II SA/Kr 355/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w N. S. z dnia [...] stycznia 2021 r., znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE R. S. pismem z dnia 10 listopada 2020 r. zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w N. S. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci udostępnienia na płycie CD/DVD kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniem, wydanych w 2018 r., zarejestrowanych w repertorium C pod symbolem 325. Prezes Sądu Rejonowego w N. S., działając w oparciu o art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), w dniu 18 grudnia 2020 r. wydał decyzję o odmowie udostępnienia R. S. żądanej przez niego informacji. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji podał, że R. S. zwrócił się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci udostępnienia kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniem, wydanych w 2018r., zarejestrowanych w repertorium C pod symbolem 325. Pismem z dnia 25 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w N. S. poinformował R. S., że po analizie jego wniosku ustalono, że informacja publiczna, o którą wnioskuje, jest informacją publiczną przetworzoną oraz że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ I instancji ww. pismem wezwał również do wykazania w terminie 7 dni, iż uzyskanie żądanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca R. S. pismem z dnia 3 grudnia 2020 r. nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego w N. S., kwalifikującym żądaną informację do kategorii informacji przetworzonej. W swoim piśmie R. S. podał, że zgodnie z orzeczeniem WSA (w tym wyrok WSA w Łodzi z dnia 10.10.2013r. II SA/Łd 684/13) anonimizacja orzeczeń nie może stanowić o przetworzeniu informacji publicznej. Nie wykazał jednak, z jakich powodów udostępnienie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Analizując tę sytuację organ I instancji uznał, że R. S. nie wykazał, iż żądane przez niego informacje były szczególnie istotne dla interesu publicznego i by istniał obowiązek przetwarzania a następnie ich udostępniania. Została dokonana analiza liczby dokumentów, które podlegałyby czynnościom związanym z udostępnieniem żądanej informacji. W przypadku wielu orzeczeń zaistniała konieczność przeprowadzenia procesu ich anonimizacji (również ręcznego sporządzenia anonimizacji), co wiązałoby się z zaangażowaniem wielu pracowników do dodatkowej pracy, co zasadniczo zdezorganizowałoby bieżącą pracę Wydziałów Cywilnych Sądu Rejonowego w N. S.. Decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w N. S. z dnia 18 grudnia 2020r., Nr: [...], doręczono R. S. dnia 28 grudnia 2020r. W dniu 5 stycznia 2021 r. do Prezesa Sądu Rejonowego w N. S. wpłynęło odwołanie R. S. (datowane dnia 31 grudnia 2020 r.) od ww. decyzji, w której odwołujący nie zgadza się z jej rozstrzygnięciem i wnosi o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Prezes Sądu, po rozpatrzeniu odwołania R. S., dnia 15 stycznia 2021 r. wydał decyzję znak [...], którą utrzymał w mocy decyzję I instancji w przedmiocie odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że - jak słusznie wskazał organ I instancji - żądana informacja stanowi informację publiczną. Z przepisów art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, jakimi są treść i postać dokumentów urzędowych (wyrok WSA w Krakowie z 21 grudnia 2007 r., II SAB/Kr 92/07). Zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ustawa nie zawiera jednak definicji informacji przetworzonej. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany, przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13). Zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego (wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r., I OSK 2111/13). Wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, powinien wyjaśnić nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (wyrok WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2013 r., IV SA/GI 75/13.) Jak słusznie zauważył organ I instancji istotą informacji publicznej, przetworzonej, w odróżnieniu od informacji publicznej prostej, która udostępniana jest bez wykazywania przesłanki interesu publicznego, jest fakt składania się na taką informację pewnej sumy informacji publicznej prostej, której przygotowanie poprzedzone jest przeprowadzeniem odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem czy też dokonanie stosownej anonimizacji W świetle powyższego przytoczono poglądy, iż suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ (w tym przypadku sąd), czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona. Uzasadnia to m.in. wyrok z 31.05.2019 r. WSA w Krakowie, II SA/Kr 334/19, w którym "zebrano" dotychczasowe zapatrywanie na zbiór informacji prostych, który pod pewnymi warunkami może stanowić informację przekształconą. Sąd podkreślił, iż w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie. Wobec powyższego Prezes Sądu odmówił uczynienia zadość wnioskowi R. S. o udostępnienie informacji publicznej. R. S. wniósł na powyższą decyzję Prezesa Sądu z dnia 15 stycznia 2021 r., znak [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnosząc, że przeprowadzenie procesu anonimizacji nie może stanowić o zakwalifikowaniu informacji do kategorii informacji przetworzonej. Skarżący domagał się uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, przyznania prawa pomocy oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów poniesionych w sprawie. Stanowisko to zostało podtrzymane przez pełnomocnika z urzędu skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, w piśmie procesowym z 19 listopada 2021r. Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 1 i art. 2 u.d.i.p., skutkujące błędną i dowolną wykładnią pojęcia "informacji przetworzonej". W szczególności pełnomocnik podniósł, że dodatkowa praca pracowników sądów związana z anonimizacją mogłaby skutkować przedłużeniem terminu udostępnienia informacji publicznej, natomiast nie powinna skutkować odmową udostępnienia z uwagi na charakter informacji jako przetworzonej. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu wniósł o jej oddalenie; podtrzymał i rozwinął swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842). Zgodnie z nim przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 17 grudnia 2021 r. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd uznał, że nie ma podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, a skarga jest bezzasadna. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowią przepisy u.d.i.p. Ustawa ta określa zasady i tryb udostępniania informacji publicznych, będąc rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W niniejszej sprawie jest bezsporne to, że Prezes Sądu Rejonowego w N. S. jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Bezsporne jest również to, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną. Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do tego, czy żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną (jak twierdzi organ), czy też informację prostą (jak twierdzi skarżący). W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne bowiem staje się rozstrzygnięcie drugiej kwestii, a mianowicie czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. – prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast w przypadku informacji przetworzonej możemy w zasadzie mieć do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów (lub plików tekstowych na płycie CD), może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA Krakowie z 17 marca 2017 r., sygn. II SA/Kr 1612/16 – wszystkie powołane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że informacja publiczna przetworzona jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA: z 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13, z 3 października 2014 r., sygn. I OSK 747/14). Zgodnie z dominującym aktualnie poglądem reprezentowanym w orzecznictwie i doktrynie, do którego przychyla się Sąd w niniejszej sprawie – w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyrok NSA z 6 października 2011 r., sygn. I OSK 1199/11). Podsumowując, zgodnie z tą linią orzeczniczą przyjmuje się, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 14 kwietnia 2017 r., sygn. I OSK 2791/16; z 26 marca 2018 r., sygn. I OSK 2349/17). Ponadto, co należy podkreślić, Sąd podziela stanowisko judykatury, zgodnie z którym przy ocenie zaistnienia przesłanek do odmowy udzielenia informacji publicznej z uwagi na przedmiot i zakres żądanych informacji należy brać pod uwagę także m.in. ilość i częstotliwość wniosków składanych przez tego samego wnioskodawcę oraz jego postawę, mogącą wskazywać na nadużycie prawa do informacji publicznej, a także wpływ składanych przez tego wnioskodawcę licznych wniosków na normalną pracę sądu, powołanego do rozstrzygania spraw o różnym charakterze (por. wyrok WSA w Łodzi z 28 października 2020 r., sygn. II SA/Łd 493/20). Przenosząc powyższe uwagi na grunt badanej sprawy, należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo zakwalifikowały wnioskowaną przez skarżącego informację do kategorii informacji przetworzonych. Przyznać trzeba, że co do zasady samo udostępnienie odpisu wyroku z uzasadnieniem, nawet jeśli miałoby się wiązać z dokonaniem jego anonimizacji, stanowi zasadniczo udostępnienie informacji prostej, bowiem nie polega na wytworzeniu nowej jakościowo informacji, a jedynie udostępnieniu informacji już istniejącej i będącej w posiadaniu organu. Jednakże sytuacja ta ulega zmianie w chwili, gdy wniosek dotyczy pewnego zbioru informacji prostych, który to zbiór należy utworzyć wedle kryteriów wskazanych we wniosku. Takie działanie wymaga już pewnego wysiłku ze strony organu udostępniającego informację, w celu ich wyszukania, zebrania i opracowania. Jak wskazano powyżej, dokonanie takiej analizy i podjęcie szeregu czynności w celu wykonania wniosku o udostępnienie szeregu informacji prostych stanowi już patrząc całościowo – udostępnienie informacji przetworzonej (por. wyrok WSA w Poznaniu z 13 października 2020 r., sygn. IV SA/Po 462/20). Istotne znaczenie dla wyrażenia takiej oceny w kontrolowanej sprawie miała przy tym okoliczność znana Sądowi z urzędu, że analizowany tu wniosek skarżącego z 10 listopada 2020 r. nie był jedynym takim jego wnioskiem skierowanym do Prezesa Sądu, lecz że skarżący sukcesywnie występuje z analogicznymi wnioskami obejmującymi różne symbole spraw i różne lata kalendarzowe. W konsekwencji należało podzielić stanowisko organów obu instancji, że skarżący wnioskował w rzeczywistości o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, nie zaś informacji prostej. Takie stanowisko zajmował też Naczelny Sąd Administracyjny w licznych, analogicznych sprawach (por. np. wyroki NSA: z 28 października 2016 r., sygn. I OSK 1656/15; z 19 grudnia 2017 r., sygn. I OSK 1362/17; z 22 listopada 2018r., sygn. I OSK 2622/16). Z dostępnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu bazy orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, że skarżący tego rodzaju wnioski, jak w niniejszej sprawie, złożył do sądów powszechnych w całej Polsce (por. przykładowo wyroki w sprawach: WSA w Łodzi sygn. akt: II SA/Łd 626/20, II SA/Łd 493/20, II SA/Łd 425/20; WSA w Opolu sygn. akt II SA/Op 297/20; WSA we Wrocławiu sygn. akt: IV SA/Wr 237/20, IV SA/Wr 358/20, IV SAB/Wr 221/20; WSA w Gdańsku sygn. akt: II SAB/Gd 53/20, II SAB/Gd 61/20; WSA w Bydgoszczy sygn. akt II SAB/Bd 35/20; WSA w Gliwicach sygn. akt III SAB/Gl 136/20; WSA w Poznaniu sygn. akt: IV SA/Po 462/20, IV SAB/Po 36/16; WSA w Rzeszowie sygn. akt: II SA/Rz 639/16, II SAB/Rz 41/20, II SAB/Rz 25/20, WSA w Krakowie sygn. akt: II SA/Kr 923/20, II SA/Kr 940/21, II SA/Kr 941/21, II SA/Kr 1055/21 i inne). Podkreślenia wymaga, że norma zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma na celu przeciwdziałanie lawinie wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych i zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego wnioskodawca, domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza ją wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego (por. wyroki NSA z 9 grudnia 2010 r., sygn. I OSK 1768/10, z 7 grudnia 2010 r., sygn. I OSK 1737/10). Sąd akcentuje przy tym, że sytuację, w której wnioskodawca składa jeden wniosek o udostępnienie np. 600 orzeczeń należy traktować jako punkt odniesienia do oceny sytuacji, gdy wnioskodawca składa np. 60 wniosków o udostępnienie 10 orzeczeń. Pomiędzy tymi sytuacjami nie występują bowiem istotne różnice, jeżeli chodzi o rodzaj i nakład pracy, które musieliby podjąć pracownicy adresata wniosku celem udostępnienia żądanej informacji. Należy mieć na uwadze, że w sprawie zawisłej przed WSA w Krakowie o sygn. II SA/Kr 940/21, przedmiotem sprawy był wniosek tego samego skarżącego, wskutek którego Prezes Sądu Rejonowego w N. S. decyzją z dnia 31 maja 2021 r. znak [...] odmówił uwzględnienia wniosku R. S. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2019 w Sądzie Rejonowym w N. S. rejestrowanych w repertorium C pod symbolem 325. Dlatego też trzeba stwierdzić, że w realiach niniejszej sprawy organ słusznie wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, która uzasadniałaby udostępnienie mu wnioskowanych informacji – jak tego wymaga art. 3 ust. 1 pkt u.d.i.p. Zarazem poza sporem jest, że skarżący istnienia takiej przesłanki nie wykazał, a jedynie podtrzymał swoje stanowisko co do nieprzetworzonego charakteru żądanej informacji. W rezultacie Prezes Sądu Rejonowego w N. S., jako organ I instancji, zasadnie odmówił wnioskodawcy udostępnienia wnioskowanych informacji, a Prezes Sądu, występując w roli organu odwoławczego, prawidłowo tę odmowną decyzję utrzymał w mocy. Należy bowiem podkreślić, że zapoznanie się z treścią każdego z wyroków wraz z uzasadnieniami wymaga nakładu pracy kilku pracowników, którzy w tym czasie nie będą mogli wykonywać innych swoich obowiązków pracowniczych, w tym tych zmierzających do obsługi akt bieżących spraw sądowych. Jakkolwiek przetworzenie informacji w niniejszej sprawie nie polega na wytworzeniu nowej informacji publicznej, jednak wskazana powyżej pracochłonność, czasochłonność i wysokość nakładów skutkują tym, że suma informacji prostych powinna być traktowana jako informacja przetworzona. Podsumowując, Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że żądana przez skarżącego informacja publiczna, z uwagi na jej zakres przedmiotowy i czasowy, w kontekście całościowo ocenianego sposobu działania wnioskodawcy, miała w istocie charakter informacji przetworzonej, a skarżący nawet nie próbował wykazać – pomimo stosownego wezwania go przez organ – istnienia wymaganego interesu publicznego, który mógłby uzasadnić udzielenie żądanej informacji publicznej przetworzonej. Końcowo Sąd wskazuje, że podobny stan faktyczny i prawny wystąpił między innymi w sprawach zawisłych przed WSA w Krakowie, między innymi o sygn. II SA/Kr 924/20, II SA/Kr 923/20, II SA/Kr 940/21, II SA/Kr 941/21, II SA/Kr 1055/21 i inne, w których WSA w Krakowie oddalił skargi skarżącego R. S.. Sąd w niniejszej sprawie podziela w całości stanowisko i argumentację uzasadniającą ww. podjęte rozstrzygnięcia, co znalazło swój wyraz w treści niniejszego uzasadnienia. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.