I FSK 943/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 19 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 lutego 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 988/06 w sprawie ze skargi K.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] utego 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 988/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, tj. nie potwierdził czynności dokonanych przez pełnomocnika występującego w sprawie w imieniu skarżącego bez stosownego pełnomocnictwa. Postanowienie to zostało przez podatnika zaskarżone w całości. W skardze kasacyjnej sformułowano wniosek o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i o rozpoznanie uprzednio wniesionej skargi. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wyjaśniał przyczyny niedochowania terminu wyznaczonego w wezwaniu WSA w Gliwicach do uzupełnienia braków formalnych skargi. W końcowej części tegoż uzasadnienia wniesiono o przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia stosownego oświadczenia zatwierdzającego czynności dokonane w sprawie przez pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie rozważań należy podkreślić, iż skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a.") skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W art. 176 P.p.s.a. ustawodawca przewidział dwa rodzaje warunków, jakie winna spełniać skarga kasacyjna, jako środek odwoławczy. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 omawianej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie – skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla tego rodzaju środka odwoławczego, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy przy tym rozumieć wskazanie podstawy kasacyjnej oraz określenie konkretnych przepisów prawa, które w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną zostały naruszone przez sąd pierwszej instancji. W uzasadnieniu natomiast należy określić do jakiego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego doszło i na czym to naruszenie polegało, a w przypadku zarzutu uchybienia przepisom procesowym koniecznym jest wykazanie, iż uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie bowiem z treścią z art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu natomiast bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wykluczając istnienie przesłanek stwierdzenia nieważności postępowania Naczelny Sąd Administracyjny władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej, brak zatem tego elementu konstrukcyjnego skargi kasacyjnej, uniemożliwia jej rozpoznanie. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarga kasacyjna wniesiona w imieniu podatnika nie spełnia warunków określonych w art. 174 i 176 P.p.s.a., gdyż nie podano w niej żadnej z podstaw kasacyjnych, w oparciu o którą tutejszy Sąd mógłby dokonać oceny legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia. Z tego względu, w myśl art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.