III SA/Wa 1288/22

SENTENCJA Warszawa, dnia 23 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Sułkowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE J.W. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. W skardze Strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie z kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r. odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z 19 sierpnia 2022 r. Strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.061 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 3 września 2022 r. Skarżący w żaden sposób nie odpowiedział na ww. wezwanie. Ze względu na to, że w zarządzeniu z dnia 19 sierpnia 2022 r. został błędnie nadany rygor (odrzucenie skargi kasacyjnej) zarządzeniem z dnia 28 września 2022 r. Strona ponownie została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.061 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 8 października 2022 r. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 10 listopada 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 9 października 2022 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 17 października 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do dnia10 listopada 2022 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.