II FZ 491/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2551/19 odrzucające skargę M.N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 11 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, III SA/Wa 2551/19, odrzucił skargę M. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r., w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. W uzasadnieniu orzeczenia sąd przedstawił następujący stan faktyczny: Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 18 listopada 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, bądź podpisania skargi znajdującej się w aktach sprawy oraz podanie swojego numeru PESEL. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 31 grudnia 2019 r. na wskazany przez niego w skardze adres korespondencyjny (z.p.o. k. 21 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 7 stycznia 2020 r. Skarżący nie podpisał skargi, ani też nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi oraz nie wskazał swojego numeru PESEL. W związku z powyższym WSA w Warszawie odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, a także o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zawartych w zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału III z 18 listopada 2019 roku. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej przedłożył podpisany odpis skargi z 16 października 2019 r. i PESEL skarżącego. Skarżący podniósł, iż za niewykonanie zarządzenia z 18 listopada 2019 r. nie ponosi winy i nastąpiło to wbrew jego woli oraz w wyniku przyczyn od niego niezależnych, albowiem o powyższych okolicznościach sprawy i wydanych rozstrzygnięciach przez WSA w Warszawie został poinformowany 2 kwietnia 2020 r. Od 2 października 2019 r. do 28 marca 2020 r. skarżący przebywał w Areszcie Śledczym w S. w ścisłej izolacji, która uniemożliwiła mu kontakt ze światem zewnętrznym oraz dokonywanie czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Jeżeli pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.). Braki formalne skargi podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a także został pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie. W konsekwencji, wobec prawidłowego doręczenia wezwania z 18 listopada 2019 r. - na adres do doręczeń wskazany w skardze - i nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie, nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja zawarta w zażaleniu, że skarżący dowiedział się o nałożonym na niego obowiązku dopiero 2 kwietnia 2020 r., przez co niespełnienie wymogów formalnych nastąpiło nie z jego winy. Okoliczności przyczyn niezachowania terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi mogą być rozpatrywane przez sąd pierwszej instancji, albowiem do jego właściwości należy rozpatrywanie wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza jednak, iż strona powinna wykazywać się należytą starannością przy prowadzeniu swoich spraw. Jednym z obowiązków stron postępowania jest informowanie sądu o każdorazowej zmianie adresu miejsca zamieszkania albo siedziby. Powinność ta ma na celu przeciwdziałanie przewlekaniu postępowania i stanowi wyraz należytej troski stron procesowych o ochronę swoich praw w postępowaniu sądowym. O obowiązku tym stanowi art. 70 § 1-2 p.p.s.a. W razie jego zaniedbania pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Co prawda art. 71 § 2 p.p.s.a. stanowi, że doręczenia osobom pozbawionym wolności dokonuje się za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu. To jednak fakt przebywania skarżącego w areszcie śledczym był sądowi niewiadomy. W związku z tym sąd pierwszej instancji nadał przesyłkę na podany w skardze adres, osoba upoważniona do odbioru korespondecji potwierdziła odbiór przesyłki, co skutkowało jej prawidłowym doręczeniem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1