VIII Pz 125/18
Common courts2018-12-14
Case number
VIII Pz 125/18
Judgment date
2018-12-14
Type
DECISION
Judges
Anna Capik-PaterGrzegorz Tyrka (PRESIDING_JUDGE)Teresa Kalinka
Legal basis
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt VIII Pz 125/18</strong>
</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Dnia 14 grudnia 2018 r.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">G.</span> VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w następującym składzie:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodniczący: </strong>SSO Grzegorz Tyrka</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sędziowie: </strong>SSO Teresa Kalinka</p>
<p>SSR(del.) Anna Capik-Pater</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu </strong>14 grudnia 2018 r. w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na posiedzeniu niejawnym </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy </strong> <span class="anon-block">G. K.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko</strong> <span class="anon-block"> Spółce (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">B.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o</strong> świadczenie rekompensacyjne</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na skutek zażalenia</strong> pozwanej</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na pkt 2 postanowienia </strong>Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia</strong> 18 czerwca 2018 r. <strong>
<!-- -->sygn. akt</strong> VI P 220/18</p>
<p>
<strong>
<!-- -->p o s t a n a w i a</strong>:</p>
<p>oddalić zażalenie.</p>
<p>(-) SSO Teresa Kalinka (-) SSO Grzegorz Tyrka (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater</p>
<p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powódka domagała się zasądzenia od pozwanej na swoją rzecz kwoty 10 000 zł tytułem rekompensaty w związku z utratą prawa do deputatu węglowego w rozumieniu ustawy z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U. z 2017r., poz. 1971).</p>
<p>Dnia 17 maja 2018 roku powódka cofnęła pozew przed doręczeniem pozwanej odpisu pozwu (22 maja 2018 roku).</p>
<p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Postanowieniem z 18 czerwca 2018r. Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w pkt 1 umorzył postępowanie w sprawie, a w pkt 2 odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu.</strong>
</p>
<p>Na uzasadnienie punktu 2 wyroku Sąd I instancji podał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może w ogóle nie obciążać kosztami strony przegrywającej. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> zawiera klauzulę generalną, nie konkretyzuje pojęcia wypadków szczególnie uzasadnionych, pozostawiając ich kwalifikację, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danej sprawy, sądowi (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w<span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 26 września 2013 roku, I ACa 466/13). Podstaw do jego zastosowania należy poszukiwać w konkretnych okolicznościach danej sprawy przekonujących o tym, że w danym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz przeciwnika byłoby niesłuszne, niesprawiedliwe. Sąd I instancji uznał, że zostały spełnione przesłanki zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, albowiem w chwili wytaczania powództwa sprawa miała charakter precedensowy, a tym samym powódka mogła mieć subiektywne przekonanie o zasadności swego roszczenia.</p>
<p>Pozwana wniosła zażalenie, w którym zaskarżyła postanowienie zawarte 2 pkt postanowienia. Pozwana zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a to:</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> poprzez odstąpienie od obciążenia powódki kosztami postępowania, mimo przegrania przez powódkę sprawy, a także pomimo niewystąpienia przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku pozwalająca na nieobciążanie strony przegrywającej kosztami procesu,</p>
<p>- § 2 pkt 4 w związku z § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804) poprzez jego niezastosowanie.</p>
<p>Pozwana domagała się zmiany postanowienia w zaskarżonym zakresie poprzez zasądzenie od powódki na swoją rzecz kwoty 1 350 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz zasądzenia od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>zażalenie pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Uwadze Sądu Rejonowego umknęło, że powódka cofnęła pozew przed doręczeniem jego odpisu pozwanej. Powódka cofnęła pozew dnia 17 maja 2018 roku (k.14); zaś odpis pozwu doręczono pozwanej dnia 22 maja 2018 roku (k.15).</p>
<p>Norma prawna zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 2)">art. 203 § 2 k.p.c.</a> przewiduje, że cofnięty pozew nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Cofnięcie pozwu niweczy więc skutki, jakie zostały wywołane jego wniesieniem. Odnosi się to zarówno do skutków procesowych, które ze względu na zakończenie postępowania stają się bezprzedmiotowe, jak i do skutków materialnoprawnych.</p>
<p>Należy przypomnieć, że co do zasady w przypadku cofnięcia pozwu oraz umorzenia postępowania, obowiązuje szczególna regulacja dotycząca rozstrzygania o kosztach postępowania. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 2)">art. 203 § 2 k.p.c.</a>, powód na żądanie pozwanego zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego. Należy zauważyć, że pozwany może złożyć wniosek o koszty w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 3)">art. 203 § 3 k.p.c.</a> dopiero po doręczeniu mu odpisu pozwu lub po powstaniu sytuacji powodującej zawisłość sporu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1966 roku, w sprawie III PRN 23/66, opublikowany w OSNCP z 1967 roku, nr 5, poz. 84).</p>
<p>W okolicznościach niniejszej sprawy, nie doszło do zawisłości sporu, gdyż cofnięcie pozwu nastąpiło przed doręczeniem pozwanej odpisu pozwu. Skoro cofnięcie pozwu zgodnie ze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (zd. 1;art. 203;art. 203 § 2)">zdaniem pierwszym art. 203 § 2 k.p.c.</a> ma ten skutek, że pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, to stwierdzić należy że podmiot pozwany nie uzyskał statusu pozwanego.</p>
<p>W związku z powyższym Sąd Rejonowy nie był uprawniony do orzekania w sprawie kosztów postępowania. Rolą Sądu Rejonowego było tylko umorzenie postępowania w sprawie. Natomiast ewentualny wniosek pozwanej „o uzupełnienie postanowienia kończącego sprawę” przez zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów zastępstwa procesowego byłby wnioskiem niedopuszczalnym i podlegałby odrzuceniu (postanowienie Sądu Apelacyjnego w<span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 22 marca 1995 roku, w sprawie I ACz 134/95, opublikowane w OSP z 1995 roku, nr 11, poz. 232).</p>
<p>Skoro zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów postępowania wniosła pozwana, to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> należało je oddalić.</p>
<p>(-) SSO Teresa Kalinka (-) SSO Grzegorz Tyrka (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater</p>
<p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p>
</div>