II K 303/18
Common courts2018-12-05
Case number
II K 303/18
Judgment date
2018-12-05
Type
SENTENCE
Judges
Patrycja Abel-Mordasewicz (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt IIK 303/18</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 5 grudnia 2018 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSR Patrycja Abel-Mordasewicz</p>
<p>Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Białocerkowiec</p>
<p>w obecności prokuratora Prok. Rej. w <span class="anon-block">G.</span> del. do Prok. Rej. w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S. P.</span>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniach 22.10.2018 r. i 5/12/2018 r. sprawy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. Ł.</span> syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">B. z domu K.</span>,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, </strong>
</p>
<p>oskarżonego o to, że:</p>
<p>W dniach 04/05 lutego 2016 roku w nieustalonym miejscu przyjął samochód marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> o wartości 160 000 złotych pochodzący z przestępstwa kradzieży z włamaniem dokonanej w okresie 04/05 lutego 2016 roku w <span class="anon-block">G.</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) GMBH sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">S.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291§1 k.k.</a> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->O R Z E K A :</strong>
</p>
<p>I. Oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. Ł.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291§1 k.k.</a> skazuje go na <strong>
<!-- -->karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, </strong>zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 k.k.</a> wymierza mu <strong>
<!-- -->grzywnę w rozmiarze 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych.</strong>
</p>
<p>II. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72§1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <strong>
<!-- -->kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 3 (trzech), zobowiązuje nadto oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby;</strong>
</p>
<p>III. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 k.k.</a> orzeka przepadek <strong>
<!-- -->równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przez wpłacenie kwoty 24.274,25 (dwadzieścia cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt cztery złote dwadzieścia pięć groszy) złotych stanowiącej równowartość kwoty 5.500 Euro na dzień 05 lutego 2016 r. według średniego kursu NBP na rzecz Skarbu Państwa;</strong>
</p>
<p>IV. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości.</p>
<p>Sygn. akt IIK 303/18</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Sąd ustalił, co następuje:</p>
<p>
<span class="anon-block">P. Ł.</span> jest mieszkańcem <span class="anon-block">K.</span>. Zajmuje się on handlem samochodami używanymi. <span class="anon-block">A. J.</span> zaś jest mieszkańcem <span class="anon-block">M.</span> i zajmuje się handlem częściami do samochodów. Mężczyźni znają się od kilkunastu lat (d. zeznania świadka <span class="anon-block">A. J.</span> k. 60, 382-382v).</p>
<p>W dniu 04 lutego 2016 roku do <span class="anon-block">A. J.</span> zadzwonił <span class="anon-block">P. Ł.</span> z propozycją sprzedania mu samochodu marki <span class="anon-block">A. (...)</span> za kwotę 5500 Euro. <span class="anon-block">Ł.</span> stwierdził, że sprzedający pojazd w następnym dniu wylatuje do Austrii i zależy mu na szybkiej sprzedaży. Pojazd miał być popowodziowy i miał mieć problem z filtrem cząstek stałych (d. zeznania <span class="anon-block">A. J.</span> k. 60, 382-382v).</p>
<p>Oskarżony, pojazdem oferowanym do sprzedaży, podjechał pod dom <span class="anon-block">A. J.</span> w godzinach wieczornych. Samochód, według twierdzenia <span class="anon-block">Ł.</span>, miał austriackie numery rejestracyjne. Oskarżony miał klucze do tego pojazdu. Pojazd nie miał uszkodzonych zamków drzwi ani stacyjki. <span class="anon-block">A. J.</span> zapłacił oskarżonemu za samochód kwotę 5500 Euro. Samochód miał być przeznaczony do rozbiórki i sprzedaży na części. Oskarżony nie wydał <span class="anon-block">J.</span> dokumentów pojazdu (d. zeznania świadków <span class="anon-block">A. J.</span> k. 60, 382-382v; <span class="anon-block">K. P.</span> k. 383; protokół oględzin miejsca k. 18-19; protokół przeszukania zabudowań k. 2w1-24;protokol oględzin k. 33-35 ).</p>
<p>Ustalono, że pojazd marki <span class="anon-block">A. (...)</span> został skradziony w dniu 04/05 lutego 2016 roku w <span class="anon-block">G.</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) GMBH Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span> ( d. zeznania świadków <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> k.7-8; 50-51 405-406; <span class="anon-block">M. G.</span> k. 383; opinia z zakresu badan mechanoskopijnych k. 73-78; dokumentacja fotograficzna k. 107-108; opinia z zakresu informatyki śledczej k. 151-174; informacja <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> k.179-180,204-205,217-218; informacja <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> k. 181-186, 199-203, 219-220; analiza danych telekomunikacyjnych k. 196-198; ).</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">P. Ł.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Istota jego wyjaśnień sprowadzała się do tego, że w tym okresie, w którym doszło do przestępstwa był w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> z dziećmi na pobycie. Może to potwierdzić jego żona, bo to ona zakupiła pobyt w pensjonacie. Stwierdził, że nie miał nic wspólnego z tym procederem. Dodał, że pan <span class="anon-block">J.</span> ma do niego złość. Wyjaśnił, że żona wykupiła pobyt tygodniowy w m. <span class="anon-block">B.</span> od 01 do 06. To był <span class="anon-block"> pensjonat (...)</span>. Żona najpierw pojechała z dziećmi, potem zachorowała na migdały. Dzieci były w wieku od 4 do 8 lat. On wtedy przyjechał do pensjonatu i został z dziećmi bez samochodu. Żona tego samego dnia przyjechała do szpitala do <span class="anon-block">M.</span>, na co jest karta szpitalna. Dodał, że mają jeden samochód i to jest żony samochód. Nie sprawdzano tożsamości, żona kupiła sobie ten urlop przez Internet. W <span class="anon-block">Z.</span> był do 6, nie pamięta, ale to był tygodniowy pobyt. To były ferie. Stwierdził, że miał numer <span class="anon-block"> (...)</span> bodajże w 2013 r., 2014 r. jak pracował w firmie, to był telefon służbowy. Nie figurował na nikogo w tamtym okresie, zakupił go na kartę. Musiał go zarejestrować. W 2014 r. zakończył pracę i oddał ten telefon, dostał drugi telefon, który ma do dzisiaj. Jego numer to 503 444 771. Obecnie też się nim posługuje. W 2016 r. nie posługiwał się innymi numerami telefonów. Przez długi czas nie kontaktował się z kuzynem <span class="anon-block">D. T. (1)</span>, bo on nie miał jego aktualnego numeru. Mógł mieć taką wiedzę, że jest poza <span class="anon-block">M.</span>, ale nie pamięta. Nie zatrzymano przy nim telefonu o numerze 600 116 800. Podczas zatrzymania nikt nie sprawdzał jakim posługuje się numerem telefonu. Nie pamięta, w którym to było roku, ale miał z <span class="anon-block">J.</span> jakieś rozliczenia. Według niego zostało wszystko rozliczone do końca, ale <span class="anon-block">J.</span> naliczył mu procenty w kwocie jeszcze raz takiej samej. Od tamtego czasu nie mieli żadnego kontaktu. Nie był karany za przestępstwa kradzieży samochodów, nie miał z tym nigdy nic wspólnego. Jest jakaś notatka sporządzana przez policjanta w <span class="anon-block">G.</span> i nie ma pojęcia skąd pochodzą takie informacje. W jego domu było przeszukanie w obecności kuzyna, szukanie nadajników, zagłuszaczy, elektroniki, nic nie zostało znalezione poza pieniędzmi, które żona miała w szafce. Było to 30.000 zł i 740 Euro. Pieniądze należały do żony, było podpisane z czego to było. 740 Euro to były prezenty dla dzieci bo jedna i druga babcia jest za granicą. 100 Euro z tego zginęło. W aktach nie ma 100 Euro. Nie miał styczności z samochodem <span class="anon-block">A. (...)</span> o nr ej. <span class="anon-block"> (...)</span> 94GC. Nie sprzedawał takiego samochodu panu <span class="anon-block">J.</span> (d. wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. Ł.</span> k. 404-404v).</p>
<p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, uznając je tylko i wyłącznie za przyjętą linię obrony.</p>
<p>Z wyjaśnieniami oskarżonego sprzeczne są relacje świadków <span class="anon-block">A. J.</span> (k.60, 382-382v) i <span class="anon-block">K. P.</span> (k. 383). Świadkowie ci jednoznacznie podali, że <span class="anon-block">A. J.</span> nabył od oskarżonego <span class="anon-block">P. Ł.</span> samochód marki <span class="anon-block">A. (...)</span>. <span class="anon-block">A. J.</span> podał również szczegóły okoliczności nabycia tego pojazdu. Jak się wówczas okazało następnego dnia po transakcji do <span class="anon-block">A. J.</span> przybyli funkcjonariusze policji z <span class="anon-block">G.</span> i okazało się, że samochód ten był kradziony. Fakt ten potwierdził również świadek <span class="anon-block">M. G.</span>( k. 383).</p>
<p>Z zeznaniami <span class="anon-block">A. J.</span> koresponduje analiza kryminalistyczna połączeń telefonicznych (k. 196-197), z której wynika, że z numeru telefonu, którym miał posługiwać się oskarżony nawiązywany był szereg połączeń telefonicznych na numer telefonu, którym posługiwał się <span class="anon-block">A. J.</span>. <span class="anon-block">A. J.</span> otrzymał nadto od oskarżonego sms-a o treści „Q5 14 r 2.0 0<span class="anon-block"> (...)</span> 5,5 dziś odbiór, rano wylot”, co również potwierdza w swych zeznaniach sam <span class="anon-block">A. J.</span>. Wprawdzie oskarżony zaprzeczył, by posługiwał się numerem telefonu będącym przedmiotem analizy polaczeń, jednakże jego wyjaśnienia stanowią tylko i wyłącznie linię obrony. Kuzyn oskarżonego <span class="anon-block">D. T. (2)</span>, słuchany w dniu 06. 02.2016r. stwierdził, że był w stałym kontakcie z oskarżonym i podał właśnie kwestionowany przez oskarżonego numer telefonu, którym to <span class="anon-block">P. Ł.</span> miał się posługiwać (k. 91-92). Przeczy to wersji oskarżonego, że kwestionowanego numeru telefonu nie używał w 2016roku .</p>
<p>Sąd dał wiarę relacjom powołanych wyżej świadków uznając je za spójne i konsekwentne w toku całego postepowania. Nie ma żadnych powodów, by kwestionować relacje <span class="anon-block">A. J.</span> tym bardziej, że konsekwentnie w toku całego postepowania wskazywał na osobę oskarżonego <span class="anon-block">P. Ł.</span> jako tego, od którego kupił samochód <span class="anon-block">A. (...)</span>. Wprawdzie oskarżony podawał w swych wyjaśnieniach, że w 2011, 2012, 2013 miał w <span class="anon-block">J.</span> jakieś rozliczenia i ten ostatni naliczył sobie za to procenty, jednakże nie wskazał co to były za rozliczenia i na czym ta rzekoma sytuacja konfliktowa miałaby polegać.</p>
<p>Biegły z zakresu badań mechanoskopijnych <span class="anon-block">K. H.</span> (k. 405) sporządzając opinie na potrzeby postepowania dotyczącego kradzieży samochodu <span class="anon-block">a. (...)</span> nie ustalił w jaki sposób dostano się do pojazdu. Fakt kradzieży samochodu potwierdził także jego ówczesny użytkownik <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> ( k. k.7-8; 50-51 405-406).</p>
<p>Słuchana na okoliczność pobytu oskarżonego w <span class="anon-block"> ośrodku (...)</span> (k. 382 odw.) wskazała, że w rejestrze gości figurowała <span class="anon-block">K. Ł.</span>. Nie kojarzy osoby oskarżonego, aczkolwiek nie zaprzeczyła, że może zameldować się w ośrodku jedna osoba dorosła z dziećmi, a potem przyjechać na jej miejsce inna, choć regulamin tego zabrania. W tym kontekście nie można przyjąć, że oskarżony przebywał w ośrodku w <span class="anon-block">Z.</span> w czasie, kiedy był zbywany samochód. Nawet gdyby przyjąć, że był tam jakiś czas lub przyjechał w odwiedziny, co może wynikać z kart leczenia informacyjnego jego żony <span class="anon-block">K. Ł.</span> przedłożonej przez obrońcę, to odległość pomiędzy <span class="anon-block">Z.</span> a <span class="anon-block">K.</span> jest na tyle niewielka, że mógł się przemieszczać w krótkim czasie na trasie <span class="anon-block">Z.</span> –<span class="anon-block">B.</span>, a z jego dziećmi mogła pozostawać inna osoba dorosła. Sytuacja taka jest jednak trudna do zweryfikowania, gdyż w dokumentacji ośrodka widniej <span class="anon-block">K. Ł.</span>.</p>
<p>Zeznania <span class="anon-block">M. J.</span> (k. 383 odw.) nic istotnego do sprawy nie wnoszą, stad tez ich analiza jest zbyteczna.</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">P. Ł.</span> w dniach 04/05 lutego 2016 roku w nieustalonym miejscu przyjął samochód marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> o wartości 160 000 złotych pochodzący z przestępstwa kradzieży z włamaniem dokonanej w okresie 04/05 lutego 2016 roku w <span class="anon-block">G.</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) GMBH sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>W tym stanie rzeczy wina oskarżonego nie budzi wątpliwości i została mu w pełni wykazana zebranymi w sprawie dowodami. Działaniem swym wyczerpał on dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">artykułu 291 § 1 k.k.</a>
</p>
<p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dobro prawne w które godzi przestępstwo (mienie). Wskazać nadto należy na wartość mienia (kwota 160.000 zł).</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">P. Ł.</span> nie był dotychczas karany sądownie (d. dane o karalności k. 245).</p>
<p>W tym stanie rzeczy wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu mu zarzucanego, stopnia zawinienia, sposobu działania, motywów i pobudek, a orzeczona obok tej kary grzywna adekwatna do jego stosunków majątkowych. Orzeczona kara spełni cele kary w tym, przede wszystkim, cel wychowawczy.</p>
<p>Sąd skorzystał względem oskarżonego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec niego kary i warunkowo zawiesił jej wykonanie na okres próby lat 3. Jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary i zapobieże jego powrotowi do przestępstwa. Dodatkowo Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przez wpłacenie kwoty 24.274,25 (dwadzieścia cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt cztery złote dwadzieścia pięć groszy) złotych stanowiącej równowartość kwoty 5.500 Euro na dzień 05 lutego 2016 r. według średniego kursu NBP na rzecz Skarbu Państwa.</p>
<p>Oskarżony pracuje jedynie dorywczo, na utrzymaniu ma trójkę dzieci, stąd też Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</div>