Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SA/Sz 684/20

Administrative courts2020-12-03
Case number
II SA/Sz 684/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Judgment date
2020-12-03
Type
Wyrok WSA w Szczecinie

Judges

Maria MysiakPatrycja Joanna SuwajRenata Bukowiecka-Kleczaj

Ruling

Oddalono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.) Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w G. na postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy dotyczącej robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. na podstawie art. 81 c ust. 2 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) wydał postanowienie, którym nakazał Zarządcy budynku, tj. [...] Towarzystwu Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. z siedzibą w G., działającemu na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] przedłożyć ekspertyzę budowlaną w zakresie stanu bezpieczeństwa użytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, sporządzoną przez osobę uprawnioną w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i aktualne zaświadczenie o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego w dwóch egzemplarzach, w terminie do dnia [...] czerwca 2020 r. Jak wynika z treści uzasadnienia powyższego postanowienia, w dniu [...] stycznia 2020 r., w związku z pismem (z tej samej daty) złożonym przez zarządcę Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] – [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w G., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego użytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego przy ul. [...], na terenie działki nr [...] w obrębie geodezyjnym nr [...] miasta G.. W dniu [...] lutego 2020 r. przeprowadzono oględziny przedmiotowego budynku. W wyniku wspomnianych oględzin ustalono, że na poziomie parteru miejscowo występują poziome i ukośne spękania ścian zewnętrznych, w tym fundamentowych oraz słupa (filara) skrajnego żelbetonowego, postawionego na ostatniej kondygnacji od strony ulicy [...], w którym widnieją rozległe ubytki betonu, cegieł i skorodowane zbrojenie. Z archiwalnych dokumentów przedłożonych przez zarządcę budynku wynika, że na początku lat osiemdziesiątych budynek był remontowany, m.in. ocieplono elewację budynku, lecz z biegiem lat jego stan techniczny w dużym stopniu pogorszył się i nadal postępuje jego samoistna degradacja. Na zlecenie Wspólnoty reprezentowanej przez [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego - sporządzona została "Ekspertyza techniczna spękań ścian parteru i słupa żelbetowego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w G.", w następstwie której opracowany został system naprawczy budynku w dwóch etapach: I etap - wzmocnienie słupów i ścian nadziemia i II etap – naprawa posadowienia budynku. Organ zaznaczył, że [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego w G. pełni funkcję zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w G., a w konsekwencji do jego zadań należy wykonywanie praw i obowiązków związanych z zarządzaniem nieruchomością wspólną i tym samym z mocy art. 17 ustawy o własności lokali ciąży na nim odpowiedzialność za zobowiązania nieruchomości wspólnej. Dodał, że obowiązek dostarczenia przedmiotowej oceny budowlanej, ma na celu rozszerzenie materiału dowodowego, dopiero w oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy, organ może podjąć rozstrzygnięcie merytoryczne – co do istoty sprawy, przy czym koszty oceny i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Na powyższe postanowienie pismem z dnia [...] maja 2020 r. zażalenie złożył pełnomocnik [...] Towarzystwa Społecznego Sp. z o.o. z siedzibą w G., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jednocześnie na podstawie art. 143 k.p.a. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu rozpoznania niniejszego zażalenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 81 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (dalej jako "prawo budowlane") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie skarżącego za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu przywołanego przepisu, a w konsekwencji nałożenie na niego obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej bez należytej podstawy prawnej. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. zostało powołane do pełnienia zarządu Wspólnotą Mieszkaniową przy ul. [...] w G. i sprawowania zarządu nieruchomością wspólną. Tym samym skarżąca, na gruncie ustawy o własności lokali, sprawuje zarząd pośredni nad nieruchomością wspólną. Jest bowiem swoistym organem wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w G., a tym samym przy wykonywaniu zarządu działa w jej imieniu i na jej rachunek. Podkreślono, że Zarządca nie jest członkiem wspólnoty mieszkaniowej, w której wykonuje czynności zarządu, tym samym błędne jest powoływanie się przez organ I instancji na art. 17 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym skarżąca miałaby odpowiadać za zobowiązania wspólnoty mieszkaniowej. W zażaleniu wskazano również, że skarżąca nie jest "zarządcą obiektu budowlanego" w rozumieniu art. 81 c prawa budowlanego, bowiem nie dysponuje ona prawem zarządzania obiektem, stanowiącym cudzą własność, w imieniu własnym z wyłączaniem właściciela. Wręcz przeciwnie - działa ona w imieniu właścicieli lokali (członków Wspólnoty mieszkaniowej) i na ich rachunek. Czynności z zakresu zarządu może zatem wykonywać wyłącznie w granicach środków posiadanych przez Wspólnotę, którymi może dysponować tylko zgodnie z wolą jej członków. Skarżąca nie może być zatem adresatem obowiązku nałożonego zaskarżonym postanowieniem. Rozstrzygnięciem to jest bowiem niewykonalne, ze względu na to, że Spółka nie ma możliwości wydatkowania środków Wspólnoty bez jej zgody. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu i nakazał przedłożenie ww. ekspertyzy budowlanej w terminie 30 dni od dnia doręczenia wskazanego postanowienia. W pozostałej części organ II instancji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że przesłanką niezbędną do nałożenia obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych oraz ekspertyz jest powstanie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że stan techniczny budynku przy ul. [...] w G. jest niewłaściwy. Wskazał również, że nałożenie obowiązku dostarczenia stosownej oceny technicznej lub ekspertyzy, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie kończy postępowania w sprawie, ale służy wyjaśnieniu kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego, ma zatem dowodowy charakter. Zdaniem organu odwoławczego bezsprzecznie [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. z siedzibą w G., pełni funkcję Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w G., co potwierdza zapis w Księdze Wieczystej nr [...] oraz akt notarialny z dnia [...] marca 2001 r., Rep. A nr [...]. Organ podkreślił, że zgodnie z treścią art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, organ powiatowy miał możliwość uczynienia adresatem swojego postanowienia właściciela budynku lub zarządcę. Jako adresata postanowienia organ powiatowy wskazał Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej, formułując sentencję postanowienia jako nakazującą: "Zarządcy budynku, tj. [...] Towarzystwu Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. z siedzibą w G. przy ul. [...], [...], działającego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], wykonanie następujących czynności (...)". Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie zostało skierowane do skarżącej jako do podmiotu reprezentującego Wspólnotę Mieszkaniową nieruchomości przy ul. [...] w G.; innymi słowy zostało skierowane do skarżącej, jako zarządu w rozumieniu art. 18 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali tej Wspólnoty Mieszkaniowej. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy uznał, że adresat zaskarżonego postanowienia został określony prawidłowo. Zdaniem organu II instancji wypowiedzenie przez skarżącą umowy o zarządzanie nie ma znaczenia, gdyż okres wypowiedzenia jest dłuższy (trzymiesięczny) niż określony w zaskarżonym orzeczeniu czas do sporządzenia i przedstawienia nakazanej ekspertyzy. Koszty sporządzenia przedmiotowej ekspertyzy docelowo spoczywają na współwłaścicielach ww. budynku nr [...] przy ul. [...] w G., reprezentowanych przez Wspólnotę Mieszkaniową. Organ odwoławczy podkreślił, że jest oczywiste, że skarżąca Spółka obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy budowlanej ma spełnić jako przedstawiciel Wspólnoty Mieszkaniowej na mocy łączącej ją z tą Wspólnotą umowy, nie zaś jako ona sama. W skardze na to postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przez pełnomocnika [...] Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w G., strona wniosła o jego uchylenie w całości, jak również o uchylenie poprzedzającego je postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowadministacyjnego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wnikliwego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenia co do charakteru prawnego stosunku wiążącego skarżącą ze Wspólnotą i przyjęcie, że skarżąca we własnym imieniu zarządza obiektem, którego dotyczy postępowanie, 2. przepisów postępowania w postaci art. 156 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. w zw. z art. 28 i art. 30 § 3 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca winna być stroną postępowania przed organem I instancji – w sytuacji gdy jako zarząd wspólnoty mieszkaniowej, skarżąca winna być traktowana jako przedstawiciel tej wspólnoty będącej stroną postępowania, względnie jako jej pełnomocnik – a w konsekwencji skierowanie postanowienia do podmiotu niebędącego stroną w sprawie, a nadto podmiotu, który nie ma i nie będzie miał możliwości wykonania nałożonego na niego obowiązku, 3. przepisów prawa materialnego, tj. art. 81c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane oraz art. 18 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu skarżącej za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu przywoływanego przepisu i w konsekwencji nałożenie na niego obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej bez należytej podstawy prawnej, w sytuacji gdy skarżąca pełni funkcję zarządu Wspólnoty wyłonionego w trybie art. 18 ust. 1, a tym samym jest wyłącznie podmiotem upoważnionym do reprezentowania Wspólnoty na zewnątrz, 4. przepisów postępowania, tj. art. 124 § 2 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób, który nie wyjaśnia należycie podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego postanowienia, wewnętrznie sprzeczny i nie odnoszący się do zarzutów zawartych w zażaleniu, a tym samym nie pozwala na odtworzenie czy i dlaczego organ uznał je za niezasadne. Jak wynika z treści uzasadnienia skargi, zdaniem skarżącej organ w żaden sposób nie uzasadnił dlaczego obowiązek został nałożony na skarżącą, która sama nie jest bezpośrednio stroną postępowania i nie posiada również realnej możliwości wykonania nałożonego obowiązku i która jest jedynie reprezentantem właściwego, w ocenie organu adresata obowiązku tj. Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w G.. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska zajętego w sprawie wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Jak wynika z treści pisma z dnia [...] maja 2020 r. [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. wypowiedziało Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] w G. umowę z dnia [...] marca 1998 r. o sprawowanie administracji nieruchomością wspólną, ze skutkiem na koniec kwartału kalendarzowego, tj. na dzień [...] września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a."). Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby konieczność jego wyeliminowania z porządku prawnego. Materialnoprawną podstawą postanowienia nakładającego na stronę obowiązek wykonania ekspertyzy budowlanej w zakresie stanu bezpieczeństwa użytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego był art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Z kolei w myśl art. 81c ust. 1 tej ustawy, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, informacji lub udostępnienia dokumentów: 1) związanych z prowadzeniem robót, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania, utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego; 2) świadczących, że wyroby stosowane przy wykonywaniu robót budowlanych, a w szczególności wyroby budowlane, zostały wprowadzone do obrotu lub udostępnione na rynku krajowym zgodnie z przepisami odrębnymi. W badanej sprawie organ, po przeprowadzeniu oględzin obiektu w dniu [...] lutego 2020 r. jak również po zapoznaniu się z ekspertyzą techniczną z września 2018 r. (sporządzoną przez M. K.) stwierdził, że ocena ogólna budynku jest zła i należy przystąpić do jego naprawy. Nałożenie na stronę obowiązku dostarczenia przedmiotowej oceny budowlanej, ma na celu rozszerzenie materiału dowodowego, co pozwoli na podjęcie rozstrzygnięcia merytorycznego co do istoty sprawy. Strona skarżąca w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2020 r. nie podniosła konkretnych argumentów co do samej zasadności nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej. Wskazała jedynie, że "abstrahując od merytorycznej zasadności samego rozstrzygnięcia, tj. tego czy w istocie niezbędne jest pozyskanie kolejnej ekspertyzy co do stanu nieruchomości, zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 81c ust. 2 prawa budowlanego, polegającym na skierowaniu decyzji do podmiotu, który nie ma przymiotu strony w sprawie i nie może jej wykonać". Podobnie w skardze na postanowienie organu II instancji, strona skoncentrowała się na wadliwym – jej zdaniem – przyjęciu przez organ, że [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w G. winno być stroną postępowania podczas gdy prawidłowo podmiot ten powinien być traktowany jedynie jako zarząd wspólnoty mieszkaniowej będącej stroną postępowania, względnie jako jej pełnomocnik. W ocenie Sądu, sposób oznaczenia strony, na którą organ I instancji nałożył obowiązek przedstawienia ekspertyzy budowlanej faktycznie jest niejednoznaczny, zaś w uzasadnieniu postanowienia organu odwoławczego omawiana kwestia została przedstawiona w sposób enigmatyczny, jednak ostatecznie zawarto w nim wskazanie, z którego jednoznacznie wynika, że [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w G. jest – zdaniem organu - jedynie przedstawicielem Wspólnoty Mieszkaniową przy ul. [...] w G. na mocy umowy łączącej te podmioty. Jednocześnie organ II instancji zwrócił uwagę powiatowemu organowi nadzoru budowlanego aby kontynuując przedmiotowe postępowanie – "adresował podejmowane rozstrzygnięcia administracyjne wprost do Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] przy ul. [...] w G. (jak też w innych podobnych postępowaniach), co pozwoli na uniknięcie sytuacji, w których zarządca ma wątpliwości co do tego, czy obowiązkiem został obarczony on sam, czy też reprezentowana przez niego Wspólnota Mieszkaniowa". Zdaniem Sądu, powyższe wskazuje, że organ odwoławczy w istocie uznał za prawidłowego adresata nakazu przedłożenia ekspertyzy budowlanej Wspólnotę Mieszkaniową. Potwierdzeniem faktu, że również Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] przy ul. [...] w G. w taki właśnie sposób odczytała treść rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie jest chociażby okoliczność, że w dniu [...] lipca 2020 r., na jej zlecenie (w wykonaniu obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r., częściowo zmienionym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r.) została sporządzona "Ekspertyza budowlana w zakresie stanu bezpieczeństwa użytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w G. przy ul. [...]". Nie ulega przy tym wątpliwości, że wydatki na remont i konserwację stanowią koszty zarządu nieruchomością wspólną (art. 14 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, Dz.U. z 2020 r., poz. 1919). Wydatki na remont i konserwację części wspólnych budynku obciążają zatem wspólnotę mieszkaniową. Mając powyższe na uwadze, zasadne jest uczynienie jej adresatem obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej. Słusznie zatem podnosi strona, że adresatem obowiązku polegającego na przedłożeniu ekspertyzy budowlanej winna być Wspólnota nie zaś Spółka sprawująca jedynie zarząd nieruchomością wspólną na podstawie umowy z dnia [...] marca 1998 r. Z przyczyn omówionych powyżej, należy jednak uznać, że w niniejszej sprawie [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z o.o. w G. faktycznie została potraktowana przez organ odwoławczy jako zarządca Wspólnoty – do której należy adresować podejmowane rozstrzygnięcia, nie zaś jako adresat rozstrzygnięcia. Z tego względu należało uznać, że także w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2020 r. błędnie oznaczono stronę skarżącą - jako [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z o.o. w G. e, pomimo, że wówczas Spółka ta jedynie reprezentowała Wspólnotę na podstawie wskazanej wyżej umowy z [...] marca 1998 r. W tej sytuacji, zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2020 r. zarządzenie to zmieniono, wskazując jako stronę skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] Raz jeszcze podkreślić należy, że zobowiązanie nałożone postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. zostało już wykonane, przy czym – jak wynika z treści ekspertyzy z dnia [...] lipca 2020 r. – podmiotem zamawiającym tę ekspertyzę była Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] (wówczas jeszcze reprezentowana przez [...] Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w G. – na podstawie umowy z dnia [...] marca 1998 r.). W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako bezzasadną. Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie należy do pierwszej z wymienionych kategorii, zatem dopuszczalne było rozpoznanie niniejszej skargi w postępowaniu uproszczonym i wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym.