II K 815/18

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II K 815/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 12 grudnia 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Tomasz Hausman</p> <p>Protokolant: as. sędziego Magdalena Abramek</p> <p>w obecności Prokuratora: Małgorzata Szuprytowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 14.11.2018 r. i 12.12.2018 r. sprawy karnej:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. L.</span> </span> </strong> </p> <p>c. <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">J.</span> zd. <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">miejscowości Ł.</span>, <br/> <span class="anon-block">pesel: (...)</span>, zam. <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <br/>obywatelstwa polskiego, nie karana</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonej o to, że:</span> </p> <p>w dniu 7 czerwca 2017 roku o godz. 7:50 w miejscowości <span class="anon-block">B.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, kierując pojazdem osobowym marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na drodze publicznej nr DW 543 prowadzącej w kierunku <span class="anon-block">J.</span> nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i doprowadziła do wypadku drogowego w ten sposób, że nie zachowała należytej ostrożności , a w szczególności nie dostosowała prędkości pojazdu do warunków panujących na drodze i warunków pogodowych , skutkiem czego kierowanym przez siebie pojazdem po wyjeździe z łuku jezdni zjechał na skarpę w wyniku czego następnie tracąc panowanie nad samochodem uderzyła w przydrożną skarpę w wyniku czego pojazd obrócił się i ponownie odbił od skarpy powracając na jezdnię, gdzie przewróciła się na bok i zatrzymał się na dachu na lewym pasie jezdni wskutek czego jadąca z nią pasażerka <span class="anon-block">J.</span> a <span class="anon-block">L.</span> doznała obrażeń klatki piersiowej z seryjnym złamaniem żeber V-VIII prawych i prawostronna 2 cm odmą opłucnowa, skutkujących naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni.</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzekł:</strong> </p> <p>I.  Oskarżoną <span class="anon-block">M. L.</span> uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> i za czyn ten na mocy powyższego przepisu i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> wymierza jej grzywnę w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych;</p> <p>II.  Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 7 czerwca 2017 r.</p> <p>III.  Zasądza od oskarżonej <span class="anon-block">M. L.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">J. O.</span> kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>IV.  Obciąża oskarżoną kosztami postępowania w kwocie 3.479,49 (trzy tysiące czterysta siedemdziesiąt dziewięć 49/100) złotych i wymierza tytułem opłaty 150 (sto pięćdziesiąt) złotych.</p> <p>II K 815/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Dnia 7 czerwca 2017r. oskarżona <span class="anon-block">M. L.</span> w godzinach rannych udała się samochodem marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z miejscowości <span class="anon-block">S.</span> w kierunku <span class="anon-block">J.</span>. Pasażerem kierowanego przez oskarżoną samochodu była jej siostra <span class="anon-block">J. L.</span>. Siedziała ona z przodu obok oskarżonej. Miała zapięte pasy. W miejscowości <span class="anon-block">B.</span> oskarżona po wyjeździe z łuku drogi zjechała na skarpę w wyniku czego samochód przewrócił się i ponownie odbił od skarpy i wrócił na jezdnię, gdzie zatrzymał się na dachu.</p> <p>(dowód: zeznania <span class="anon-block">I. C.</span> – k.88, 491v; <span class="anon-block">B. P.</span> – k.288, 492; <span class="anon-block">(...)</span> – k.290, 492; <span class="anon-block">A. S.</span> –k.292, 492v; <span class="anon-block">D. J.</span> – k.492-493, 298; <span class="anon-block">J. B.</span> – <span class="anon-block">O.</span> – k.490-491; <span class="anon-block">I. K.</span> – k.493; <span class="anon-block">S. K.</span> –k.493; J. <span class="anon-block">S.</span> – k.493v;</p> <p>Protokół –k.2, 4-5, 25-26, 268-270; szkic k. 3; zdjęcia –k.6-20; opinia –k.348-373).</p> <p>W wyniku zdarzenia pasażerka <span class="anon-block">J. L.</span> doznała obrażeń klatki piersiowej z seryjnym złamaniem żeber V-VIII i prawostronną odmę opłucnową.</p> <p>(dowód: opinie biegłej <span class="anon-block">J. P.</span>).</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">M. L.</span> nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i przed Sądem odmówiła składania wyjaśnień. W śledztwie wyjaśniła, że w dniu zdarzenia jechała wraz z siostrą <span class="anon-block">J. L.</span> do <span class="anon-block">J.</span> i jechała ostrożnie. Wg oskarżonej pewnej chwili podczas jazdy jej siostra krzyknęła „o <span class="anon-block">J.</span>” i chwyciła rękę oskarżonej zrywając ją z kierownicy. W wyniku tego oskarżona straciła panowanie nad pojazdem. Oskarżona dodała, że złamanie żeber u siostry nastąpiło podczas reanimacji.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Pozostają one w sprzeczności z dowodami uznanymi przez Sąd za wiarygodne oraz logiką i doświadczeniem życiowym.</p> <p>Za wyjątkiem <span class="anon-block">W. L.</span>, żaden ze świadków, którzy byli na miejscu zdarzenia nie mówił, że oskarżona informowała go o zachowaniu siostry, które miało doprowadzić do wypadku. Wydaje się to dziwne, w szczególności, że nie mówią o tym przybyli na miejsce policjanci. Logika i doświadczenie życiowe podpowiada, że jedną z pierwszych informacji przekazanych przez potencjalnego sprawcę zdarzenia winna być tak istotna informacja.</p> <p>Natomiast zeznania <span class="anon-block">W. L.</span> budzą wątpliwości. Tym bardziej, że świadek zeznając przed Sądem też o tym nie powiedział, a po odczytaniu mu zeznań stwierdził, że wyleciało mu to z głowy. Wydaje się to bardzo dziwne, zważywszy na wagę informacji. Sąd nie dał wiary zeznaniom tego świadka uznając, że jako syn oskarżonej chce on pomóc matce. Po za tym jak już wskazano jego zeznania nie znajdują potwierdzenia w relacjach pozostałych świadków.</p> <p>Żadna z przesłuchanych osób nie była naocznym świadkiem zdarzenia. Są to osoby, które przypadkowo (<span class="anon-block">I. K.</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, J. <span class="anon-block">S.</span>) bądź też z racji obowiązków służbowych (<span class="anon-block">I. C.</span>, <span class="anon-block">B. P.</span>, <span class="anon-block">B. W.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">D. J.</span>) znalazły się na miejscu zdarzenia oraz <span class="anon-block">J. B.</span> – <span class="anon-block">O.</span>, która jedynie telefonicznie dowiedziała się o zdarzeniu od oskarżonej.</p> <p>Jak już wskazano najbardziej istotą cechą zeznań tych osób jest brak realcji o rzekomym alibi oskarżonej. W pozostałym zakresie osoby te opisywała to co zastały na miejscu zdarzenia bądź też przebieg akcji ratowniczej. Sąd dał wiarę zeznaniom tychże świadków, albowiem są one jasne i logiczne. Poza tym Sąd nie dopatrzył się powodów, dla których mieliby oni zeznawać nieprawdę. Jedynie z większą ostrożnością potraktowano zeznania oskarżycielki posiłkowej z uwagi na konflikt z oskarżoną. Jednakże również te zeznania znajdują potwierdzenie w innych uznanych za wiarygodne.</p> <p>Wątpliwości Sądu nie budzi również pisemne opinie biegłych. Są one fachowe i jasne. Nie ma żadnych powodów, by podważać ich przydatność dla sprawy. Szczególne znaczenie dla sprawy ma opinia biegłej <span class="anon-block">J. P. (2)</span>, albowiem decydowała ona o kwalifikacji czynu. Tym bardziej, że niedługo po zdarzeniu pokrzywdzona zmarła i istniała konieczność ustalenia ewentualnego związku przyczynowo –skutkowego. Biegła takiego związku między wypadkiem a śmiercią się nie dopatrzyła i uznała, że bezpośrednim skutkiem są jedynie obrażenia klatki piersiowej z seryjnym złamaniem żeber V-VIII i prawostronna odma opłucnowa. Nadto biegła <span class="anon-block">J. P. (2)</span> złożyła ustną opinię uzupełniającą. Na rozprawie potwierdziła wcześniejsze wnioski. Należy zauważyć, że <span class="anon-block">J. P. (2)</span> jest uznanym i wieloletnim biegłym, z której wiedzy bardzo często korzystają sądy i prokuratury.</p> <p>W świetle powyższego wina oskarżonej nie budzi wątpliwości, a czyn jej wyczerpuje znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1 kk</a>. Oskarżona, bowiem kierując samochodem po drodze publicznej nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym – nie zachowała należytej ostrożności i nie dostosowała prędkości do warunków drogowych – w wyniku czego doprowadziła do wypadku drogowego skutkiem, którego pasażerka pojazdu doznała obrażeń powodujących naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1 kk</a> przewiduje zagrożenie jedynie karą pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu z uwagi na to, że oskarżona <span class="anon-block">M. L.</span> jest osobą starszą i niekaraną należało jej wymierzyć karę łagodniejszą rodzajowo. Dlatego też Sąd przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierzył jej grzywnę. W ocenie Sądu wymiar tej kary uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonej. Z uwagi na stopień naruszenia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">prawa o ruchu drogowym</a> Sąd uznał za stosowne orzeczenie wobec oskarżonej rocznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Na poczet tego zakazu zaliczono oskarżonej okres zatrzymania prawa jazdy.</p> <p>O kosztach w punkcie 3 wyroku orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>. Opłatę wymierzono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>