II SA/Ol 987/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2007r. w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania A. S., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]" znak "[...]", którą organ I instancji orzekł o zmianie, w operacie ewidencji gruntów i budynków, oznaczenia użytku gruntowego, położonego w obrębie A, gm. A, działka nr "[...]", o powierzchni 0,0925 ha, stanowiącego własność A. i H. S., z BRVI - grunty rolne zabudowane, na B – tereny mieszkaniowe. Decyzja powyższa została doręczona A. S. w dniu 2 października 2006r., poprzez doręczenie zastępcze dokonane do rąk sąsiadki upoważnionej przez w/w do odbioru korespondencji. W dniu 29 listopada 2006r. (data nadania pocztowego) A. S. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się pozostawienia poprzedniego oznaczenia działki nr "[...]". Podniosła, że zabudowanych jest 0,0405 ha działki, natomiast pozostała część wykorzystywana jest do uprawy warzyw. Wskazała, iż opóźnienie w złożeniu skargi spowodowane jest jej pobytem w sanatorium. Następnie na wezwanie Sądu skarżąca sprecyzowała, iż wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy przytoczył motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia, wskazał, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 26 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, gdyż pobyt w sanatorium i odwiedziny koleżanki, na które to okoliczności powoływała się skarżąca nie stanowiły przeszkody do zachowania terminu. A. S. wróciła bowiem do domu jeszcze w trakcie biegu terminu. Natomiast sam podeszły wiek strony i podnoszona przez nią niepełnosprawność nie uzasadniały bezczynności. Stanowisko to podzielił następnie Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 17 maja 2007r. sygn. akt I OZ 355/07 oddalił zażalenie A. S. w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona A. S., poprzez doręczenie zastępcze dokonane do rąk sąsiadki upoważnionej przez skarżącą do odbioru korespondencji, w dniu 2 października 2006r. Pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, skarga na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 29 listopada 2006r. (data nadania pocztowego), a więc z uchybieniem 30-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 2 listopada 2006r. Wniesienie skargi po tej dacie byłoby dopuszczalne tylko w sytuacji przywrócenia przez Sąd terminu do jej wniesienia. Jednak wniosek skarżącej w tym przedmiocie nie został uwzględniony, a rozstrzygnięcie to jest prawomocne. W tym stanie rzeczy, w świetle art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić.