II K 249/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 249/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Małgorzata Krupska-Świstak</p> <p>Protokolant: staż. Justyna Galbierczyk</p> <p>przy udziale Prokuratora: xxx</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. B.</span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">T. z domu D.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>W dniu 31 marca 2018 r. w miejscowości <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, gm. <span class="anon-block">T.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godzinie 11:28 do stężenia 0,32 mg/l, o godzinie 11:48 do stężenia 0,32 mg/l, o godzinie 11:58 do stężenia 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym m-ki <span class="anon-block">C. (...)</span> o nr rej.<br/> <span class="anon-block">(...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </strong> </p> <p>orzeka</p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. B.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,</p> <p>3.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz wymierza mu opłatę w kwocie 80 (osiemdziesięciu) złotych.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->(na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a kpk</a> w zakresie ograniczonym do rozstrzygnięcia o konsekwencjach prawnych czynu)</strong> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> - sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 2)">art. 66 § 2 kk</a>, warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.</p> <p>Przypisany oskarżonemu występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> jest zagrożony alternatywnie – karami: grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat dwóch, co sytuuje go w kategorii czynów kwalifikujących się do objęcia warunkowym umorzeniem.</p> <p>Analiza podmiotowo-przedmiotowych okoliczności czynu uprawniała do wniosku, że stopień jego społecznej szkodliwości nie jest znaczny, a postawa i warunki osobiste oskarżonego pozwoliły prognozować, że pomimo umorzenia postępowania porządek prawny nie dozna w przyszłości z jego strony żadnych naruszeń.</p> <p> <span class="anon-block">J. B.</span> godził wprawdzie w cenione dobro prawne, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji łamiąc jedną z podstawowych reguł uczestnictwa w ruchu drogowym, ale jednocześnie stopień intoksykacji alkoholowej był niewielki i na przestrzeni 30 minut postępujących po sobie badań osiągnął wartość progową. Materiał dowodowy nie upoważniał do przyjęcia, że poza abstrakcyjnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym oskarżony spowodował nadto zagrożenie konkretne dla kogokolwiek z jego uczestników. Oskarżonym nie kierowała brawura, a raczej chwilowy brak rozsądku, który kazał mu liczyć na łut szczęścia i wierzyć, że spożyty poprzedniego dnia alkohol został z jego organizmu wydalony. Do wniosku takiego uprawnia zwłaszcza wartość kolejnych badań wskazująca na spadkową tendencję zawartości alkoholu w jego organizmie, która w ostatnim pomiarze osiągnęła poziom graniczny – 0,25 mg/l. Kolizja z prawem miała charakter incydentalny, a oskarżony zareagował na nią prawidłową postawą, manifestując głębokie poczucie wstydu, gotowość poniesienia konsekwencji i zapewniając o wyciągnięciu odpowiednich wniosków na przyszłość. Z własnej woli podjął się regularnych wpłat na rzecz <span class="anon-block"> Fundacji (...)</span> wspierającej osoby poszkodowane w wypadkach samochodowych i do chwili wyrokowania dokonał na ten cel siedmiu przelewów po 50 zł każdy. Takie zachowanie (niestety) nie jest standardem i z całą pewnością pozwala dostrzec w oskarżonym człowieka skruszonego i gotowego dobrowolnie zadośćuczynić społecznemu poczuciu sprawiedliwości.</p> <p>Właściwości i warunki osobiste oskarżonego wyznaczane jego postawą, uregulowanym trybem życia rodzinnego i zawodowego stwarzają podstawy do przyjęcia, że ma on prawidłowo wyrobione poczucie odpowiedzialności i mimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Ma wystarczające umiejętności i predyspozycje do tego, by krytycznie przeanalizować swoje postępowanie, rozważyć jego skutki, możliwe konsekwencje i pomyślnie przebyć proces resocjalizacji w warunkach probacji. Nie bez znaczenia jest również fakt, że <span class="anon-block">J. B.</span> mając blisko 60 lat dotychczas nie dał powodów, aby jego postawę wobec obowiązującego prawa poddawać w wątpliwość. Wprost przeciwnie, w toku nienagannej pracy w <span class="anon-block">(...)</span>zyskał uznanie przełożonych i dostęp do informacji niejawnych, co pozwala sądzić, że nie jest człowiekiem lekkomyślnym lecz zasługującym na zaufanie. Stąd też, ewentualne pozaprocesowe konsekwencje wyroku skazującego były dolegliwością nieadekwatną w stosunku do jedynego życiowego błędu, jaki zdarzyło mu się popełnić.</p> <p>Nie ma zatem potrzeby, by sięgać do surowszej represji prawno – karnej, aniżeli konieczna i z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> postępowanie karne warunkowo umorzono. Roczny okres próby będzie wystarczający, aby utrwalić efekt trafnych przemyśleń oskarżonego i wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości.</p> <p>Korzystając z prawa do swobodnego kształtowania rozstrzygnięć dotyczących zakazu kierowania pojazdami, który jest obligatoryjny jedynie w przypadku skazania, Sąd odstąpił od jego orzeczenia. Należy przypomnieć, że od marca 2018 r. oskarżony jest <em> <!-- -->de facto</em> wyeliminowany z grona kierowców, bowiem podlega rygorom zatrzymania prawa jazdy. Oznacza to, że przez okres niemalże równy minimalnemu wymiarowi w/w środka karnego <span class="anon-block">J. B.</span> odczuwa konsekwencje naruszenia zasady trzeźwości. Dostosowując się do postanowienia Prokuratora był zmuszony przeorganizować swoje życie rodzinne i zawodowe i znosić niewygody związane z czasowym pozbawieniem uprawnień do prowadzenia samochodu. Okres ten już pozwolił osiągnąć cele wychowawcze i prewencyjne, toteż nie ma racjonalnego powodu, aby sięgać po instrument, który w realiach sprawy nie wpłynie w sposób istotny na bezpieczeństwo na drodze. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> orzeczono zresztą świadczenie pieniężne w kwocie 3.000 zł, które uchroni przed iluzją bezkarności i dopełni procesu całkowitej resocjalizacji oskarżonego.</p> <p>O kosztach postępowania rozstrzygnięto w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627</a> Opłatę wymierzono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223).</p> </div>