II FZ 481/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Marzeny D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 276/07 w zakresie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Marzeny D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 29 grudnia 2006 r., (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE II FZ 481/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z 15 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 276/07, wydanym na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił Marzenie D. przyznania prawa pomocy w związku z jej skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z 29 grudnia 2006 r., (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że oświadczenie skarżącej zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji finansowej i jej możliwości płatniczych, brak w nim bowiem było informacji dotyczących wszystkich aktualnych dochodów skarżącej, jak również struktury i wielkości wydatków ponoszonych na utrzymanie gospodarstwa domowego i gospodarstwa rolnego. Skarżąca wykazała w formularzu jedynie miesięczny dochód w wysokości 210 zł uzyskiwany tytułem zasiłku chorobowego, natomiast nie wykazała dochodu określanego od wielkości hektarów przeliczeniowych, jak również dochodu z tytułu dopłat bezpośrednich do gospodarstwa rolnego. Mimo wyraźnego zobowiązania skarżącej do dostarczenia określonych w wezwaniu z dnia 25 kwietnia 2007 r. dokumentów źródłowych, skarżąca nie dostarczyła żadnego z żądanych zaświadczeń. Z pisma skarżącej z dnia 7 maja 2007 r. wynikało jedynie, że otrzymuje ona dopłaty, pokrywa nimi raty kredytu bankowego. Skarżąca nie określiła wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie gospodarstwa domowego i gospodarstwa rolnego, wskazała jedynie na ich rodzaj podnosząc, że wszystkie wydatki związane z opłaceniem energii elektrycznej, gazu, wody, opału, żywności, zakupem leków, składki KRUS, podatku rolnego, środków higienicznych oraz rehabilitacji pokrywa z kwoty 210 zł otrzymywanej tytułem zasiłku chorobowego. Nie składając żądanych w wezwaniu z dnia 25 kwietnia 2007 r. zaświadczeń dotyczących wysokości dochodów, jak również oświadczeń w zakresie wysokości wydatków, skarżąca nie wykazała, jaka faktycznie jest jej sytuacja finansowa i majątkowa. Tym samym uniemożliwiła Sądowi ocenę tej sytuacji finansowej, a co za tym idzie ocenę zdolności do ponoszenia przez nią kosztów postępowania w toczącej się sprawie. W zażaleniu na postanowienie Marzena D. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy "przypominając", że postanowieniem z 18 października 2006 r. została w całości zwolniona od wpisu sądowego w związku z trudną sytuacją materialną. Opisała swoją sytuację zdrowotną i finansową. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje: Zażalenie na uwzględnienie nie zasługiwało. Postępowanie sądowoadministracyjne reguluje powołana wyżej ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w art. 243 § 1 stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej w n i o s e k. Wniosek powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a ponadto o stanie rodzinnym /art. 252 § 1/. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości strona jest o b o w i ą z a n a złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego /art. 255/. Sąd uznał złożony wniosek skarżącej o udzielenie prawa pomocy za niedostateczny i wystosował do niej wezwanie o uzupełnienie niezbędnych informacji. Skarżąca do wezwania się nie zastosowała, podając Sądowi chaotyczne informacje, które nie mogły dostatecznie uzasadnić złożonego wniosku. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta w y k a ż e, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie były wykazaniem braku środków ogólnikowe informacje o trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej skarżącej, z których wynikało, że skarżąca z uwagi na stan zdrowia nie może pracować w gospodarstwie rolnym, ale równocześnie dzierżawi dodatkowo kilka hektarów ziemi; nie osiąga dochodów ale zaciągnęła kredyt bankowy. Otrzymuje dopłaty do części gospodarstwa, ale nie wskazała ich wysokości. Skoro prawo pomocy przyznawane jest wyłącznie na wniosek strony skarżącej to strona winna podjąć wysiłek przekonania Sądu, że spełnia przesłanki do uzyskania prawa pomocy, a w każdym razie zastosować się do wezwania Sądu o dostarczenie konkretnych danych niezbędnych dla merytorycznego rozpoznania wniosku. Odmawiając "współpracy" z Sądem skarżąca nie mogła liczyć na pozytywne rozpoznanie wniosku, którego sprawa dotyczyła. Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.