II Kzw 160/18

<p>Sygn. akt II Kzw 160/18</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 5 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy II Wydział Karny w Łomży w składzie</strong>:</p> <p>Przewodniczący: SSO Jolanta Małachowska</p> <p>przy udziale -</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. S.</span> </strong> </p> <p>zażalenia wniesionego przez skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Łomży, VII Zamiejscowy Wydział Karny w Kolnie</p> <p>z dnia 16 listopada 2018 roku, sygn. akt VII Ko 349/18 (VIIK 236/17)</p> <p>w przedmiocie odmowy umorzenia części świadczenia pieniężnego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437§ 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 kkw</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 roku w sprawie o sygn. akt VII Ko 349/18 Sąd Rejonowy w Łomży, VII Zamiejscowy Wydział Karny w Kolnie odmówił skazanemu <span class="anon-block">P. S.</span> umorzenia części świadczenia pieniężnego orzeczonego wyrokiem z dnia 19.12.2017 roku.</p> <p>Powyższe postanowienie w całości zaskarżył zażaleniem skazany podnosząc, iż jest w ciężkiej sytuacji finansowej i nie jest w stanie dalej spłacać należności. Podnosząc powyższe skazany domagał się umorzenia reszty należności.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Zażalenie jako niezasadne na uwzględnienie nie zasługiwało.</p> <p>Zgodnie z dyspozycją przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 51)">art. 51 k.k.w.</a> który z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 206)">art. 206</a> § 3pkt2i<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 2)">§2 k.k.w.</a> ma również odpowiednie zastosowanie do świadczenia pieniężnego fakt niemożności zaspokojenia przez skazanego, z przyczyn od niego niezależnych, orzeczonego świadczenia pieniężnego, może uzasadniać jego umorzenie w całości lub w części tylko w sytuacji, gdy jej wyegzekwowanie w innej drodze, choćby w drodze postępowania egzekucyjnego, okazało się niemożliwe. Wprawdzie w przedmiotowej w stosunku do skazanego, postępowanie egzekucyjne nie było prowadzone, ale na obecnym etapie postępowania umorzenie tych należności byłoby rozstrzygnięciem przedwczesnym albowiem sytuacja skazanego może ulec zmianie. Ponadto może on owe należności regulować w systemie ratalnym, co dotychczas czynił, z tym, że może złożyć wniosek o niższe raty.</p> <p>Mając na względzie powyższe Sąd nie uwzględnił argumentacji skazanego przedstawionej w zażaleniu sprowadzającej się w istocie do polemiki z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego, stanowiącymi próbę wykazania, iż <span class="anon-block">P. S.</span> aktualnie nie ma możliwości uregulowania istniejących należności, które w pozostałej nieuiszczonej części powinny zostać umorzone.</p> <p>Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie.</p> <p>SSO Jolanta Małachowska</p> </div>