I SA/Ol 670/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" ., Nr "[...]" w przedmiocie zarządzenia konwoju towaru postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE K.F. (zwany dalej: skarżącym) reprezentowany przez radcę prawnego złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zarządzenia konwoju towaru. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2018r. pełnomocnik został wezwany do: - usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, - uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł ( słownie: pięćset złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone w dniu 8 listopada 2018 r., a w związku z tym, termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął z dniem 15 listopada 2018 r. W zakreślonym terminie nie wykonano wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z dwóch względów. Po pierwsze wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018r., poz. 1302, ze zm.) cyt. dalej jako p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2018 r. pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych).Wezwanie zostało doręczone w dniu 8 listopada 2018 r., zatem termin do wykonania nałożonego na pełnomocnika obowiązku upłynął z dniem 15 listopada 2018r. Wpis od skargi w tym terminie nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Dodatkową podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi stanowiło nieusunięcie przez pełnomocnika skarżącego, pomimo wezwania Sądu, braków formalnych skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 46 § 3p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach niedochowania obowiązku zostało doręczone pełnomocnikowi wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu, stąd termin na wykonanie ww. obowiązków, jest identyczny jak przy wezwaniu do uiszczenia wpisu, o którym mowa była wcześniej. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie złożył pełnomocnictwa procesowego. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.