II K 294/18

<p>Sygn. akt IIK 294/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Patrycja Abel-Mordasewicz</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Białocerkowiec</p> <p>w obecności Prokuratora : nie stawił się</p> <p>w obecności oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniach 05.11.2018 r. i 03.12.2018 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- -->1. <span class="anon-block">D. K.</span> syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">A. z domu Z.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>, </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>W dniu 04 sierpnia 2018 roku o godzinie 11:45 w <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na terenie <span class="anon-block"> zakładu U (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. R. (1)</span> z otwartego pomieszczenia dokonał kradzieży saszetki skórzanej koloru czarnego z zawartością dowodu osobistego, blankietu prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego od pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span>, kluczyków od pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> oraz pieniędzy w kwocie około 10.000 złotych, powodując straty o łącznej wartości 12.000 złotych na szkodę <span class="anon-block">K. S.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">J. R. (1)</span> syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. z domu J.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>, </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>W dniu 04 sierpnia 2018 roku o godzinie 11:45 w <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na terenie <span class="anon-block"> zakładu U (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">D. K.</span> z otwartego pomieszczenia dokonał kradzieży saszetki skórzanej koloru czarnego z zawartością dowodu osobistego, blankietu prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego od pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span>, kluczyków od pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> oraz pieniędzy w kwocie około 10.000 złotych, powodując straty o łącznej wartości 12.000 złotych na szkodę <span class="anon-block">K. S.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O R Z E K A :</strong> </p> <p>I. Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. K.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> skazuje go, opierając wymiar kary o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, na <strong> <!-- -->karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności;</strong> </p> <p>II. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34§1 a pkt 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35§1 k.k.</a>. zobowiązuje oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span> do <strong> <!-- -->wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;</strong> </p> <p>III. Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. R. (1)</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> skazuje go, opierając wymiar kary o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, na <strong> <!-- -->karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności;</strong> </p> <p>IV. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34§1 a pkt 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35§1 k.k.</a>. zobowiązuje oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> do <strong> <!-- -->wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;</strong> </p> <p>V. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 k.k.</a> orzeka solidarnie wobec oskarżonych <strong> <!-- -->obowiązek naprawienia części szkody wyrządzonej przestępstwem przez wpłacenie kwoty 7.900 (siedem tysięcy dziewięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S.</span>;</strong> </p> <p>VI. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">E. B.</span> kwotę 504 zł i 115,92 zł podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu wykonywaną wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span>;</p> <p>VII. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 k.p.k.</a> zwalnia obu oskarżonych od kosztów sądowych w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 294/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił, co następuje:</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">J. R. (1)</span> i <span class="anon-block">D. K.</span> są mieszkańcami <span class="anon-block">M.</span>.</p> <p>W dniu 04 sierpnia 2018 roku oskarżeni postanowili udać się do skupu złomu położonego w <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, należącego do <span class="anon-block">K. S.</span>, aby tam sprzedać złom (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> k. 42, 95-96, 96v).</p> <p>Oskarżeni weszli do biura skupu złomu, w którym znajdował się jego właściciel. Za przyniesiony do skupu grzejnik, mężczyzna ten zapłacił im około 20 złotych (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> k. 42, 95-96, 96v oraz zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span> k. 96v- 97).</p> <p>W trakcie pobytu w biurze skupu złomu, oskarżeni zauważyli leżącą na biurku przy kasie saszetkę i postanowili dokonać jej kradzieży (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> k. 42, 95-96, 96v).</p> <p>W międzyczasie też w skupie pojawili się inni klienci, którzy chcieli sprzedać puszki. <span class="anon-block">K. S.</span>, wraz z innymi klientami, opuścił biuro i udał się na rampę, celem zważenia przniesionych puszek (d. zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span> k. 96v- 97).</p> <p>W tym też czasie <span class="anon-block">J. R. (1)</span> powrócił do biura i zabrał z niego leżącą na biurku saszetkę, oskarżony <span class="anon-block">D. K.</span> w tym czasie stał na zewnątrz, obserwując czy nikt nie idzie. <span class="anon-block">J. R. (1)</span> po zabraniu saszetki wybiegł z biura, gdzie dołączył do niego <span class="anon-block">D. K.</span>. Obaj mężczyźni uciekli z miejsca zdarzenia (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> k. 42, 95-96, 96v).</p> <p>W saszetce skórzanej koloru czarnego znajdowały się dokumenty w postaci dowodu osobistego, blankietu prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego od pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span>, kluczyki od pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> oraz pieniądze w kwocie około 10.000 złotych( d. zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span> k. 96v- 97; protokół oględzin k. 45-46).</p> <p>Oskarżeni podzielili się pieniędzmi, które znajdowały się w saszetce, zaś samą saszetkę wraz z pozostałymi dokumentami wyrzucili w krzaki (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> k. 42, 95-96, 96v).</p> <p>Po zdarzeniu <span class="anon-block">K. S.</span> wraz z żoną, po przejrzeniu monitoringu za pośrednictwem portalu społecznościowego skontaktował się z oskarżonym <span class="anon-block">J. R. (1)</span>. <span class="anon-block">J. R. (1)</span> oddał pokrzywdzonemu pieniądze w kwocie 3400 złotych( d. zeznania świadka <span class="anon-block">M. S.</span> k. 106).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. K.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Istota jego wyjaśnień sprowadzała się do tego, że na początku sierpnia, chyba w sobotę spotykał się z <span class="anon-block">J.</span>, żeby sprzedać złom. Miał zamiar zaprzedać swoją miedź z kabli. Umówił się z <span class="anon-block">J.</span>, że on mu sprzeda tą miedź, bo był potrzebny dowód osobisty. Spotkali się koło rynku i poszli tam, gdzie miał schowaną miedź. Następnie udali się do skupu złomu. Jak szli to po drodze <span class="anon-block">J.</span> wpadł na pomysł, że przeskoczy przez płot i weźmie coś jeszcze z innego skupu złomu, który mijaliśmy po drodze. Przeskoczył i przerzucił grzejnik. Grzejnik był ciężki, więc razem go nieśli. Miedź miał schowaną obok tego skupu złomu, ale jej już tam nie było, podejrzewa, że <span class="anon-block">K.</span> ją zabrał. Poszli z tym grzejnikiem na złom, nie pamięta czy razem. Później jak już miał pieniądze za kaloryfer, ok. 20 zł, to powiedział mu, żeby chwilę poczekał, bo on musi coś jeszcze załatwić. Nie minęła więcej niż minuta gdy wybiegł i krzyknął, żeby uciekać. Powiedział „spierdalamy”. On się przestraszył i uciekł. Uciekali w stronę torów. Już jak już <span class="anon-block">K.</span> uznał, że jest bezpieczny, to otworzył czarną saszetkę. Tam były pieniądze, pieniądze wziął, a resztę wyrzucił. Chciał mu dać pół pieniędzy, ale on nie chciałem. Rozeszliśmy się. Dzwonił potem do niego, żeby oddał pieniądze, a on powiedział, że nie wie o co chodzi. Potem kontaktował się z nim telefonicznie. Mówił mu, żeby powiedział prawdę, bo on nic nie wziął. Później on obiecał, że powie prawdę. Następnie tego samego dnia spotkali się koło Ratusza. Rozmawiał z nim i powiedział mu, że jak policja będzie to niech mówi prawdę, bo on już miał problemy jako nieletni. <span class="anon-block">J.</span> to jego dalszy kolega. Razem chodzili sprzedawać złom, bo on miał dowód osobisty. Miał wcześniej nadzór kuratora jako nieletni, za kradzież torebki. <span class="anon-block">J. R. (2)</span> obwinia go, bo on był na kamerach. Po zdarzeniu on najpierw zadzwonił po <span class="anon-block">J.</span> i powiedział mu, żeby mówił prawdę. Później on zadzwonił do niego, żeby swoją część oddał. Wyjaśnił nadto, że był ze dwa metry od tego pomieszczenia do którego poszedł <span class="anon-block">K.</span>. Stał obok. Tam był pan pokrzywdzony na złomie i sprzedawał. Chyba ten pan płacił za złom. Wtedy jak <span class="anon-block">K.</span> poszedł po tą saszetkę, to w tym pomieszczeniu nikogo nie było (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span> k. 96-96v).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. R. (1)</span> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że bardzo żałuje tego co się stało, to było z głupoty. Nie pomyślał, co zrobili. Stwierdził, że namówił go do tego <span class="anon-block">D.</span>. Przyszli z <span class="anon-block">D.</span> na skup złomu, byli wtedy kolegami. Chcieli sprzedać tam jakiś złom. Potem zobaczyli tą portmonetkę na biurku przy kasie. Jak wyszli z tego pomieszczenia, to <span class="anon-block">D.</span> wpadł na pomysł, żeby zabrać tą portmonetkę, bo nikogo tam nie było i nikt by nie widział. <span class="anon-block">D.</span> obserwował na zewnątrz, a on przyszedł tam i wziął tą portmonetkę. Następnie uciekli stamtąd. Poszli w postronne miejsce, gdzie nikogo nie było i podzielili się pieniędzmi. W portmonetce były pieniądze w kwocie ponad 10.000 zł. Podzielili się na pół. On wziął ponad 4.000 zł, a <span class="anon-block">D.</span> ponad 5.000 zł, to było dzielone na szybko, pod wpływem emocji. W portmonetce był jeszcze dowód osobisty, prawo jazdy i dowód rejestracyjny. Dokumenty z portmonetką wyrzucił w krzaki. Od razu po tej sytuacji mieli oddać pieniądze, jeżeli ktoś się dowie. Dodał nadto, że żona właściciela napisała do niego na <span class="anon-block">F.</span>, że widziała, że to zrobili. Nie znali właściciela. Jak przynieśli ten złom wcześniej, to były spisane ich dane. On się z nią umówił, oddał swoją część i dokumenty, które wyciągnął z krzaków. Zadzwonił do <span class="anon-block">D.</span>, a on powiedział, że nie wie o co chodzi. Nie miał z nim kontaktu od tamtego czasu. <span class="anon-block">Z. D.</span> mówili mu, że dostanie wpierdol za to, że się przyznał i powiedział na niego. Listownie przeprosił pokrzywdzonego, list znajduje się w aktach sprawy. Nie znał adresu pokrzywdzonego. Dodał nadto, że faktycznie po zdarzeniu <span class="anon-block">D.</span> pierwszy do niego zadzwonił i mówił, że chce się ze mną spotkać koło ratusza, ale on nie przyszedł na to spotkanie. Następy kontakt już on inicjował, jak już ta pani na facebooku do niego napisała (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> k. 42, 95-96, 96v).</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (2)</span> w całości, zaś wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span> nie dał wiary, uznając je tylko i wyłącznie za przyjętą linię obrony.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. R. (2)</span> w swoich wyjaśnieniach opisał szczegółowo przebieg zdarzenia i wskazał jak podzielili się czynnościami wykonawczymi z <span class="anon-block">D. K.</span>. Jego rola miała polegać na wyniesieniu saszetki z biura skupu złomu, a <span class="anon-block">D. K.</span> miał obserwować, czy nikt w kierunku tego pomieszczenia nie idzie. Dodał, że decyzję o kradzieży saszetki podjęli wspólnie ( d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J.</span> rydel k. 42, 95 odw.-96). Sąd nie miał żadnych powodów, by relacje współoskarżonego <span class="anon-block">J. R. (2)</span> uznać za nieobiektywne. Wskazać należy, że konsekwentnie w toku całego postępowania wskazywał on na udział <span class="anon-block">D. K.</span> w zdarzeniu. Nie pozostawał on w żadnym konflikcie z <span class="anon-block">D. K.</span>, nie mieli wcześniej żadnych zatargów i, jak podał sam <span class="anon-block">D. K.</span>, <span class="anon-block">J. R. (2)</span> był jego „ dalszym kolegą”- k. 96.</p> <p>Z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (2)</span> korespondują zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S.</span> (k. 96 odw.- 97). Świadek ten wskazał, że widział jak obydwaj oskarżeni krótko rozmawiają ze sobą, po czym <span class="anon-block">J. R. (2)</span> wszedł pod jego nieobecność do punktu skupu złomu, zaś <span class="anon-block">D. K.</span> stał przed tym pomieszczeniem i obserwował. Świadek nie miał wątpliwości, że <span class="anon-block">D. K.</span> wiedział po co wszedł do biura <span class="anon-block">J. R. (1)</span>. Podał nadto ile pieniędzy miał w saszetce i jakie dokumenty mu zginęły.</p> <p>Z zeznaniami <span class="anon-block">K. S.</span> spójne są relacje <span class="anon-block">M. S.</span> (k. 106), która wprawdzie nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia, lecz podała co zginęło, a nadto wskazała, ze na monitoringu było widać obydwu oskarżonych. Podała też, że udało im się wraz z mężem ustalić dane personalne obu sprawców, a za pośrednictwem facebooka skontaktowali się z <span class="anon-block">J. R. (2)</span>. <span class="anon-block">D. K.</span> unikał kontaktu.</p> <p>Z kolei na sprawstwo <span class="anon-block">D. K.</span> pośrednio wskazują zeznania funkcjonariuszy policji: <span class="anon-block">P. J.</span> ( k. 105 odw.) i <span class="anon-block">T. C.</span> ( k. 105 odw.-106). <span class="anon-block">P. J.</span> nie pamiętał dokładnie zdarzenia, lecz potwierdził treść notatki urzędowej sporządzonej do akt sprawy( k. 22), z której wynika, ze matka <span class="anon-block">D. A.</span> <span class="anon-block">K.</span> skontaktowała się z nim telefonicznie, po uprzedniej jego wizycie w mieszkaniu oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span>. Przekazała mu informację od syna, ze dostał od kolegi 4.000 zł, przez jedna noc miał wydać 1.000 zł, a resztę pieniędzy miał przynieść do KPP <span class="anon-block">M.</span>. Pieniędzy tych jednak nie zwrócił. <span class="anon-block">T. C.</span> zaś stwierdził, że po zakończeniu postepowania spotkał na mieście oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span>, który na jego widok stwierdził, że nic mu nie zrobi, bo wszystkie pieniądze wydał na adwokata –k.106).</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom powołanych wyżej świadków uznając je za spójne i konsekwentne w toku całego postepowania.</p> <p>Ustaleń powyższych nie zmieniają relacje matki <span class="anon-block">D. A.</span> <span class="anon-block">K.</span> ( k. 98). Stwierdziła ona, że jej syn zaprzeczył, że brał udział w jakimś zdarzeniu zwianym z kradzieżą. Syn bał się wrócić do domu, gdyż bał się, że pójdzie do więzienia, bo wcześniej jako nieletni miał sprawę i został wobec niego orzeczony nadzór kuratora za kradzież torebki. Zaprzeczyła, by miała informować <span class="anon-block">P. J.</span> o tym, że jej syn miał wydać przez jedna noc tysiąc złotych. Zeznaniom <span class="anon-block">A. K.</span> nie można dać wiary, gdyż po pierwsze nie była ona bezpośrednim świadkiem zdarzenia, a po drugie jako matce <span class="anon-block">D. K.</span> zależy jej lub może zależeć na poprawieniu jego sytuacji procesowej .</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">J. R. (1)</span> w dniu 04 sierpnia 2018 roku o godzinie 11:45 w <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na terenie <span class="anon-block"> zakładu U (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z otwartego pomieszczenia dokonali kradzieży saszetki skórzanej koloru czarnego z zawartością dowodu osobistego, blankietu prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego od pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span>, kluczyków od pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> oraz pieniędzy w kwocie około 10.000 złotych, powodując straty o łącznej wartości 12.000 złotych na szkodę <span class="anon-block">K. S.</span>.</p> <p>W tym stanie rzeczy wina oskarżonych nie budzi wątpliwości i została im w pełni wykazana zebranymi w sprawie dowodami. Działaniem swym wyczerpali oni dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Wymierzając oskarżonym kary Sąd miał na uwadze dobro prawne, w które godzą przestępstwa (mienie), nagły, nieprzemyślany zamiar oraz znaczną wysokość szkody.</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">J. R. (1)</span> nie byli dotychczas karani sądownie (d. dane o karalności k. 49, 50).</p> <p>W tym stanie rzeczy wymierzone <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">J. R. (1)</span> kary ograniczenia wolności są adekwatne do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości zarzucanego im czynu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> Sąd orzekł wobec <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">J. R. (1)</span> solidarny obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody przez wpłacenie kwoty 7900 złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S.</span>.</p> <p>O wynagrodzeniu za obronę z urzędu wykonywaną wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. R. (1)</span> Sąd orzekł po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 prawo o adwokaturze</a>.</p> <p>Oskarżeni nie pracują, nie mają też istotnych składników majątku stąd też na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, Sąd zwolnił obu oskarżonych od kosztów sądowych w całości.</p> </div>