III SA/Łd 433/20

SENTENCJA Dnia 19 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, , Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096), art. 4 pkt 22, art. 72, art. 73. art. 92a, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2140), lp. 1.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym), art. 25 ust. 2 pkt 7, art. 54 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 646 ze zm.), art. 5 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Jak wynika z akt sprawy na podstawie upoważnień [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] oraz [...] z dnia [...] podjęto próbę przeprowadzenia kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa działającego pod nazwą Firma A M. J. W dniu [...] sporządzono protokół z czynności nr [...] Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją nr [...] z dnia [...] nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 12.000,00 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części. Pismem z dnia 13 stycznia 2020 r. strona odwołała się od decyzji organu pierwszej instancji zarzucając wydanie przedmiotowej decyzji z naruszeniem art. 54 ustawy Prawo Przedsiębiorców. Strona załączyła 12 sztuk kart na poparcie swojego twierdzenia, że [...] WITD podjął zamiar przeprowadzenia kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa strony, podczas gdy wobec strony prowadzone były inne kontrole. Strona podniosła, iż zawiesiła działalność gospodarczą i zwolniła wszystkich pracowników. Przywołaną na wstępie decyzję z dnia [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Przytaczając treść art. 72 oraz art. 73 ustawy o transporcie drogowym, art. 25 ust. 2 pkt 7 oraz art. 54 ustawy Prawo Przedsiębiorców organ odwoławczy wskazał, iż analiza zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, iż pismem z dnia 29 lipca 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił stronę o zamiarze wszczęcia w dniu 28 sierpnia 2019 r. kontroli w siedzibie przedsiębiorcy. Strona odebrała ww. zawiadomienie w dniu 1 sierpnia 2019r. W odpowiedzi z dnia 6 sierpnia 2019 r. strona poinformowała organ kontrolny, że posiada ona zawieszoną działalność gospodarczą, a także poinformowała o prowadzonych wobec strony kontrolach podatkowych przez: Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.; Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w S., Urząd Celno -Skarbowy w K.; Pierwszy Urząd Skarbowy . – G.. Strona wskazała sygnatury spraw poszczególnych organów. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 8 sierpnia 2019 r. wezwał stronę do przedstawienia kopii upoważnień organów do przeprowadzenia ww. wskazanych kontroli. W dniu 28 sierpnia 2019 r. zespół kontrolny udał się do siedziby podmiotu F.H.U. M. J., A 25, 98-200 S.. Pod numerem 25 znajdował się ogrodzony budynek mieszkalny. Pomimo kilkukrotnego użycia sygnału dźwiękowego nikt nie otworzył posesji. Sporządzono dokumentację fotograficzną. Pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z wnioskiem o udzielenie informacji w zakresie terminu zakończenia kontroli podatkowych przeprowadzanych wobec strony oraz wskazania, czy ww. kontrole podlegają pod zapisy art. 54 ustawy ust. 1 Prawo przedsiębiorców. Pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zwrócił się do Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. z wnioskiem o udzielenie informacji w zakresie terminu zakończenia kontroli podatkowych przeprowadzanych wobec strony oraz wskazania, czy ww. kontrole podlegają pod zapisy art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. W dniu 28 sierpnia 2019 r. wpłynęło pismo strony, w którym podniosła ona, iż w okresie, który miałby być poddany ewentualnej kontroli przedsiębiorca nie prowadził działalności gospodarczej, co zdaniem strony powoduje brak przedmiotu sprawy. Przedsiębiorca podniósł nadto, iż jednocześnie prowadzonych jest wobec niego 11 kontroli z naruszeniem prawa. Żądanie zaś kopii upoważnień do kontroli innych organów jest zdaniem strony zbędne, ponieważ strona nie prowadziła we wskazanym okresie działalności gospodarczej, poza tym organ kontrolny miał narzędzia aby sprawdzić przedłożone dane bez nękania podatnika. W dniu 4 września 2019 r. wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., w którym wyjaśniono, iż ww. organ podatkowy obecnie nie prowadzi wobec strony kontroli podatkowych, zaś wskazane numery spraw dotyczą prowadzonych postępowań podatkowych. W tym samym dniu wpłynęło pismo Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G., w którym poinformowano, iż wskazane numery spraw dotyczą jednego postępowania podatkowego prowadzonego wobec strony w związku z ustaleniami kontroli podatkowej zakończonej w dniu 26 czerwca 2017 r. Pismami z dnia 5 września 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w S. oraz do Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w S. z siedzibą w K. z wnioskiem o udzielenie informacji w zakresie terminu zakończenia kontroli podatkowych przeprowadzanych wobec strony oraz wskazania, czy ww. kontrole podlegają pod zapisy art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. W dniu 17 września 2019 r. wpłynęło pismo Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w S., w którym poinformowano, iż zgodnie z art. 93 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 786 ze zm.) do kontroli celno - skarbowej nie stosuje się przepisów rozdziału 5 ustawy Prawo Przedsiębiorców. Mając na uwadze powyższe pismem z dnia 18 września 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił stronę o zamiarze wszczęcia w dniu 21 października 2019 r. kontroli w siedzibie przedsiębiorcy. Ww. zawiadomienie zostało stronie doręczone w dniu 23 września 2019 r. W dniu 21 października 2019 r. zespół kontrolny udał się do siedziby podmiotu F.H.U. M. J., A 25, 98-200 S.. Pod numerem 25 znajdował się ogrodzony budynek mieszkalny. Brama wjazdowa na posesję była otwarta. Pomimo kilkukrotnego użycia sygnału dźwiękowego oraz kilkukrotnego naciśnięcia przycisku dzwonka, nikt nie otworzył drzwi. Sporządzono dokumentację fotograficzną. Pismem z dnia 22 października 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego ponownie wezwał stronę do przedstawienia w terminie 7 dni od daty otrzymania korespondencji, kopii upoważnień organów, które aktualnie prowadzą kontrolę przedsiębiorcy podlegającą pod zapisy rozdziału 5 ustawy Prawo Przedsiębiorców. Ww. pismem organ kontrolny poinformował również stronę o treści art. 25 ustawy Prawo Przedsiębiorców, podkreślając w szczególności ust. 2 pkt 7) ww. przepisu. Ww. wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 25 października 2019r. W dniu 6 listopada 2019 r. wpłynęła odpowiedź strony, w której strona podniosła, iż organ kontrolny w oparciu o dostarczone zestawienie kontroli podatkowych i innych ma pełną świadomość co do 12 kontroli prowadzonych równocześnie przez inne organy, a prowadzone czynności przez organ kontrolny dotyczą wymuszenia i potwierdzają jedynie nękanie podatnika. Zdaniem strony organ pracując "na zlecenie" poza zamiarem udręczania podatnika, nie ma żadnych innych podstaw do kolejnej kontroli. W dniu 14 listopada 2019 r. wpłynęła odpowiedź Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w S., w której poinformowano, iż wobec przedsiębiorstwa prowadzonego przez stronę ww. organ nie prowadzi kontroli, do których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy Prawo Przedsiębiorców, zaś podane we wniosku numery spraw dotyczą obecnie prowadzonych wobec ww. podatnika postępowań podatkowych. Pismem z dnia 17 listopada 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. Zawiadomienie zostało stronie doręczone w dniu 20 listopada 2019 r. W dniu 23 grudnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję nr [...] Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, iż w sprawie nie wystąpiły żadne przeszkody formalne, aby w dniu 28 sierpnia 2019 r. została wszczęta kontrola w siedzibie przedsiębiorcy będącego stroną niniejszego postępowania. Organ odwoławczy podkreślił, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności na podstawie sygnatur spraw podanych przez stronę, nie wynika, aby wobec strony prowadzone były kontrole, co do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 5 ustawy Prawo Przedsiębiorców. W ocenie organu odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego należycie wyjaśnił stan faktyczny sprawy w powyższym zakresie. W odpowiedzi na wystosowane przez organ kontrolny wnioski Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. poinformował, iż ww. organ podatkowy obecnie nie prowadzi wobec strony kontroli podatkowych, a wskazane numery spraw dotyczą prowadzonych postępowań podatkowych, zaśNaczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. poinformował, iż wobec strony prowadzone jest postępowanie podatkowe w związku z ustaleniami kontroli podatkowej zakończonej w dniu 26 czerwca 2017 r. Naczelnik Zachodniopomorskiego Urzędu Celno -Skarbowego w S. poinformował, iż wobec strony nie jest przez ww. organ prowadzona kontrola, do której stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy Prawo Przedsiębiorców, zaś podane we wniosku numery spraw dotyczą obecnie prowadzonych wobec ww. podatnika postępowań podatkowych. Jak słusznie wskazał również Naczelnik [...] Urzędu Celno - Skarbowego w S., zgodnie z art. 93 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej do kontroli celno - skarbowej nie stosuje się przepisów rozdziału 5 ustawy Prawo Przedsiębiorców. Oznacza to m.in., że nie ma zakazu prowadzenia kontroli celno-skarbowej równocześnie z innymi kontrolami. Organ odwoławczy podkreślił jednakże, iż zostało jednoznacznie ustalone, że w dacie wyznaczonej kontroli przez WITD w Ł. wobec strony prowadzone były wyłącznie postępowania podatkowe. Brak jest natomiast dowodów, aby w ww. okresie prowadzone były jakiekolwiek kontrole przedsiębiorcy ze strony organów i pod sygnaturami wskazanymi przez skarżącego. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, bezsprzecznym jest, że przedsiębiorca uniemożliwił organowi kontrolnemu przeprowadzenie czynności kontrolnych w całości. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy wskazał, iż nie stanowi żadnego argumentu przeciwko możliwości wszczęcia kontroli fakt zawieszenia przez stronę wykonywania działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 2 pkt 7) ustawy Prawo Przedsiębiorców, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą. Odnośnie zarzutów strony organ odwoławczy wskazał również, iż w wyznaczonych terminach rozpoczęcia czynności kontrolnych, zgodnie z prawidłowo doręczonymi zawiadomieniami o zamiarze wszczęcia kontroli, zespół kontrolny funkcjonariuszy WITD w Ł. udał się pod adres A 25, 98-200 S., bowiem jak wynika z wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej pod ww. adresem znajduje się wskazane przez stronę stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Organ drugiej instancji wskazał, że strona w tym zakresie nie dokonywała żadnych zmian we wpisie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy wskazał również, iż sama możliwość wejścia upoważnionych inspektorów na teren nieruchomości znajdującej się pod adresem siedziby przedsiębiorstwa, nie jest rozpoczęciem czynności kontrolnych. W niniejszej sprawie pod adresem wskazanym jako stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej dwukrotnie nie zastano przedsiębiorcy, ani upoważnionego do reprezentowania pracownika. Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż przedsiębiorca został poinformowany, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej może zostać poddany kontroli. Pomimo tego jednak swoim postępowaniem strona uniemożliwiła rozpoczęcie i przeprowadzenie kontroli w wyznaczanych terminach. Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania, odnośnie możliwości zastosowania podstaw egzoneracyjnych uregulowanych w art. 92c ustawy o transporcie drogowym stwierdził, iż w sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania. Wskazał nadto, że strona nie wskazała żadnych faktów, które w jej ocenie uzasadniałyby zastosowanie art. 92c ww. ustawy. Na marginesie, Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał również, że w przedmiotowej sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 92b ustawy o transporcie drogowym. Przepis ten może bowiem mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy podczas kontroli zostały stwierdzone naruszenia dotyczące czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie takie naruszenia nie zostały zaś stwierdzone. Podsumowując organ odwoławczy uznał, iż kontrolowany przedsiębiorca nie poddał się kontroli w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Na ostateczną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Drogowego skargę do sądu administracyjnego złożył M. J., zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie: 1/ art. 54 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez odmowę odstąpienia od kontroli i umorzenia postępowania wobec braku podstawy prawnej do orzeczenia kary pieniężnej w całości wobec rażącego naruszenia, a tym samym bezpodstawne określenie nałożenia kary pieniężnej na kwotę 12.000 zł.; 2/ naruszenie art. 54 ustawy Prawo przedsiębiorców, gdzie na podstawie materiału dowodowego i dokumentów źródłowych organ odmówił rozpoznania w sposób logiczny stawianych zarzutów i wniosków, czym naruszył zasadę zaufania do prganów państwa, a zwłaszcza wtedy, kiedy w posiadaniu organu podatkowego znajdują się wszystkie dane z dokumentów wręcz zaprzeczających podstawie nałożenia kary pieniężnej; 3/ sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego w zgodzie z obowiązującym prawem, 4/ niewłaściwe zrozumienie pojęcia i określenia "kontrola podatkowa" i "czynności kontrolne" przedłożone do akt postępowania, na podstawie wiarygodnych dokumentów urzędowych / celnych i zgodnych ze stanem faktycznym i prawnym. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz.2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019r. poz.2140 ze zm.), dalej u.t.d. oraz przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018r. poz.1481 ze zm.), dalej p.p. Zgodnie z treścią art.72 u.t.d. kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności: 1) udzielić ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazać dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udostępnić dane mające związek z przedmiotem kontroli; 2) udostępnić pojazd, a w uzasadnionych przypadkach wynikających z przeprowadzonej kontroli pojazdu na drodze, obiekt, siedzibę przedsiębiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w których przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą bądź też przechowuje mienie przedsiębiorstwa; 3) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez kontrolującego; 4) umożliwić sporządzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jeżeli może ona stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli; 5) umożliwić przekazanie, za potwierdzeniem odbioru, oryginału zapisu urządzenia samoczynnie rejestrującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju lub karty kierowcy, oraz gromadzonych przez kontrolowany podmiot wydruków z tachografu cyfrowego i karty kierowcy, których kontrola będzie dokonywana w siedzibie organu kontroli. W myśl art.73 ust.1 u.t.d. w toku kontroli inspektor może: 1) legitymować kierowców i inne osoby w celu ustalenia tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli; 2) badać dokumenty i inne nośniki informacji objęte zakresem kontroli; 3) dokonywać oględzin i zabezpieczać zebrane dowody; 3a) zatrzymać kartę kierowcy w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 11 ust. 4 lit. c załącznika do Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 409), zwanej dalej "Umową AETR", kartę przedsiębiorstwa lub tachograf, inny przedmiot lub urządzenie mające niedozwolony wpływ na funkcjonowanie tachografu; 3b) sprawdzać status karty, korzystając z ewidencji karty połączonej z systemem Tachonet, prowadzonej przez podmiot wydający karty, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o tachografach, lub bezpośrednio w systemie Tachonet; 4) przesłuchiwać świadków i zasięgać opinii biegłych; 5) przesłuchiwać kontrolowanego w charakterze strony, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla ustaleń kontroli. Zgodnie z treścią l.p 1.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym za niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części przewidziano karę pieniężną 12 000 zł. W myśl art.25 ust.1 i ust.2 pkt 7 p.p. 1. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. 2. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca: 7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą; Zgodnie z treścią art. 54 ust.1 p.p. niemożna równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy, z wyłączeniem przypadków, gdy: 1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej; 2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia; 3) przedsiębiorca wyraził zgodę na równoczesne podjęcie i prowadzenie więcej niż jednej kontroli; 4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska; 5) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów; 6) kontrola jest prowadzona na podstawie art. 23b lub art. 23r ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne; 7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem tego zwrotu; 8) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej o ochronie konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej; 9) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym; 10) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania; 11) prowadzona kontrola jest kontrolą amerykańskich rachunków raportowanych uregulowaną w ustawie z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz. U. z 2017 r. poz. 1858); 12) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin. Z przepisu zawartego w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym oznaczonego l.p 1.6 wynika, że ustawodawca określając naruszenie obowiązków, o jakich mowa w tym przepisie, poprzez użycie zwrotów "niepoddanie się" lub "uniemożliwienie" przeprowadzenia kontroli, odniósł się do zdarzeń przeszłych dokonanych. W przepisie tym przewidziano zatem karę w przypadku, gdy nie doszło do kontroli z powodu niepoddania się lub uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli przez stronę. W niniejszej sprawie organy administracji prawidłowo uznały, że M. J. w dniach 28 sierpnia 2019r. i 21 października 2019r. uniemożliwił przeprowadzenie kontroli. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że pismem z dnia 29 lipca 2019r. organ administracji zawiadomił skarżącego o zamiarze wszczęcia w dniu 28 sierpnia kontroli w siedzibie przedsiębiorcy (k.6). Pismo to zostało doręczone M.J. w dniu 1 sierpnia 2019r.(k.8). W zawiadomieniu dokładnie określono gdzie odbędzie się kontrola, o której godzinie się ona rozpocznie, czego będzie dotyczyła i za jaki okres, jakie dokumenty należy przygotować do kontroli oraz jaką karę przewidziano w razie uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli. W dniu 28 sierpnia 2019r. o godz.9:50 w miejscu wykonywania działalności gospodarczej przez skarżącego stawili się inspektorzy kontroli lecz ogrodzenie budynku mieszkalnego było zamknięte a po kilkukrotnym użyciu dzwonka nikt nie otworzył posesji. Oznacza to, że skarżący uniemożliwił przeprowadzenie kontroli. Wiedział bowiem o dniu i godzinie kontroli a mimo to nie otworzył posesji inspektorom kontroli ani nie usprawiedliwił swojego zachowania. Pismem z dnia 18 września 2019r. organ administracji ponownie zawiadomił M. J. o zamiarze przeprowadzenia kontroli w dniu 21 października 2019r. (k.70). Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 września 2019r. (k.72). W dniu 21 października 2019r. inspektorzy kontroli stawili się w siedzibie firmy skarżącego lecz budynek mieszkalny był zamknięty i mimo kilkukrotnego użycia dzwonka nikt nie otworzył drzwi. Również zatem w dniu 21 października 2019r. M. J. uniemożliwił przeprowadzenie kontroli. Niezgodne z prawdą są okoliczności podniesione przez skarżącego w pismach z dnia 6 sierpnia 2019r. i z 24 sierpnia 2019r., że w tym czasie prowadzone było wobec niego 11 różnych kontroli przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w S., Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. i Urząd Celno – Skarbowy w K. (k.14 i 36). Skarżący podał sygnatury spraw pod którymi prowadzone są kontrole. Należy zaznaczyć, że organ administracji pismem z 8 sierpnia 2019r. wezwał M.J. do złożenia kopii upoważnień organów do przeprowadzenia kontroli (k.18) doręczonym w dniu 13 sierpnia 2019r. (k.16). Podkreślić bowiem należy, że czynności kontrolne mogą być wykonywane po doręczeniu przedsiębiorcy upoważnienia do przeprowadzenia kontroli co wynika z treści art.49 ust.1 p.p. Skarżący takich upoważnień nie przedłożył. Nadto organ I instancji zwrócił się do organów podatkowych wskazanych przez M.J. o udzielenie informacji dotyczących kontroli prowadzonych u strony. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. poinformował, że obecnie wobec skarżącego nie są prowadzone żadne kontrole zaś wskazane numery spraw dotyczą prowadzonych postępowań podatkowych (k.40). Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. powiadomił, że kontrola u skarżącego została zakończona w dniu 26 czerwca 2017r. zaś wskazany numer sprawy dotyczy prowadzonego postępowania podatkowego (k.44). Natomiast Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w S. poinformował, że wskazane numery spraw dotyczą postępowań podatkowych a ponadto do kontroli celno – skarbowej nie stosuje się przepisów rozdziału 5 ustawy Prawo przedsiębiorców.(k.66 i 98). Z informacji wymienionych organów podatkowych wynika, że w dniach 28 sierpnia i 21 października 2019r. nie była prowadzona żadna kontrola wobec M. J. Dodać należy, iż każdy przedsiębiorca prowadzi książkę kontroli w której wpisywane są daty podjęcia i zakończenia kontroli (art.57 p.p.). Skarżący nie okazał książki kontroli z której wynikałoby jakie kontrole są obecnie prowadzone w jego firmie. W związku z czym niezgodne z prawda są zarzuty skarżącego, ze w tym samym czasie prowadzone było 11 kontroli w jego firmie. Zarzut naruszenia art.54 ust. 1 p.p. nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ma żadnego znaczenia okoliczność, ze w dniu 28 czerwca 2019r. M. J. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z treścią art.25 ust.2 pkt 7 p.p. w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca może zostać poddany kontroli. Do dnia 28 czerwca 2019r. skarżący prowadził działalność gospodarczą i podlegała ona kontroli za okres do tego dnia. Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.54 ust.1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach w dniach 28 i 21 października 2019r. w firmie M.J. nie była prowadzona żadna kontrola. Wynika to z treści pism organów podatkowych wskazanych przez skarżącego. Wobec M. J. prowadzone są natomiast postępowania podatkowe. W ocenie sądu skarżący błędnie utożsamia te postępowania z kontrolą, o której mowa w art.54 ust.1 p.p. M. J. nie wykazał aby w dniach 28 sierpnia i 21 października 2019r. jakikolwiek organ administracji prowadził kontrolę jego działalności gospodarczej. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Wobec skarżącego nie wystąpiła również żadna z okoliczności egzoneracyjnych wymienionych w art.92c u.t.d. M. J. nie podniósł żadnych faktów, które wskazywałyby na zaistnienie takich okoliczności. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że w dniach 28 sierpnia i 21 października 2019r. M. J. uniemożliwił przeprowadzenie kontroli przez zespół kontrolny [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Uzasadniało to nałożenie kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę M.J. a.l.