Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II Ca 394/18

Common courts2018-11-22
Case number
II Ca 394/18
Judgment date
2018-11-22
Type
SENTENCE

Judges

Andrzej Mikołajewski (PRESIDING_JUDGE)Dariusz IskraKatarzyna Makarzec

Legal basis

Judgment text

<p>  <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 394/18 </strong> </p> <p/> <div> <h2>WYROK</h2> </div> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 22 listopada 2018 roku</p> <p>  Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski (spr.)</p> <p>Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Dariusz Iskra</p> <p>Sędzia Sądu Rejonowego Katarzyna Makarzec (del.)</p> <p>Protokolant: Katarzyna Gustaw</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 roku w Lublinie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości położonej w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> </p> <p>o wydanie ruchomości</p> <p>na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 7 lutego 2018 roku, sygn. akt<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>I.  oddala apelację;</p> <p>II.  oddala wniosek powoda o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p>Katarzyna Makarzec Andrzej Mikołajewski Dariusz Iskra </p> <p>Sygn. akt II Ca 394/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie z dnia 24 kwietnia 2017 roku powódka <span class="anon-block"> Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> domagała się wydania przez pozwaną Wspólnotę Mieszkaniową <span class="anon-block"> (...)</span> położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> ruchomości – kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>, który – według twierdzeń pozwu – jest w posiadaniu pozwanej a stanowi własność powódki.</p> <p>*</p> <p>Wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej oddalił powództwo.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Powódka <span class="anon-block"> Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> od dnia 30 listopada 1994 roku do dnia 28 lipca 2016 roku pełniła funkcję zarządcy nieruchomości budynkowej położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>W dniu 10 lipca 1997 roku Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w <span class="anon-block">L.</span> zawarła z powódką <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> na modernizację c.o. i ciepłej wody z kotłowni węglowej na ogrzewanie gazowe na kwotę 630 000 zł, na okres od 10 lipca 1997 roku do 30 czerwca 2007 roku.</p> <p>W dniu 26 sierpnia 1997 roku jeden kocioł c.o. <span class="anon-block">V.</span> został zainstalowany w budynku mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>W dniu 28 grudnia 1998 roku Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w <span class="anon-block">L.</span> postanowiła przekwalifikować udzieloną pożyczkę – saldo 610 217,35 zł – na subwencję dla podmiotów zewnętrznych i zwolnić Spółdzielnię z ciążącego na niej długu wobec Agencji.</p> <p>W dniu 10 października 2016 roku <span class="anon-block"> firma (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> wystawiła oświadczenie, że powódka zakupiła u niej w okresie od 7 lipca 1997 roku do 16 września 1997 roku 9 sztuk kotłów c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> z podgrzewaczami ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span> na budynki przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o wartości 68 903,92 zł każdy.</p> <p>Powódka nie posiada faktury VAT dotyczącej zakupu kotłów c.o. <span class="anon-block">V.</span>.</p> <p>W dniu 28 lipca 2016 roku nastąpiła zmiana zarządu pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej – w miejsce odwołanej powódki powołano zarząd w osobach <span class="anon-block">K. K.</span>, <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">M. W.</span>, a czynności związane z administrowaniem nieruchomością powierzono <span class="anon-block">W. Z.</span>. Następnie w miejsce <span class="anon-block">M. W.</span> powołano <span class="anon-block">M. O.</span>.</p> <p>Zmiana zarządu doprowadziła do nieporozumień pomiędzy powódką a nowym zarządcą i w konsekwencji do wystąpienia przez powódkę z żądaniem będącym przedmiotem niniejszej sprawy.</p> <p>Z <span class="anon-block">księgi wieczystej nr (...)</span> prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej wynika, że nieruchomość położona w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> stanowi współwłasność (ale nie powódki) a jej częściami wspólnymi po wyodrębnieniu lokali są urządzenia „(…) wodociągowe i ogrzewcze, instalacje (…)”.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, że powołane w uzasadnieniu dokumenty zasługują na wiarę, ich treść, ani autentyczność nie były przez nie kwestionowane, aczkolwiek zaznaczył, że inaczej niż powódka ocenia znaczenie tych dokumentów dla rozstrzygnięcia istoty sprawy, o czym w dalszej części uzasadnienia.</p> <p>Odnosząc się do zeznań przedstawiciela powódki <span class="anon-block">J. R.</span>, zeznań świadków <span class="anon-block">R. K.</span>, <span class="anon-block">M. J. (1)</span>, <span class="anon-block">T. W.</span>, zeznań przedstawiciela pozwanej <span class="anon-block">K. K.</span> Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zasługują one na wiarę w zakresie ustalenia ogólnych faktów i wydarzeń, które korespondują ze złożonymi dokumentami, ale, w ocenie Sądu Rejonowego, nie są miarodajne dla ustalenia prawa własności przedmiotowego kotła c.o. w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Niczym nie potwierdzone, a wręcz dowolne, są poglądy i oceny prezentowane przez <span class="anon-block">J. R.</span>, <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">M. J. (2)</span>, że będący przedmiotem sporu kocioł c.o. stanowi własność powódki. Podobnie stanowisko <span class="anon-block">T. W.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> nie dowodzi tego, komu przysługuje prawo własności przedmiotowego kotła. Jest to zrozumiałe z uwagi na upływ czasu i brak szczegółowej wiedzy niezbędnej do ustalenia prawa własności przedmiotowego kotła.</p> <p>Nadto Sąd Rejonowy oddalił wniosek dowodowy pozwanej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność aktualnej wartości kotła, uznając, że w niniejszej sprawie ustalenia takie są zbędne dla rozstrzygnięcia istoty sprawy oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 k.p.c.</a>, pominął wnioski dowodowe pozwanej z dnia 30 listopada 2017 roku, uznając je za spóźnione.</p> <p>Oceniając ustalony stan faktyczny Sąd pierwszej instancji wskazał, że cywilistyczna ochrona prawa własności to system roszczeń, które przysługują właścicielowi w razie naruszenia jego prawa. Podstawowym roszczeniem, składającym się na tę ochronę a przysługującym właścicielowi jest roszczenie windykacyjne określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> </p> <p>Zgodnie z dyspozycją wskazanego przepisu właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.</p> <p>Uregulowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> roszczenie windykacyjne – wydobywcze wynika z prawa własności i stanowi korelat uprawnień właściciela przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 140)">art. 140 k.c.</a> Roszczenie windykacyjne przysługuje właścicielowi, gdy nastąpi sam fakt naruszenia własności, niezależnie od tego, czy osoba, która naruszyła własność, działała w dobrej czy w złej wierze.</p> <p>Przedmiotem wydania są rzeczy, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 45;art. 46)">art. 45 i art. 46 k.c.</a> Wydanie dotyczy rzeczy indywidualnie oznaczonych, a także oznaczonych rodzajowo, o ile zostały wyodrębnione z większej całości. Wydanie rzeczy następuje w takim stanie, w jakim się ona znajduje w chwili realizacji roszczenia windykacyjnego.</p> <p>Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w procesie wydobywczym należy dokładnie określić przedmiot, którego wydania się żąda. Powódka żądała wydania „kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>” (k. 3v). Jednak, żaden z przedłożonych do sprawy dokumentów (k. 21-24, 25, 26, 27, 34) nie zawiera takich parametrów kotła c.o.</p> <p>Zasadne jest pytanie kto, w jakiej części i z czyich środków zapłacił za przedmiotowy kocioł. Powódka, pełniąca jedynie funkcję zarządcy nieruchomości budynkowej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> (k. 3v), nie wykazała, aby to ona sfinansowała tę inwestycję z własnych środków. Jak wynika z zeznań <span class="anon-block">J. R.</span> – spółdzielnia pobierała opłaty od mieszkańców, posiadała fundusze własne, otrzymywała fundusze z Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. W 1997 roku zakupiono dziesięć kotłów gazowych, z tym, że dziewięć zainstalowano w blokach mieszkalnych, a jeden w budynku administracyjnym powódki, zakupiono je za środki Spółdzielni i posiłkowano się pożyczkami” (k. 83, 119v, 124v).</p> <p>W ocenie Sądu pierwszej instancji przedstawiona przez powódkę <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span> (k. 21-24) wraz z aneksem (k. 25) stanowią jedynie dowód zawarcia umowy pożyczki pomiędzy Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w <span class="anon-block">L.</span> a <span class="anon-block"> Spółdzielnią Mieszkaniową (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na kwotę 630 000 zł na modernizację c.o. i ciepłej wody z kotłowni węglowej na ogrzewanie gazowe oraz na to, że spółdzielnia zobowiązała się przeznaczyć pożyczkę na sfinansowanie tego przedsięwzięcia. Z dokumentów tych, ani też z innych, nie wynika, aby środki finansowe przyznane na podstawie umowy pożyczki zostały przekazane spółdzielni a następnie wydatkowane na zakup indywidualnie oznaczonej rzeczy – kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span> znajdującego się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Z kolei z dokumentu nr <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 28 grudnia 1998 roku (k. 95) wynika jedynie, że Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w <span class="anon-block">L.</span> postanawia przekwalifikować udzieloną pożyczkę na subwencję dla podmiotów zewnętrznych i zwolnić spółdzielnię z ciążącego na niej długu wobec Agencji.</p> <p>Sąd Rejonowy zauważył, że jeśliby przyjąć, jak chce powódka, że pożyczyła ona od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa kwotę 630 000 zł, zakupiła 9 sztuk kotłów c.o. po 68 903,92 zł każdy, za sumę 620 135,28 zł, a następnie otrzymała subwencję pożyczki z saldem 610 217,35 zł, to powódka powinna wykazać, że z własnych środków pokryła także różnicę pomiędzy uzyskaną subwencją a rzeczywistymi kosztami zakupu kotłów w kwocie 9 917,99 zł, ewentualnie z jakich środków została ta różnica pokryta, zwłaszcza, że, jak podnoszono, pożyczka była spłacana przez mieszkańców nieruchomości, w których dokonywano modernizacji c.o. (zeznania świadków <span class="anon-block">R. K.</span> <span class="anon-block">M. J. (1)</span>, <span class="anon-block">T. W.</span>, zeznania przedstawiciela powódki <span class="anon-block">J. R.</span>). Tymczasem powódka nie wykazała, czy były to środki własne spółdzielni, czy może z opłat mieszkańców nieruchomości (w tym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>), którzy w tamtym czasie dokonywali wpłat na rachunek spółdzielni z różnych tytułów.</p> <p>Natomiast oświadczenie <span class="anon-block"> firmy (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> z dnia 10 października 2016 roku (k. 26) jest dokumentem prywatnym, który w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a>, stanowi dowód jedynie tego, że osoba, która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie i także, w ocenie Sądu Rejonowego, nie stanowi dowodu własności indywidualnie oznaczonej rzeczy – „kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>”, którego wydania domaga się powódka.</p> <p>Nadto Sąd pierwszej instancji zważył, że za oddaleniem powództwa przemawiają także obowiązujące i niepodważane domniemania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 3;art. 5)">art. 3 i art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece</a>. Z art. 3 w/w ustawy wynika, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Natomiast z art. 5 w/w ustawy wynika, iż w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi wieczystej rozstrzyga na korzyść tego kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawo rzeczowe</a>.</p> <p>Jak wynika z treści <span class="anon-block">księgi wieczystej nr (...)</span> nieruchomość położona w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> stanowi współwłasność (ale nie powódki) a jej częściami wspólnymi po wyodrębnieniu lokali są urządzenia „(…) wodociągowe i ogrzewcze, instalacje (…)”. Do części wspólnych nieruchomości – urządzeń „ogrzewczych” – niewątpliwie należy też znajdujący się tam kocioł c.o., służący wszystkim współwłaścicielom i mieszkańcom nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Reasumując, Sąd pierwszej instancji podniósł, że powódka, wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, nie udowodniła prawa własności do przedmiotowego kotła c.o.</p> <p>*</p> <p>Apelację od tego wyroku wniosła powódka <span class="anon-block"> Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>, zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w całości.</p> <p>Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:</p> <p>I.  naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> poprzez wyprowadzenie ze zgromadzonego materiału dowodowego wniosków z niego niewynikających, a nadto sprzecznych z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, tj. że powódka nie udowodniła prawa własności do ruchomości – kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span> oraz dokładnie nie określiła przedmiotu, którego wydania żąda, w sytuacji gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. dowodu przyjęcia środka trwałego do używania <span class="anon-block"> (...)</span> nr 11 z dnia 26 sierpnia 1997 roku, oświadczenia <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">C.</span> z dnia 10 października 2016 roku, poświadczenia wytwórcy wykonania i zbadania niskotemperaturowego kotła wodnego, typ: <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, z dnia 17 lipca 1997 roku, wyjaśnień i zeznań przedstawiciela powódki <span class="anon-block">J. R.</span> oraz zeznań świadków <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">M. J. (1)</span>, wynika, iż powódka jest właścicielem przedmiotowego kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>. Nadto pełnomocnik podkreślił, że przedmiotowa ruchomość została przez powódkę dokładnie określona, a pozwana tego nie kwestionowała w trakcie procesu, wręcz zdawała sobie sprawę, iż w niniejszej sprawie chodzi o kocioł c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>, którego to dokumentację fotograficzną (k. 112-118) złożył pełnomocnik pozwanej podczas rozprawy w Sądzie Rejonowym w dniu 1 grudnia 2017 roku;</p> <p>II.  błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na wynik sprawy poprzez błędne ustalenie, iż sporna ruchomość – kocioł c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>, będący w posiadaniu pozwanej (znajdujący się w kotłowni budynku zlokalizowanego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>), nie stanowi własności powódki, podczas gdy ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego (wyżej wskazanych dowodów) wynika iż powódka jest jej właścicielem;</p> <p>III.  naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji oddalenie powództwa, chociaż powódka udowodniła, że jest właścicielem ruchomości – kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>, który to kocioł jest faktycznie we władaniu pozwanej;</p> <p>IV.  naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 3;art. 5)">art. 3 i art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece</a> poprzez ich zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotowa ruchomość nie należy do części wspólnych nieruchomości – urządzeń „grzewczych”.</p> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o:</p> <p>1.  zmianę w całości zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości,</p> <p>ewentualnie</p> <p>2.  uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Jednocześnie powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, za obie instancje.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja powódki nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie jest zasadny wniosek apelacji o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 2;art. 386 § 4)">art. 386 § 2 i § 4 k.p.c.</a> wynika, że uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji może nastąpić tylko w razie stwierdzenia nieważności postępowania, nierozpoznania istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych wyżej podstaw uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, ani też skarżąca nie postawiła tego rodzaju zarzutów.</p> <p>W znacznej części Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, aczkolwiek – w związku z odmienną oceną prawną dokonaną przez Sąd drugiej instancji – istotne okazały się tylko okoliczności związane z zakupem przedmiotowego kotła z podgrzewaczem wody przez Spółdzielnię i jego montażem w budynku położonym w <span class="anon-block">K.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Wniosek Sądu pierwszej instancji, iż urządzenia te stanowią własność pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej jest prawidłowy, aczkolwiek nie można podzielić rozumowania, jakie doprowadziło Sąd Rejonowy do tego ustalenia. W szczególności słusznie skarżąca wywodzi, że zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do ustalenia, że przedmiotowy kocioł z podgrzewaczem wody kupiła powodowa Spółdzielnia, zarządzająca wówczas tą nieruchomością. Nie było sporu co do tego, że przedmiotowe urządzenia są tymi, które zostały nabyte przez powódkę w 1997 roku i wówczas zamontowane w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Nic nie świadczy o tym, aby nabywcą tych urządzeń była pozwana Wspólnota Mieszkaniowa, a przeczy temu chociażby wiarygodne oświadczenie zbywcy urządzeń (<span class="anon-block"> spółki (...)</span>). Nie można też przyjąć, że przedmiotowe urządzenia nie zostały dostatecznie dookreślone przez powódkę, gdyż żądanie pozwu w tym zakresie nie budzi wątpliwości. Gdyby nawet utrzymywać, że ruchomości nie zostały precyzyjnie opisane, byłby to brak pozwu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 1)">art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c.</a>), uniemożliwiający merytoryczne rozstrzygnięcie o żądaniu niedokładnie określonym, a nie prowadzący do oddalenia powództwa.</p> <p>Analiza pozostałej części ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji jest zbędna, gdyż kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu jest ustalenie charakteru prawnego rzeczy, której wydania domaga się powódka – kotła c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span>, a mianowicie ocena, czy jest to rzecz ruchoma, czy też część składowa nieruchomości położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że kocioł c.o. na gaz ziemny <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (typ <span class="anon-block">P.</span>-<span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, moc 80 kW, rok produkcji 1997) z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej <span class="anon-block">R.</span> jest rzeczą ruchomą.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 47;art. 47 § 2)">art. 47 § 2 k.c.</a> częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączanego.</p> <p>O części składowej rzeczy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 47;art. 47 § 2)">art. 47 § 2 k.c.</a> może być mowa tylko w wypadku rzeczy złożonych, czyli obejmujących kilka lub więcej elementów o samodzielnym znaczeniu. Fizyczne i funkcjonalne połączenie w sposób trwały (tj. nie do przemijającego użytku) kilku samodzielnych elementów, w taki sposób, że tworzą one całość w sensie gospodarczym sprawia, że rzeczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 45)">art. 45 k.c.</a> jest ta właśnie całość. Odłączenie od niej jednego z tych elementów powoduje, że ulega istotnej zmianie możliwość korzystania bądź z odłączonego elementu, bądź z pozostałej reszty. W konsekwencji o tym, czy określone elementy stanowią części składowe jednej rzeczy złożonej, rozstrzyga obiektywna ocena gospodarczego znaczenia istniejącego między nimi fizycznego i funkcjonalnego powiązania.</p> <p>Zgodnie natomiast z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 47;art. 47 § 1)">art. 47 § 1 k.c.</a> część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">praw rzeczowych</a>.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego przedmiotowy kocioł c. o. z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej stanowi część instalacji grzewczej budynku i jest częścią składową nieruchomości położonej przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Kocioł ten wraz z podgrzewaczem ciepłej wody jest fizycznie (trwale, przy pomocy osprzętu hydraulicznego) i funkcjonalnie powiązany z nieruchomością budynkową położoną przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. W strefie klimatu umiarkowanego instalacja grzewcza budynku wielomieszkaniowego jest konieczna do należytego korzystania z nieruchomości zabudowanej takim budynkiem, a jej odłączenie prowadzi do istotnej zmiany całej rzeczy, która bez ogrzewania nie jest w stanie funkcjonować (nie będzie nadawać się do korzystania z niej w sposób zgodny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, tj. do mieszkania) i będzie ulegać zniszczeniu (przemarzaniu, zawilgoceniu itp.).</p> <p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala przyjąć, aby połączenie tych urządzeń nastąpiło dla przemijającego użytku. Przedmiot sporu jest zainstalowany we wskazanym budynku od ponad 20 lat i od początku został nabyty z myślą o jego ogrzewaniu, a uzasadnieniem chęci jego odebrania przez powódkę jest pozbawienie powódki zarządu nad nieruchomością położoną przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> i wynikłe z tego nieporozumienia pomiędzy skarżącą a pozwaną. O przemijającym użytku można by mówić dla przykładu wtedy, gdyby kocioł taki został zamontowany jako zamienny, na krótki czas, np. w związku z remontem kotła będącego stałym źródłem energii cieplnej.</p> <p>Istnieje możliwość technicznego zdemontowania kotła c.o. z podgrzewaczem ciepłej wody użytkowej, nie mniej jednak jego fizycznie i funkcjonalnie powiązanie z budynkiem powoduje, że razem tworzą gospodarczą całość. Podobnie, możliwe jest wymontowanie z pojazdu mechanicznego silnika czy kół bez ich uszkodzenia, a następnie ich montaż w innym pojeździe np. tej samej marki. Oczywistym jednak jest, że są to części składowe pojazdu mechanicznego, który bez nich nie będzie nadawał się do właściwego użytku.</p> <p>Tym samym połączony z instalacją grzewczą budynku kocioł z podgrzewaczem wody stanowi część składową nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span> i nie ma znaczenia to, że jego montaż nastąpił po dokonaniu wpisu o wyodrębnieniu lokali i o nieruchomości wspólnej.</p> <p>Stając się częścią składową nieruchomości (na skutek połączenia z budynkiem – jego instalacjami) urządzenia te nie mogą być własnością innego podmiotu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 47;art. 47 § 1)">art. 47 § 1 k.c.</a>; nie zachodzi wyjątek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 49)">art. 49 k.c.</a>), a skoro tak – powódka, niezależnie od tego, czy wcześniej umownie przeniosła ich własność na pozwaną czy nie, nie jest już ich właścicielem i nie może domagać się ich wydania jako rzeczy ruchomej. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 191)">art. 191 k.c.</a> własność nieruchomości rozciąga się bowiem na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.</p> <p>W konsekwencji roszczenie windykacyjne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> nie mogło zostać uwzględnione.</p> <p>Poza zakresem niniejszego sporu pozostaje natomiast to, czy ze względu na nabycie tych urządzeń i ich montaż, a także sposób sfinansowania tego zakupu, istnieją pomiędzy powodową Spółdzielnią a pozwaną Wspólnotą Mieszkaniową roszczenia pieniężne związane z przyłączeniem tych urządzeń do nieruchomości.</p> <p>W świetle powyższych rozważań zbędna jest ocena zasadności pozostałych zarzutów podniesionych przez powódkę w apelacji.</p> <p>Z tych względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy oddalił apelację.</p> <p>Wobec oddalenia apelacji powódki, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> należało oddalić wniosek powódki o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Pozwana nie domagała się zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania odwoławczego, ani nie wykazała, aby poniosła jakiekolwiek koszty postępowania apelacyjnego.</p> </div>