V SA/Wa 1189/20
Administrative courts2020-12-18
Case number
V SA/Wa 1189/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2020-12-18
Type
Wyrok WSA w Warszawie
Judges
Andrzej KaniaBożena ZwolenikMarek Krawczak
Ruling
Oddalono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], w sprawie odmowy spełnienia żądania dotyczącego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu (kserokopii):
- Opinii z badań urządzeń do gier sporządzonych przez mgr inż. Ł. S. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...];
- Protokołu eksperymentu procesowego nr [...] z dnia [...].10.2017 r.,
włączonych do materiału dowodowego postanowieniem nr [...]z dnia [...]sierpnia 2019 r.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Postanowieniem z [...] maja 2019 r. nr [...], Naczelnik [...]Urzędu Celno-Skarbowego w [...]dalej: "Naczelnik UC-S") wszczął, z urzędu, postępowanie w sprawie nałożenia na [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Strona", "Skarżąca", "Spółka"), kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia.
Następnie decyzją z [...] września 2019 r. nr [...], Naczelnik US-S nałożył na Spółkę karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia w kwocie [...]zł. Strona wniosła odwołanie.
W dniu [...]listopada 2019 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: "DIAS") wpłynął wniosek nr [...] z [...]listopada 2019 r. o doręczenie odpisu (kserokopii):
- Opinii z badań urządzeń do gier sporządzonych przez mgr inż. Ł. S. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...];
- Protokołu eksperymentu procesowego nr [...]z dnia [...].10.2017 r.,
włączonych do materiału dowodowego postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r.
Postanowieniem z [...] stycznia 2020 r. nr [...], DIAS odmówił spełnienia ww. żądania.
W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 178 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), dalej: "O.p.", możliwe jest sporządzenie i wydawanie na żądanie strony kopii akt sprawy w lokalu organu podatkowego i w obecności pracownika tego organu. Uprawnienie wynikające z art. 178 § 3 O.p. nie jest jednak równoznaczne z obowiązkiem organu dokonywania kopii akt sprawy i przesyłania ich na wskazany adres na żądanie strony.
Organ podkreślił, że Strona reprezentowana przez Pełnomocnika miała zapewniony wgląd w akta przedmiotowej sprawy o czym została poinformowana postanowieniem nr
z dnia [...] listopada 2019 r. w trybie art. 200 § 1 O.p.
Organ pouczył Stronę, że na ww. postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Spółka złożyła zażalenie na to postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz doręczenie Stronie kopii wnioskowanych dokumentów.
Zaskarżonemu postanowieniu Strona zarzuciła:
1. naruszenie art. 179 § 1 w zw. z art. 217 § 2 O.p. poprzez odmowę sporządzenia i doręczenia wnioskowanych przez Stronę dokumentów ze względu na rzekomą ochrony danych identyfikujących osoby czy podmioty gospodarcze, które nie są stroną postępowania,
2. naruszenie art. 178 § 1 i 3 w zw. z art. 179 § 1 i art. 123 w zw. z art. 121 § 1 O.p. poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez niewydanie odpisu/kserokopii dokumentów włączonych do materiału dowodowego niniejszego postępowania.
Postanowieniem z [...] maja 2020 r. DIAS stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu organ wskazał, że strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów (art. 178 § 3 O.p.). Na podstawie art. 179 § 1 O.p., przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Stosownie do § 2 i § 3 tego przepisu, odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa w § 1 następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 179 O.p.).
Wskazany art. 178 O.p. nie zawiera norm przewidujących wniesienie zażalenia na odmowę spełnienia żądań, o których w nim mowa. Instytucję zażalenia ustawa przewiduje jedynie w przypadku dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a zawierających informację niejawne, a także dokumentów wyłączonych z akt przez organ podatkowy ze względu na interes publiczny.
W rozpoznawanej sprawie Strona zwróciła się o kopię dokumentów, które nie zwierały informacji niejawnych, czy dokumentów wyłączonych z akt ze względu na interes publiczny. Nie mają takiego statusu żądane przez Stronę opinie z badań urządzeń do gier oraz protokołu eksperymentu procesowego, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia.
Wobec powyższego, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, organ wskazał, że na postanowienie wydane na podstawie art. 178 § 1 O.p. nie przysługuje zażalenie i stwierdził, że wniesione przez Stronę zażalenie. jest niedopuszczalne.
Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. [...]Sp. z o.o. w [...]złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie DIAS zarzucając organowi:
- naruszenie art. 247 § 1 pkt 2 w związku z art. 219 O.p. poprzez jego niezastosowanie, tj. pozostawienie w obrocie prawnym wadliwego orzeczenia, w sytuacji gdy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] nie powinno zostać znaleźć się w obrocie prawnym bowiem ustawa nie przewiduje możliwości odmowy udostępnienia dokumentów z akt jawnych, brak zatem podstawy prawnej wydanego orzeczenia,
- naruszenie art. 178 § 1 i 3 w zw. z art. 179 § 2 Ordynacji podatkowej, a to poprzez odmowę sporządzenia i doręczenia wnioskowanych przez Stronę dokumentów tj. protokołu przesłuchania świadka W. M. z dnia[...].05..2018 r., ze względu na rzekome zagrożenie interesu publicznego;
- naruszenie przepisu art. 178 § 1 i 3 w zw. z art. 179 § 1 i art. 123 w zw. z art. 121 § 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie, tj. brak doręczenia wnioskowanych przez Stronę dokumentów z akt jawnych w postaci opinii biegłego sądowego Ł.S. do urządzeń zatrzymanych w sprawie oraz protokołu eksperymentu procesowego z dnia [...].10.2017 r., ze względu na rzekomy brak obowiązku doręczania odpisów (kserokopii) dokumentów.
Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. W przypadku nieuwzględnienia wniosku o stwierdzenie nieważności, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia, alternatywnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumenty wyrażane wcześniej w swoim rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu nieważności zaskarżonego orzeczenia Sąd podkreśla, że zaskarżony akt w pierwszej kolejności podlega badaniu z punktu widzenia istnienia wad skutkujących jego nieważnością, w dalszej kolejności wad postępowania uzasadniających wznowienie postępowania administracyjnego, następnie pozostałych wad postępowania z punktu widzenia możliwości ich istotnego wpływu na wynik postępowania, a wreszcie uchybień polegających na naruszeniu prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie istnienia wad istotniejszych w myśl wyżej przyjętej hierarchii eliminuje potrzebę ustalania istnienia pozostałych wad (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 461).
| W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw stwierdzenia nieważności. |
|W podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia wskazano m.in. art. 228 § 1 pkt 1, art. 178 § 1 w związku z art. 219 O.p. |
|Z treści art. 178 § 1 O.p. wynika, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to |
|przysługuje również po zakończeniu postępowania. Na podstawie art. 179 § 1 O.p. przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach|
|sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na |
|interes publiczny. |
|Stosownie z art. 216 O.p. w toku postępowania organ podatkowy wydaje postanowienia (§1), które dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w |
|toku postępowania podatkowego, lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy, chyba że przepisy O.p. stanowią inaczej (§ 2). Zgodnie z art. 236 § |
|1 O.p. na postanowienia wydane w toku postępowania podatkowego służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Organ odwoławczy, przed rozpoznaniem |
|środka zaskarżenia ma zawsze obowiązek sprawdzenia jego dopuszczalności ( art. 228 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 239 O.p.). Zgodnie z art. 239 O.p. |
|w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 16 Działu IV O.p. zatytułowanego: Postępowanie podatkowe, a dotyczących zażaleń stosować do nich |
|odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. |
|Na postanowienie w sprawie, które zostało wydane na mocy art. 178 § 1 O.p., Skarżąca nie może wnieść zażalenia, gdyż ustawodawca w O.p. nie |
|przewidział takiej możliwości. |
|Podkreślenia wymaga, iż tylko w przypadku, gdy strona skarżąca wystąpi formalnie o udostępnienie jej dokumentów objętych ochroną, o której mowa|
|w art. 179 § 1 O.p., organ jest zobligowany do wydania postanowienia w trybie art. 179 § 2 O.p. (patrz: wyrok NSA z dnia 2.08.2012 r., sygn. |
|akt I FSK 1671/11, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 17.09.2008 r., sygn. akt I SA/Bk 229/08). Postanowienie, o którym mowa w art. 179 § 2 O.p. |
|jest postanowieniem odrębnym od postanowienia o wyłączeniu dokumentów z akt sprawy. Przypomnieć należy, że strona może żądać wglądu do akt |
|sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, nie tylko w trakcie postępowania, ale również po jego zakończeniu (art. 178 § 1 O.p.). |
|Art. 228 § 1 pkt 1 O.p. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. |
|Poddając analizie przepis art. 228 O.p. Sąd wskazuje na potrzeby niniejszej sprawy, że niedopuszczalność odwołania (odpowiednio zażalenia) może|
|wynikać z przyczyn zarówno natury podmiotowej, jak i mających charakter przedmiotowy, obejmując w tym drugim przypadku sytuacje, w których |
|wystąpi brak przedmiotu zaskarżenia, a także wypadki, w których decyzja organu I instancji z mocy przepisów prawa nie podlega zaskarżeniu w |
|drodze odwołania (zażalenia), również zaskarżenie czynności organu podatkowego niebędącej decyzją, lecz czynnością materialno-techniczną (por. |
|komentarz do art. 228 O.p. - A. Kabat w: Babiarz Stefan, Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Hauser Roman Marek, Niezgódka-Medek |
|Małgorzata, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wyd. IX, WK 2015; por. także wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2015r., III SA/Wa 1513/14, |
|publ., orzeczenia.nsa.gov.pl). |
|Sąd, dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia podkreśla, że organ wyraźnie |
|wskazał Skarżącej, co DIAS dodatkowo przytoczył w zaskarżonym postanowieniu, iż zażalenie na postanowienie organu I instancji nie przysługuje. |
|Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, jest merytorycznie prawidłowe, wydane w oparciu o niesporny stan |
|prawny, w wyniku postępowania przeprowadzonego zgodnie z obowiązującymi zasadami procesowymi. |
|Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. |