II GSK 925/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 925/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. T. i Z. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 października 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1193/10 w sprawie ze skargi A. T., Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 31 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: sprostować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 925/11, w ten sposób, że w komparycji w wierszu 13 zamiast słów "w sprawie ze skargi kasacyjnej A. T. I Z. S." wpisać słowa "w sprawie ze skargi kasacyjnej A. T." oraz w pkt 2 sentencji wyroku zamiast słów "zasądza od A. T. i Z. S" wpisać słowa " zasądza od A. T.". UZASADNIENIE UZASDANIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lipca 2012 r. oddalił skargę kasacyjną A. T. i Z S od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W z dnia 22 października 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1193/10 oddalającego skargi A. T. i Z S na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 4 lutego 2011 r. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej Z. S. od powyższego wyroku. Sąd I instancji wyjaśnił, że Z S nie został doręczony odpis wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem, gdyż skarżący nie złożył stosownego wniosku w tym zakresie. Zatem nie spełnił warunku, o którym mowa w art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) do skutecznego złożenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd, może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Powołany przepis ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie odesłania zawartego w art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lipca 2012 r. orzekł w sprawie ze skargi kasacyjnej A T i Z S w ten sposób, że oddalił skargę kasacyjną zasądzając od A T i Z S na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 1800 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wskazać należy, że w związku z odrzuceniem skargi kasacyjnej Z S przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W postanowieniem z dnia 4 lutego 2012 r. kontroli instancyjnej poddany został wyrok Sądu I instancji wyłącznie w granicach zaskarżenia określonych w skardze kasacyjnej A T . Skarga kasacyjna A T została skutecznie wniesiona, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał tę skargę i odniósł się do postawionych w niej zarzutów, co wynika z treści uzasadnienia wyroku. Stwierdzić zatem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 lipca 2012 r. w istocie oddalił skargę kasacyjną A T i w konsekwencji obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego w kwocie wymienionej w sentencji wyroku. Wpisanie w komparycji wyroku zwrotu "w sprawie ze skargi kasacyjnej A. T i Z S" oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od A T i Z S na rzecz organu stanowiło więc oczywistą omyłkę pisarską. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.