II SAB/Wa 168/09
Administrative courts2009-12-21
Case number
II SAB/Wa 168/09
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2009-12-21
Type
Postanowienie WSA w Warszawie
Judges
Przemysław Szustakiewicz
Ruling
Odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie przyznania świadczenia z funduszu świadczeń socjalnych dla emerytów i rencistów policyjnych postanawia: - odrzucić skargę -
UZASADNIENIE
K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie przyznania świadczenia z funduszu świadczeń socjalnych dla emerytów i rencistów policyjnych.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2007 r. wystąpił do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji o przyznanie z funduszu socjalnego dopłaty do wypoczynku indywidualnego. Z uwagi jednak na fakt, iż nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów, wniosek ten nie został rozpoznany. W kolejnych swoich wystąpieniach skarżący zwrócił się o realizację jego wniosku do Komendanta Głównego Policji, argumentując dlaczego nie jest w stanie przełożyć wszystkich wymaganych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Istota niniejszej sprawy sprowadza się do oceny, czy na organie ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w prawomocnym postanowieniu z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt III SAB/Kr 4/09 odrzucającym skargę K. J. na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2007 r. o przyznanie świadczenia socjalnego - dopłaty do wypoczynku indywidualnego, żaden z przypadków wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd wskazał, iż wniosek ten nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, albowiem organ nie jest uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący.
Powyższy pogląd, zdaniem tutejszego Sądu, wiąże również strony niniejszego postępowania.
Skoro więc Komendant Główny Policji nie był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, czy też innego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, w zakresie wniosku K. J., to zarzucana bezczynność organu nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy. Oznacza to, iż skargę taką, jako niedopuszczalną, należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.