Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SAB/Wa 580/20

Administrative courts2020-11-06
Case number
II SAB/Wa 580/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2020-11-06
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Ewa Kwiecińska

Ruling

Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2019 r. o zwolnienie z opłaty za usługi edukacyjne postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE M. K. pismem z dnia 22 czerwca 2020 r. sprecyzowanym pismem z dnia 25 września 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2019 r. dotyczącego zwolnienia z opłaty za usługi edukacyjne. Rektor UW w piśmie z dnia 1 października 2020 r. stwierdził, że skarżąca nie wniosła ponaglenia w związku z bezczynnością organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne. Pismem z dnia 9 października 2020 r. wezwano skarżącą do podania, czy przed wniesieniem skargi, złożyła do organu pismo będące ponagleniem, z którego wynikało, że organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W piśmie z dnia 20 października 2020 r. skarżąca oświadczyła, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność nie złożyła do organu ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia skarżącej i organu wynika, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność strona nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – nie wniosła ponaglenia. Wskazany stan faktyczny sprawy nie spełnia normy art. 52 p.p.s.a. Skarga na bezczynność powinna być w niniejszej sprawie poprzedzona ponagleniem w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia na drodze administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wskazanej ustawy.