu zakończenia postępowania w sprawie karnej o sygn. akt [...]. Organ powinien tę kwestię rozważyć w ponownie prowadzonym postępowaniu." Takie sformułowanie nie upoważniało w żaden sposób do wyciagnięcia z tego sformułowania, aż tak dalekich wniosków, że organy miały zawiesić postępowanie. Sąd nakazał natomiast rozważenie, czy możliwe jest w okolicznościach stanu faktycznego sprawy jej zawieszenie. To organ administracji, prowadzący postępowanie administracyjne decyduje przecież o tym, czy zachodzą, czy nie zachodzą ku temu przesłanki, wykazując ich zaistnienie w ewentualnym postanowieniu tamującym dalszy jego bieg, które może być następnie poddane ewentualnej kontroli sądowej. Organ nie może zatem bezrefleksyjnie stosować tego rodzaju instytucji przewidzianych Kodeksem postępowania administracyjnego. Nadto, Sąd zalecił także organom rozważenie czy do rejestracji pojazdu wystarczające są kserokopie odpowiednich dokumentów znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego, czy też nie. Kwestia ta jest też kluczowa w kontekście zaistnienia przesłanek do zawieszenia postępowania, toczącego się przed organami. W przywołanym powyżej wyroku Sąd wyraźnie wskazał, że należy rozważyć, czy istnieje możliwość ustalenia, czy oryginały niemieckich dokumentów zostały dołączone do sprawy karnej, czy też ogólnie – gdzie się znajdują. To był nakreślony przez Sąd, właściwy kierunek działań organów, który powinny obrać w ponownym rozpatrzeniu sprawy, zanim skorzystały z instytucji zawieszenia postępowania. Zwrócić należy uwagę, że sam organ pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu potwierdza, iż w toczącej się sprawie nie przedłożono dowodu rejestracyjnego i wprost wskazuje, że, co istotne – najprawdopodobniej - został on zdeponowany w Magazynie Dowodów Sądu Okręgowego. Z pisma, które organ otrzymał w dniu 7 grudnia 2018 r. z Sądu Okręgowego, sygn. akt [...] (k. 232 akt administracyjnych) wynika zaś, że Sąd poinformował, iż dokonano szczegółowego sprawdzenia listy dowodów przyjętych dnia 14 lutego 2013 r. do Magazynu Dowodów Sądu Okręgowego do sprawy o sygn. akt [...]. Prawidłowość działań organów odnośnie poszukiwania dowodów Sąd już ocenił we wskazywanym uprzednio wyroku kontrolując legalność decyzji. Podniósł, że "Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organy powyższych obowiązków wynikających z zasady prawdy obiektywnej nie zrealizowały. Działania zmierzające do uzyskania dokumentów niezbędnych do rejestracji pojazdu okazały się nieskuteczne." organy bez oczekiwania na to rozstrzygnięcie mogły dokonać. Zarówno z pisma Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2018 r. (k. 210 akt administracyjnych), jak i z 26 października 2018 r. (k. 230 akt administracyjnych), nie wynika, aby Sąd stwarzał jakiekolwiek przeszkody wydelegowanym pracownikom organu przeszukania akt sprawy, w której zgromadzono obszerny materiał dowodowy. Wobec powyższego budzi wątpliwości Sądu stwierdzenie SKO, powtórzone za organem pierwszej instancji, że "W związku z prowadzonym postępowaniem karnym nie ma możliwości przeglądania dokumentów, które stanowią dowody rzeczowe w sprawie karnej." Skoro w piśmie z dnia 17 kwietnia 2020 r. na które powołało się Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, sam organ pierwszej instancji wskazał, że przedmiotowych dokumentów nie ma na liście w Magazynie Dowodów Sądu Okręgowego, to zawieszenie postępowania administracyjnego na tej podstawie, że dokumenty te – niezbędne do rejestracji pojazdu - najprawdopodobniej się tam znajdują – było pozbawione podstaw. Organy nie wypowiedziały się zatem w kontekście podstaw zawieszenia, że do rejestracji pojazdu nie może dojść na podstawie kserokopii odpowiednich dokumentów, a przypomnieć jedynie należy, że z pisma z dnia 2 marca 2005 r. (k. 38 akt administracyjnych) wynika, że "Sąd Okręgowy Wydział III Karny w odpowiedzi na pismo z dnia 2 września 2014 r. uprzejmie informuje, iż w aktach sprawy sygn. [...] (tom III k. 503-505 odnaleziono kserokopie dokumentów w postaci umowy kupna sprzedaży, niemieckiej książki wozu oraz niemieckiego dowodu rejestracyjnego pojazdu..." VW [...] i dalej, że kserokopie tych dokumentów zostały przesłane, tu podkreślić należy - do organu pierwszej instancji. W tym więc zakresie organy winny były uprzednio przeanalizować także orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 764/08, wypracować pogląd, zająć odpowiednie stanowisko w tej kwestii i wydać stosowne rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu organy naruszyły zatem przepisy postępowania – art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - w stopniu mogącym mieć istny wpływ na wynik sprawy. Nie wykazały w sposób przekonywujący, że mamy do czynienia w tym przypadku z zagadnieniem wstępnym i jakiej natury, które musi rozstrzygnąć sąd oraz, że istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem niniejszej sprawy administracyjnej a tym zagadnieniem wstępnym. Wobec powyższego zadaniem organu pierwszej instancji, właściwego w sprawie wznowienia postępowania, który ponownie rozpatruje we wznowionym postepowaniu sprawę rejestracji pojazdu, będzie po pierwsze, zajęcie stanowiska, czy do rejestracji pojazdu nie może dojść na podstawie kserokopii odpowiednich dokumentów, których wiarygodność nie budzi żadnych wątpliwości, a jeżeli nie, to ustalenie, czy w tym przypadku mamy do czynienia z istnieniem zagadnienia wstępnego do rozstrzygnięcia przez inny sąd i jakiej natury. W konsekwencji, organ musi ustalić, czy istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem niniejszej sprawy administracyjnej a tym zagadnieniem wstępnym. W sytuacji, gdy związek ten jest jedynie pośredni, jak wskazał NSA w przywoływanym już wyroku z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 1698/07, LEX nr 489631, nie rodzi to obowiązku zawieszenia postępowania, lecz wydania stosownej decyzji co do istoty sprawy. Powyższe wskazania organy uwzględnią wobec postanowień art. 153 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) orzekając, jak w punkcie II sentencji wyroku.