II SA/Łd 864/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.) po rozpoznaniu 17 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Prezydenta Miasta Ł. z [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. ał UZASADNIENIE II SA/Łd 864/21 Uzasadnienie Pismem z 27 września 2021 r. A. K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Prezydenta Miasta Ł. z [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie jako niezasadnej. Z akt sprawy wynika, że skarżąca 26 sierpnia 2021 r. złożyła wniosek o przyznanie jej świadczenia wychowawczego na dwoje dzieci. Organ wystosował do skarżącej pismo z 2 września 2021 r. o przyznaniu świadczenia w okresie od sierpnia 2021 r. do maja 2022 r. Ponadto pismem z 27 sierpnia 2021 r. skarżąca wystąpiła dodatkowo o przyznanie jej świadczenia wychowawczego na dwoje dzieci za okres czerwca i lipca 2021 r. W odpowiedzi na powyższe organ zaskarżonym pismem pouczył stronę o warunkach formalnych przyznawania świadczenia wychowawczego, w szczególności o tym, że świadczenie to ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Następnie organ I instancji wydał decyzję z [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego na dwoje dzieci skarżącej za okres czerwca i lipca 2021 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zaskarżone zostało pismo organu pierwszej instancji. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi każdorazowo poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W ramach wstępnej kontroli Sąd dokonuje badania swojej właściwości biorąc pod uwagę przepisy prawa, tj. art. 3 § 2, 2a i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Wynikający z powyższych przepisów zakres właściwości sądów administracyjnych powoduje, że sprawy inne, niż wymienione w art. 3 § 2, art. 4, art. 64a oraz art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. są sprawami nie należącymi do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego nastąpi w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy p.p.s.a., por. B. Dauter, B. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019). Dodatkowo wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 52 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zatem zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia. W rozważanej sprawie byłaby to decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wydana po rozpoznaniu odwołania skarżącej złożonego od decyzji organu pierwszej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie niedopuszczalnej konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną, a kontrolą sprawowaną przez sąd. Pismo organu objęte skargą przede wszystkim nie jest decyzją administracyjną, ani też postanowieniem, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Gdyby nawet przyjąć, że skarżone pismo nosi znamiona decyzji, to jego zaskarżenie do sądu administracyjnego – zgodnie z wyżej przytoczonymi przepisami – wymagało uprzedniego złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Wobec tego skarga A. K. na pismo organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ał