I OZ 1131/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1445/13 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1445/13 o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1445/13 w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Rektora Akademii G. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw A. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2014 r. Odpis ww. orzeczenia został przesłany skarżącej. Wobec niepodjęcia przez nią ww. przesyłki w zakreślonym do dokonania tej czynności terminie, tj. do dnia 16 czerwca 2014 r., po dokonaniu jej zwrotu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 27 czerwca 2014 r., została ona złożona w aktach ze skutkiem doręczenia. W dniu 10 lipca 2014 r. A. S. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Pismem z dnia 22 lipca 2014 r. Przewodniczący wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przywrócenie terminu poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że nie ponosi winy w uchybieniu temu terminowi oraz wykazanie, że składając ten wniosek, dotrzymała terminu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwanie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wyjaśniła, że uchybiła terminowi z uwagi na to, że nie odebrała przesyłki z placówki pocztowej, przy czym skarżąca nie wie jak to się stało ponieważ korespondencję odbiera regularnie co dwa tygodnie. Odrzucając postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. – na podstawie art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." - ww. wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazywał, że został on złożony po upływie terminu przepisanego do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca, pomimo skierowanego do niej wezwania do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia oraz wykazanie, że składając wniosek o przywrócenie terminu dotrzymała 7-dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2014 r. wyjaśniła jedynie, że nie wie jak to się stało że uchybiła terminowi, ponieważ korespondencję odbiera regularnie co dwa tygodnie. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, powyższe oznaczało, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na to, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia oraz nie wykazała, że składając wniosek o przywrócenie terminu dotrzymała 7-dniowego terminu od ustania przyczyny jego uchybienia. Sąd uznał, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia upłynął w niniejszym przypadku 30 czerwca 2014 r. W tym bowiem dniu upłynął siedmiodniowy termin, rozpoczynający bieg bezpośrednio po ostatnim dniu, w którym skarżąca mogła wnieść zażalenie na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2014 r., tj. dzień 23 czerwca 2014 r. Złożenie przez skarżącą ww. wniosku w dniu 10 lipca 2014 r., skutkowało jego odrzuceniem, jako spóźnionego. A. S. w złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu zakwestionowała jego prawidłowość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 P.p.s.a.). Stosownie do art. 88 zdanie pierwsze P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić, jednocześnie należy, że brak wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu stanowi brak formalny wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. pod rygorem jego pozostawienia bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a.). W niniejszym przypadku skarżąca, na skutek skierowanego do niej wezwania w powyższym przedmiocie wskazała jedynie, że uchybiła terminowi z uwagi na to, że nie odebrała przesyłki z placówki pocztowej, przy czym skarżąca nie wie jak to się stało ponieważ korespondencję odbiera regularnie co dwa tygodnie. Powyższe wyjaśnienie nie mogło jednak zostać potraktowane jako wskazanie przez skarżącą okoliczności uprawdopodobniających brak jej winy w uchybieniu ww. terminu, powodując brak możliwości określenia kiedy dokładnie ustała przyczyna jego uchybienia. Konsekwencją tego był z kolei brak możliwości zakreślenia ram czasowych biegu siedmiodniowego terminu, w którym skarżąca mogła złożyć wniosek o jego przywrócenie. Z tego powodu - wbrew zawartemu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stanowisku - nie można było przyjąć, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg bezpośrednio po upływie terminu, w którym skarżąca mogła wnieść zażalenie, skoro nie wskazała ona żadnych okoliczności pozwalających ustalić ten okres. Stwierdzenie tego rodzaju okoliczności winno zaś skutkować wydaniem w tym przedmiocie odpowiedniego rozstrzygnięcia, którym nie mogło być odrzucenie wniosku, skoro w pierwszym rzędzie nie spełniał on wymagań formalnych. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.