II SA/Kr 1601/12

SENTENCJA Kraków, dnia 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewoda [...] z dnia z dnia 15.04.2002 r. znak: znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE C. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 15.04.2002 r. znak: znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z uwagi na śmierć skarżącego C. K. oraz uczestników F. G. oraz M. G.. Wobec ustania przyczyn zawieszenia postępowania, sąd postanowieniem z dnia 22.11.2012 r. postępowanie to podjął. Zarządzeniem z dnia 24.10.2012 r. zwrócono się do W. K. - następcy prawnego skarżącego C. K. - o podanie, czy podtrzymuje czy cofa skargę złożoną do sądu przez C. K.. Jednocześnie powołane zarządzenie zawierało pouczenie, iż brak odpowiedzi w terminie 7 dni, potraktowany zostanie przez sąd jako odstąpienie od popierania skargi (jej cofnięcie). W. K. nie odpowiedział na powyższe pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej ustawa powoływana jest jako p.p.s.a.) skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie W. K. - następca prawny skarżącego C. K. nie odpowiedział na zarządzenie z dnia 24.10.2012 r. wzywające do podania, czy skargę złożoną do sądu przez jego poprzednika prawnego podtrzymuje, czyją cofa. Wobec powyższego, sąd stosowanie do zawartego w tym zarządzeniu pouczenia uznał, że W. K. skargę tę cofa. Brak bowiem odpowiedzi W. K. na powyższe zarządzenie, mimo pouczenia o skutku prawnym takiego zaniechania, w powiązaniu ze znacznym upływem czasu od dnia wniesienia skargi, zdaniem sądu jednoznacznie przemawiają za przyjęciem, iż skarga na decyzję Wojewody [...] z dnia z dnia 15.04.2002 r. (znak: znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na budowę - utraciła znaczenie i W. K. nie jest zainteresowany dalszym jej popieraniem. Zasadne zatem jest stanowisko, iż skargę cofa. Jednocześnie cofnięcie skargi w tej sprawie sąd uznał za dopuszczalne. Podstawą prawną postanowienia jest art. 161 § l pkt l p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.