VI GC 1642/17

<p>Sygn. akt VI GC 1642/17 upr/3</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Monika Kucharczyk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. w Tychach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1)  oddala powództwo w całości;</p> <p>2)  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">C.</span> kwotę 287,00 zł (dwieście osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>SSR Jolanta Brzęk</p> <p>Sygn. akt VI GC 1642/17 upr/3</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> w pozwie złożonym dnia 4 lipca 2017 r. do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydziału Cywilnego domagała się zasądzenia od pozwanej <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzą w <span class="anon-block">C.</span> kwoty 782,08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot cząstkowych i okresów jak w petitum pozwu oraz zwrotu kosztów postepowania.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że w dniu 18 lipca 2016 r. zawarła z pozwaną umowę bezpieczeństwa prawnego wraz z certyfikatem jakości ochrony prawnej i windykacyjnej. Przedmiotem umowy było udzielanie konsultacji z zakresu dziedzin związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz udzielenie informacji finansowych za miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 121,77 zł brutto. Powód wystawił pozwanej faktury VAT na łączną kwotę 608,85 zł, które nie zostały opłacone.</p> <p>Powód objął roszczeniem pozwu także zryczałtowaną kwotę 40 euro na podstawie art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.</p> <p>Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. Referendarz w Sądzie Rejonowym w Lublinie wydziale VI Cywilnym wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 1281936/17 stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tychach.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana domagała się oddalenia powództwa w całości wskazując, że nie zawarła z powódką umowy bezpieczeństwa prawnego. Nie udzieliła również <span class="anon-block">C. B.</span> pełnomocnictwa do działania w jej imieniu. Zaprzeczyła, aby ktokolwiek ze strony usługodawcy skontaktował się z nią celem potwierdzenia zawarcia umowy przez pełnomocnika. Wskazała ponadto, że pozostawał on w błędzie co do odpłatności umowy. Pozwana wyraziła stanowisko, że nie doszło do potwierdzenia umowy przez osobę umocowaną.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: </strong> </p> <p>W ramach negocjacji powódka przesłała do firmy pozwanej umowę celem jej podpisania przez uprawnionego przedstawiciela zarządu spółki. Przedstawiciele powódki nie skontaktowali się z pozwaną spółką celem potwierdzenia udzielenia pełnomocnictwa <span class="anon-block">C. B.</span> i celem potwierdzenia zawarcia umowy. <span class="anon-block">C. B.</span> odpowiedzialny był wyłącznie za odbiór poczty. Potwierdził na umowie własnym podpisem i pieczątką firmy odbiór dokumentu, bez woli i uprawnienia do zawarcia umowy w imieniu pozwanej spółki.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">C. B.</span> (k. 79), umowa bezpieczeństwa prawnego (k. 22-23).</em> </p> <p>Powódka wystawiła następujące faktury VAT:</p> <p>- nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 121,77 zł z terminem płatności na dzień 16 luty 2017 r.;</p> <p>- nr<span class="anon-block">(...)</span>na kwotę 121,77 zł z terminem płatności na dzień 11 marca 2017 r.;</p> <p>- nr<span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 121,77 zł z terminem płatności na dzień 13 kwietnia 2017 r.;</p> <p>- nr<span class="anon-block">(...)</span>na kwotę 121,77 zł z terminem płatności na dzień 12 maja 2017 r.;</p> <p>- nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 121,77 zł z terminem płatności na dzień 11 czerwca 2017 r.;</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: faktury VAT (k. 33-37).</em> </p> <p>Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 608,85 zł. Pozwana nie otrzymała przedmiotowego wezwania do zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: wezwanie do zapłaty (k. 31-32).</em> </p> <p>Powyższe ustalenia poczynione zostały w oparciu o powołane dowody z dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne w całości. Należy podkreślić, że powołana dokumentacja przedstawiała spójny obraz przebiegu wydarzeń, który był prawdopodobny w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.</p> <p>Nadmienić trzeba, że powołana dokumentacja w pełni korelowała też z osobowymi źródłami dowodowymi. Zeznania <span class="anon-block">C. B.</span> (k. 79) na okoliczność zawarcia umowy, braku porozumienia co do skutków złożonego podpisu oraz upoważnienia świadka co do podejmowania czynności za spółkę były spójne, jak też korespondowały z obrazem przebiegu zdarzeń wynikającym z dokumentacji. Wskazać należy, że świadek zeznawał w sposób spontaniczny, szczegółowo relacjonując przebieg okoliczności. Nie zaprzeczył, że złożył podpis, jednak wskazał, że nie zamierzał tym podpisem zawierać umowy, bo nie miał do tego uprawnień. W ocenie Sądu nie dążył również do celowego przedstawienia działań strony powozwanej niezgodnie z prawdą. Wyjaśnił przy tym, że jego podpis mógł zostać złożony na dokumencie w sposób przypadkowy przy odbiorze korespondencji, czego strona powodowa nie zakwestionowała.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Powództwo wytoczone w niniejszej sprawie podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Powódka wywodziła swoje roszczenie w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> stanowiącym o świadczeniu usług, które z kolei opierała na fakcie zawarcia umowy bezpieczeństwa prawnego. Pozwana podnosiła zarzut nieistnienia umowy o świadczenie usług, powołując się na brak umocowania osoby, która złożyła oświadczenie woli w jej imieniu.</p> <p>Zarzut pozwanej okazał się zasadny. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie <span class="anon-block">C. B.</span> nie był umocowany do reprezentowania <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzą w <span class="anon-block">C.</span>. Działalność w formie spółki z ograniczaną odpowiedzialnością prowadzi jego syn, będąc prezesem zarządu. <span class="anon-block">C. B.</span> zajmował się odbieraniem korespondencji otrzymywanej przez spółkę i dlatego dysponował pieczątką firmową.</p> <p>W ocenie sądu umowa została jednak zawarta w warunkach bezskuteczności zawieszonej, a powódka nie dokonała odpowiednich, wymaganych przepisami prawa aktów staranności celem skutecznego zawarcia umowy. Umowa zawarta z rzekomym pełnomocnikiem nie uzyskała przymiotu ważności wobec braku jej potwierdzenia przez pozwaną.</p> <p>Stosownie bowiem do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 103;art. 103 § 1)">art. 103 § 1 k.c.</a> jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w imieniu której umowa została zawarta. Może również wyznaczyć w tym celu termin i staje się wolna (umowa jest skutecznie zawarta) po bezskutecznym upływie tego terminu (...)). Powódka przed wykonaniem umowy nie wyznaczyła pozwanej terminu do potwierdzenia umowy, nie zbadała zakresu i formy umocowania osoby składającej oświadczenie woli, zatem nie chroni ją dobra wiara.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. To one, a nie Sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one ponoszą odpowiedzialność za jego wynik. Strony mają obowiązek przejawiać aktywność w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Uwzględniając treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> trzeba stwierdzić, że do osoby występującej z pozwem należy udowodnienie faktów pozytywnych, które stanowią podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo. Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (OSNP 1998/18/537). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>)(OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81). Innymi słowy na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa.</p> <p>W toku postępowania powódka przedłożyła do akt sprawy umowę podpisaną przez ojca prezesa zarządu oraz faktury.</p> <p>Powód wobec zaprzeczenia faktu zawarcia umowy nie przedstawił, żadnych przeciwdowodów na poparcie swoich twierdzeń.</p> <p>W tej sytuacji oraz wobec zaprzeczenia udzielenia pełnomocnictwa przez pozwaną oraz zeznań świadka, sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że w dacie składania oświadczenia woli <span class="anon-block">C. B.</span> był umocowany do działania w imieniu pozwanej.</p> <p>Z całokształtu okoliczności wynikających z przeprowadzonych dowodów wynika, że <span class="anon-block">C. B.</span> w chwili składania oświadczenia woli w imieniu pozwanej spółki nie był umocowany do jego złożenia, jednak powódka nie dokonała aktów staranności dla potwierdzenia umowy, a zachowanie pozwanej zaprzeczające zawarciu umowy dobitnie wskazuje, że nie udzieliła przedmiotowego umocowania.</p> <p>Zatem wobec braku potwierdzenia umowy przez pozwaną w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 103)">art. 103 k.c.</a>, umowa z dnia 30 czerwca 2016 r. jest nieważna.</p> <p>Powyższe rozważania skutkują oddaleniem powództwa w całości.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje oparcie w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Pozwana wygrała sprawę w całości i poniosła koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz pojedynczej stawki wynagrodzenia adwokata w wysokości 270 zł, co daje łącznie 287 zł.</p> <p>SSR Jolanta Brzęk</p> </div>