I C 896/18
Common courts2018-11-27
Case number
I C 896/18
Judgment date
2018-11-27
Type
SENTENCE
Judges
Maja Snopczyńska (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I C 896/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 27 listopada 2018r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSR Maja Snopczyńska</p>
<p>Protokolant Małgorzata Nazarko</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018r. w Świdnicy</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">M. Z.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
powództwo oddala;</p>
<p>II.
zasądza od strony powodowej <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">M. Z.</span> kwotę 617,00zł tytułem kosztów procesu w tym kwotę 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Sygn. akt I C 896/18</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Strona powodowa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> pozwem z dnia 21 sierpnia 2013 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym, wniosła o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">M. Z.</span> kwoty 2951,31 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 21 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania.</p>
<p>W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podniosła, że w dniu 28 marca 2013 roku nabyła wierzytelność w stosunku do pozwanego od <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z siedziba w <span class="anon-block">W.</span> z tytułu świadczonych przez tę Spółkę usług telekomunikacyjnych. Z uzasadnienia pozwu wynika, że pozwany zawarł z wierzycielem pierwotnym umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych świadczonych i rozliczanych w ramach konta klienta o numerze: <span class="anon-block"> (...)</span> przypisanego pozwanemu. Całkowite zadłużenie ze tego tytułu, uwzględniające dokonane przez pozwanego wpłaty na dzień wniesienia pozwu, wynosi 2951,31 zł, w tym: 2412,85 zł należności głównej, 538,46 zł z tytułu odsetek ustawowych, naliczonych od następnego dnia wymagalności poszczególnych faktur oraz ich wartości do dnia poprzedzającego złożenie pozwu. Ponadto strona powodowa podała, że w dniu 10 maja 2013 roku wystosowała do pozwanego wezwanie do dobrowolnej zapłaty zadłużenia objętego żądaniem, które pozostało bezskuteczne.</p>
<p>Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 4 listopada 2013 roku, sygn. akt VI Nc-e <span class="anon-block">(...)</span>, Sąd Rejonowy<span class="anon-block">(...)</span>uwzględnił roszczenie strony powodowej w całości.</p>
<p>Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty i zaskarżając nakaz w całości wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.</p>
<p>Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie pozwany zakwestionował dochodzone roszczenie co do zasady, jak i wysokości podając, że wszystkie znane mu zobowiązania pieniężne regulował systematycznie. Z ostrożności procesował pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 20 marca 2018 roku Sąd Rejonowy<span class="anon-block">(...)</span>, wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu, przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w <span class="anon-block">Ś.</span>.</p>
<p>Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych pozwu strona powodowa podtrzymała pozew wniesiony w elektronicznym postępowaniu upominawczym oraz dołączyła dowody na poparcie żądania.</p>
<p>W odpowiedzi na sprzeciw pozwanego z dnia 6 września 2018 roku strona powodowała potrzymała żądanie pozwu.</p>
<p>Uzupełniając sprzeciw od nakazu zapłaty pozwany zarzucił niewykazanie istnienia zobowiązań opisanych w pozwie oraz brak legitymacji materialnej czynnej po stronie powodowej.</p>
<p>Uzasadniając swoje stanowisko pozwany podał, że z treści dokumentów przedstawionych przez stronę powodową umowy) nie wynika nawet kwota miesięcznego abonamentu za świadczone usługi telekomunikacyjne, zaś informacje podane w dokumentach księgowych o dodatkowych należnościach mających składać się na kwotę do zapłaty są niewiarygodne i nie jest możliwe ich zweryfikowanie na podstawie materiału dowodowego sprawy. Zdaniem pozwanego – przedłożonymi do sprawy dokumentami strona powodowa nie wykazała również skutecznego przejścia przedmiotowej wierzytelności na swoją rzecz.</p>
<p>W odpowiedzi na uzupełniony sprzeciw strona powodowa w piśmie procesowym z dnia 1 października 2018 roku podtrzymała żądanie pozwu.</p>
<p>Pozwany w piśmie przygotowawczym z dnia 20 listopada 2018 roku podtrzymał w całości wywiedzione w sprawie twierdzenia i zarzuty.</p>
<p>W TOKU POSTĘPOWANIA SĄD USTALIŁ</p>
<p>NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:</p>
<p>W dniu 1 kwietnia 2011 roku pozwany <span class="anon-block">M. Z.</span> zawarł z <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na czas określony osiemnastu miesięcy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowód:</strong>
</p>
<p>- umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 57.</p>
<p>W dniu 8 kwietnia 2011 roku pozwany <span class="anon-block">M. Z.</span> zawarł z <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na czas trwania dwudziestu czterech miesięcy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowód:</strong>
</p>
<p>- umowa z dnia 8 kwietnia 2011 roku – k. 56.</p>
<p>Pismem z dnia 10 maja 2013 roku strona powodowa wezwała pozwanego do spłaty zadłużenia z tytułu wierzytelności nabytej w drodze umowy przelewu od <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody:</strong>
</p>
<p>- wezwanie z dnia 10 maja 2013 roku wraz z załącznikiem – k. 35-36.</p>
<p>W dniu 15 września 2016 roku pierwotny wierzyciel <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> zawarł z <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>, Nr <span class="anon-block"> (...)</span>: 898, umowę sprzedaży wierzytelności, w tym wierzytelności pozwanego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody:</strong>
</p>
<p>- umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 15 września 2016 roku – k. 41-43,</p>
<p>- wyciąg z listy dłużników – k. 55.</p>
<p>W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM</p>
<p>SĄD ZWAŻYŁ:</p>
<p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>W niniejszej sprawie na stronie powodowej spoczywał obowiązek wykazania zasadności powództwa oraz wysokości dochodzonego roszczenia i w ocenie Sądu strona powodowa nie sprostała temu obowiązkowi.</p>
<p>Strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 2951,31 zł podnosząc, że kwota ta stanowi należność wynikającą z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem.</p>
<p>Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty zakwestionował istnienie roszczenia co do zasady, jak i wysokości, zarzucając brak legitymacji materialnej czynnej po stronie powodowej i niewykazanie istnienia zobowiązań opisanych w pozwie.</p>
<p>Umowa zawarta między pozwanym a pierwotnym wierzycielem stanowi umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ()">ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne</a> (Dz.U. z 2018 r., poz 1954 – tekst jednolity). Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 41 cytowanej Ustawy świadczenie usług telekomunikacyjnych to wykonywanie usług za pomocą własnej sieci, z wykorzystaniem sieci innego operatora lub sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek usługi telekomunikacyjnej wykonywanej przez innego dostawcę usług. Wymogi dotyczące umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zostały zawarte w art. 56-80 Ustawy.</p>
<p>Podniesiony zarzut pozwanego w zakresie braku legitymacji procesowej czynnej po stronie powodowej w ocenie Sądu był zasadny.</p>
<p>O istnieniu, czy też braku legitymacji procesowej decyduje prawo materialne związane z konkretną sytuacją będącą przedmiotem sporu między stronami. Strona ma legitymację procesową wówczas, gdy na podstawie przepisów prawa materialnego jest uprawniona do występowania w określonym procesie cywilnym w charakterze powoda lub pozwanego, tj. gdy z wiążącego strony procesu stosunku prawnego wynika zarówno uprawnienie powoda do zgłoszenia konkretnego żądania, jak również obowiązek pozwanego do jego spełnienia. Legitymacja procesowa stanowi przesłankę materialnoprawną, sąd dokonuje oceny jej istnienia w chwili orzekania co do istoty sprawy (wyrokowania), a brak legitymacji procesowej – czynnej bądź biernej – prowadzi do oddalenia powództwa. Strona powodowa występując z roszczeniem o zapłatę z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych pomiędzy pozwanym a pierwotnym wierzycielem <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, nie wykazała, że skutecznie nabyła wierzytelność. Zapisy umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 15 września 2016 roku wskazują jednoznacznie, że nabywcą wierzytelności był<span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>, Nr <span class="anon-block"> (...)</span>: 898. Z kolei zauważyć należy, że stroną powodową w sprawie jest <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>, Nr <span class="anon-block"> (...)</span>: 764. Faktu tożsamości stron w umowie przelewu wierzytelności i w niniejszym postępowaniu strona powodowa nie wykazała (odmienna nazwa, różne numery <span class="anon-block"> (...)</span>) - co było niezbędne dla stwierdzenia posiadania przez nią legitymacji procesowej czynnej w sprawie.</p>
<p>Powyższe przekonanie Sądu jest uzasadnione dodatkowo faktem, iż strona powodowa przedsądowo wzywa pozwanego do spłaty zadłużenia w dniu 10 maja 2013 roku, umowa cesji, na którą się powołuje w pozwie jest datowana na dzień 28 marca 2013 roku, jednakże w poczet materiału dowodowego przedkłada umowę sprzedaży wierzytelności inną umowę, bowiem zawartą dopiero w dniu 15 września 2016 roku.</p>
<p>Podkreślić należy, że Sąd nie ma obowiązku wzywania strony działającej przez profesjonalnego pełnomocnika o przedłożenie dowodów na poparcie swoich twierdzeń (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 5)">art. 5 k.p.c.</a> wskazuje, że sąd może udzielać pouczeń co do czynności prawnej stronom działającym bez pełnomocnika). Z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> wynika zaś obowiązek stron i ich pełnomocników do przedstawiania dowodów istotnych w sprawie. Nie było wymagane wezwanie pełnomocnika strony powodowej do złożenia, na podstawie np. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 208;art. 208 § 1;art. 208 § 1 pkt. 5)">art. 208 § 1 pkt 5 k.p.c.</a> takich dowodów, gdyż to obowiązkiem strony powodowej było dołączenie do akt sprawy całości niezbędnej dokumentacji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a>).</p>
<p>Już samo powyższe ustalenie o braku legitymacji czynnej po stronie powodowej było podstawą oddalenia powództwa, o czym Sąd orzekł w punkcie I wyroku, bez potrzeby rozważania pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.</p>
<p>Orzeczenie o kosztach procesu zapadło na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98§1 i 3 kpc</a>, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na koszty te składał się koszt wynagrodzenia zastępstwa prawnego (na dzień wszczęcia postępowania) w kwocie 600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł - stąd w punkcie II wyroku Sąd zasądził od strony powodowej <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">M. Z.</span> kwotę 617 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p>
</div>