IV SO/Wa 128/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. i A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2007 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia kary za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Skarżący A.W. i A.W., reprezentowani przez pełnomocnika będącego radcą prawnym w dniu 7 września 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2007 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Wraz z przedmiotową skargą do Sądu wpłynął wniosek skarżących sporządzony na urzędowym formularzu PPF o przyznanie praw pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd zważył, co następuje. Stosowanie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Bezzasadność skargi zachodzi zaś wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. Sąd uznał, że tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Sądu, a nie – jak tego wymaga przepis art. 54 § 1 p.p.s.a – za pośrednictwem organu. W obecnym stanie prawnym wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu jest bezskuteczne procesowo. Wadliwe wniesienie skargi sprawia, że skarga nie może być rozpoznana merytorycznie, a co za tym idzie, oczywiste jest, że taka skarga nie może zostać uwzględniona. Powyższe okoliczności przesądziły o zasadności zastosowania w rozpatrywanej sprawie powołanego wyżej przepisu art. 247 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.