XVII AmE 123/16
Common courts2018-12-17
Case number
XVII AmE 123/16
Judgment date
2018-12-17
Type
SENTENCE
Judges
Bogdan Gierzyński (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt XVII AmE 123/16</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 17 grudnia 2018 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Warszawie – XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów</p>
<p>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: SSO Bogdan Gierzyński</strong>
</p>
<p>Protokolant: sekretarz sądowy Wioleta Donoch</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018 r. w Warszawie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z odwołania <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">Z. K.</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o zmianę decyzji </strong>
</p>
<p>na skutek odwołania powoda od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 15 kwietnia 2016 r., znak: <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>1.
uchyla zaskarżoną decyzję;</p>
<p>2.
zasądza od pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz powoda <span class="anon-block">Z. K.</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span> kwotę 1.540 zł (jeden tysiąc pięćset czterdzieści złotych) tytułem kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>SSO Bogdan Gierzyński</p>
<p>Sygn. akt XVII AmE 123/16</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia 15 kwietnia 2016 r., znak: <span class="anon-block">(...)</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 67 b;art. 67 b § 1;art. 67 b § 1 pkt. 2)">art. 67b § 1 pkt 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 67 a;art. 67 a § 1;art. 67 a § 1 pkt. 2;art. 57;art. 57 § 1;art. 57 § 2;art. 57 § 3;art. 57 § 4;art. 2;art. 2 § 2;art. 2 § 3)">art. 67a § 1 pkt 2 i art. 57 § 1 - 4 oraz art. 2 § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa</a> (Dz.U. 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 104;art. 132)">art. 104 oraz art. 132 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego</a> (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 30;art. 30 ust. 1)">art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne</a> (Dz.U. z 2012 r., poz. 1059 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 17 marca 2016 r., Przedsiębiorcy: <span class="anon-block">(...)</span>(NIP: <span class="anon-block"> (...)</span>) z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span> od decyzji z dnia 29 lutego 2016 r. nr <span class="anon-block">(...)</span>, zmienił swoją decyzję w ten sposób, że uzupełniam uzasadnienie decyzji z dnia 29 lutego 2016 r. zgodnie z żądaniem Strony zawartym we wniosku z dnia 17 marca 2016 r.</p>
<p>Od powyższej decyzji <span class="anon-block">Z. K.</span> prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span> złożył odwołanie zaskarżając ją w całości i wnosząc o:</p>
<p>1. jej uchylenie;</p>
<p>2. rozpoznanie odwołania od decyzji z dnia 29 lutego 2016r., sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, opartego o zarzuty podniesione w niniejszym piśmie jak i w odwołaniu z dnia 17.03.2016r.;</p>
<p>3. wstrzymanie wykonania decyzji;</p>
<p>4. zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego wg norm przepisanych.</p>
<p>Odwołujący zarzucił zaskarżonej decyzji:</p>
<p>1. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 15)">art. 15</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 132)">art. 132 kpa</a> poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przejawiające się uznaniem, iż uzupełnienie wadliwego uzasadnienia decyzji w całości wyczerpywało żądanie skarżącego - w sytuacji gdy skarżący w swym odwołaniu wnosił nie o uzupełnienie uzasadnienia decyzji, a o wydanie decyzji zgodnej z pierwotnym wnioskiem skarżącego, tj. przede wszystkim całkowicie lub częściowo umarzającej zaległość podatkową.</p>
<p>2. naruszenie art. 67a ordynacji podatkowej poprzez jego wadliwą wykładnią przejawiającą się przyjęciem, iż przesłanki „ważnego interesu podatnika" lub „interesu publicznego" uzasadniające umorzenie zaległości podatkowej spełnione zostaną tylko w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych, wyjątkowych okoliczności losowych i przypadków siły wyższej związanych wyłącznie z sytuacją ekonomiczną podatnika - w sytuacji gdy istotne są wszelkie okoliczności faktyczne sprawy, w tym chociażby przyczyny nałożenia kary na skarżącego, brak możliwości uprzedniego miarkowania nałożonej kary etc.</p>
<p>3. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 7;art. 77;art. 78;art. 107)">art. 7, art. 77, art. 78 oraz 107 kpa</a> poprzez brak przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego - w tym przejawiającego się brakiem przesłuchania wnioskodawcy zgodnie ze zgłoszonym wnioskiem dowodowym, czy przesłuchaniem <span class="anon-block">J. M.</span> - na okoliczności dotyczące przyczyn powstania zobowiązania podatkowego/ zaległości podatkowej jak i samego jego charakteru, tj. okoliczności istotnych z perspektywy art. 67a Ordynacji podatkowej.</p>
<p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o:</p>
<p>1) oddalenie odwołania,</p>
<p>2) przeprowadzenie dowodu z dokumentów zgromadzonych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym - na okoliczność prawidłowości zaskarżonej decyzji,</p>
<p>3) zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>W dniu 17 marca 2016 r. - data wpływu do URE 30 marca 2016 r. - Pan <span class="anon-block">Z. K.</span>, prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) R.</span>, NIP: <span class="anon-block"> (...)</span>, - dalej Strona -reprezentowany przez adwokata <span class="anon-block">A. D.</span> z Kancelarii <span class="anon-block">(...)</span> sp. j. z siedzibą <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wniósł odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 29 lutego 2016 r. znak: <span class="anon-block">(...)</span> do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za pośrednictwem Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. /k. 49-52 akt adm./</p>
<p>W odwołaniu Strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji stosownie do wniosku z dnia 6 października 2015 r. w zakresie uzupełnienia uzasadnienia decyzji oraz o wstrzymanie zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. /k. 54-57, k. 59 akt adm./</p>
<p>Prezes Urzędu Regulacji Energetyki działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 132)">art. 132 Kpa</a> postanowił zmienić decyzję z dnia 29 lutego 2016 r. nr <span class="anon-block">(...)</span>, stosownie do wniosku Strony poprzez uzupełnienie uzasadnienia decyzji w brzmieniu określonym w uzasadnieniu do niniejszej decyzji. /k. 70-75 akt adm./</p>
<p>Decyzją z dnia 12 lipca 2012 r., znak: <span class="anon-block">(...)</span>, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nałożył karę pieniężna na Wnioskodawcę w wysokości 278 446, 09 zł. Wnioskodawca od tej decyzji wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wymierzona kara została podtrzymana wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 15 lipca 2014 r. (sygn. akt XVII AmE 117/12), który uprawomocnił się po dniu 16 września 2015 r. /k. 83-90 akt adm./</p>
<p>Wnioskodawca nie wniósł wyżej wymienionej kary pieniężnej, natomiast pismem z dnia 6 października 2015 r. (data wpływu do Urzędu Regulacji Energetyki w dniu 14 października 2015 r.), wystąpił z alternatywnym wnioskiem o:</p>
<p>1) umorzenie w całości lub</p>
<p>2) umorzenie w zakresie 220 000,00 zł i rozłożenie pozostałej kwoty 48 446,09 zł na 10 równych miesięcznych rat po 4 844,61 zł lub</p>
<p>3) rozłożenie na 60 równych miesięcznych rat kary pieniężnej w wysokości 278 446,09 zł, wymierzonej decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w dniu 12 lipca 2012 r., znak:<span class="anon-block">(...)</span>. /k. 1 – 4 akt adm./</p>
<p>Wnioskodawca umotywował swój wniosek trudną sytuacją finansową tj. znacznym stratami w osiągniętym przychodzie w 2012 r. - strata rzędu 506 384,51 zł i w 2013 r. -181 850,82 zł. Wnioskodawca wskazał na stratę rzędu 869 718,40 zł, poniesioną w tym czasie w związku z wadliwym wykonaniem stacji paliw. Wnioskodawca podkreśla, że do tej chwili odrabia straty powstałe wskutek zdarzeń z 2010 r. które uzasadniły wymierzenie kary. jednorazowa wpłata należności z tytułu wymierzonej kary przyczyniłaby się do dodatkowego pogorszenia sytuacji finansowej Wnioskodawcy. Na poparcie okoliczności przytoczonych we wniosku o rozłożenie na raty kary pieniężnej Wnioskodawca dołączył zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2012 i 2013. /k. 3 akt adm./</p>
<p>Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. wezwano Wnioskodawcę do nadesłania dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku tj.: dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od wniosku, dokumentów z Urzędu Skarbowego o zaległościach podatkowych oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zadłużeniu z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Ponadto, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041231291" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - Dz. U. z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 (art. 37;art. 37 ust. 1)">art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej</a> {Dz. U. z 2007 r. Nr 59 poz. 404, z późn. zm.), zwanej dalej „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041231291" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - Dz. U. z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 ()">ustawą o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej</a>" zwrócono się do Wnioskodawcy o przedstawienie:</p>
<p>1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie, oraz</p>
<p>2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności Wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. /k. 5-6 akt adm./</p>
<p>W dniach 11 i 14 stycznia br. do Urzędu Regulacji Energetyki wpłynęły dokumenty Wnioskodawcy niezbędne do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty kary pieniężnej. Wnioskodawca nadesłał potwierdzenie wpłaty opłaty skarbowej, zaświadczenie z Urzędu Skarbowego oraz zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, aktualne sprawozdania finansowe oraz formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Wnioskodawca nadesłał również zaświadczenia bankowe o prowadzonych rachunkach Wnioskodawcy oraz dwa zaświadczenia dotyczące pomocy de minimis na łączną kwotę 14 095 zł. /k. 8-34v, k. 35-37, k. 29-30, k. 31-32, k. 33-34v akt adm./</p>
<p>Z przesłanego zaświadczenia z Urzędu Skarbowego wynika, że Wnioskodawca nie posiada zaległości podatkowych a także z zaświadczenia ZUS-u wynika, iż nie posiada on zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne. Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. /k. 11, k. 36-36v akt adm./</p>
<p>Z nadesłanego formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis wynika, że Wnioskodawca nie spełnia kryteriów kwalifikujących go do objęcia postępowaniem naprawczym lub upadłościowym, nie maleją obroty Wnioskodawcy i nie zmniejszają się przepływy środków finansowych, nie zwiększa się suma zadłużenia. /k. 21-23, k. 24-26, k. 27-28 akt adm./</p>
<p>Wnioskodawca nie odnotowuje rosnących strat, nie rosną kwoty odsetek od zobowiązań Wnioskodawcy. Wnioskodawca przesłał także zaświadczenia z banków, w których prowadzone są rachunki Wnioskodawcy wraz z informacją o nie korzystaniu z produktów kredytowych, o nie posiadaniu przeterminowanych zobowiązań oraz o braku zajęć egzekucyjnych i zabezpieczających. /k. 13, k. 14, k. 37 akt adm./</p>
<p>Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym oraz sądowym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje.</p>
<p>Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Trafny jest w szczególności zarzut nieprawidłowego uznania, że pismo powoda z 17 marca 2016 r. było wnioskiem o uzupełnienie uzasadnienia Decyzji z 29.02.2016 r., mimo, że podana postawa prawna była niewłaściwa. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 30;art. 30 ust. 1)">art. 30 ust. 1ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne</a> (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) do postępowania przed Prezesem URE stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">Kodeksu postępowania administracyjnego</a>. Przepis ust.2 tego artykułu stanowi zaś, że od decyzji Prezesa URE służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu antymonopolowego w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. Wyłącza to zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 15)">art. 15</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 132)">art. 132 k.p.a.</a>, gdyż w tym zakresie zastosowanie ma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(48))">art. 479<sup>
<!-- -->48 </sup>k.p.c.</a> wadliwe powołanie podstawy prawnej nie ma jednak znaczenia dla oceny merytorycznej trafności zarzutu.</p>
<p>Pismo powoda z dnia 17 marca 2016 r. zostało zatytułowane „odwołanie od decyzji”, której sygnatura została w sposób wyraźny podana i zawierało wyraźną intencję- „zaskarżam decyzję”.</p>
<p>Korespondowała z nią intencją cześć postulatywna, w której powód domagał się zmiany zaskarżonej decyzji.</p>
<p>W ocenie Sądu nie było zatem żadnych podstaw do uznania, że pismo pozwanego zawiera wniosek o zmianę decyzji poprzez uzupełnienie uzasadnienia decyzji z dnia 29 lutego 2016 r.</p>
<p>Podkreślić w tym miejscu należy, że pismo powoda z dnia 17 marca 2016 r. nie zawierało żadnych żądań co do treści uzasadnienia.</p>
<p>Zważyć ponadto należało, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 111;art. 111 § 1)">art. 111 § 1 k.p.a.</a>, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.</p>
<p>Strona może żądać uzupełnienia lub sprostowania wyłącznie tych składników decyzji, które zostały wskazane w komentowanym przepisie. W wyroku NSA z 8 stycznia 1988 r. (IV SA 806/87, ONSA 1988, nr 1, poz. 24) oraz w wyroku NSA z 8 września 1989 r. (II SA 390/89, OSP 1991, nr 6, nr 140), wyrażony został pogląd podzielany przez Sąd, że analiza dowodów i ocena materiału dowodowego powinny być dokonane nie później niż w momencie wydania decyzji rozstrzygającej sprawę, a motywy rozstrzygnięcia mają wynikać z uzasadnienia decyzji jako jej integralnej części. Nie jest zatem możliwe żądanie uzupełnienia uzasadnienia decyzji (wyrok NSA z 2 czerwca 1999 r., I SA/Kr 30/98, LEX nr 39697), a w konsekwencji nie jest dopuszczalne jej uzupełnienie obejmującej jedynie uzasadnienie.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(48);art. 479(48) § 2)">art. 479<sup>
<!-- -->48 </sup>§ 2 k.p.c.</a> stanowi, że jeżeli Prezes Urzędu uzna odwołanie za słuszne, może - nie przekazując akt sądowi - uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bezzwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie służy odwołanie. Zaskarżona Decyzja nie została jednak wydana w powyższym trybie i nie jest nową decyzją w rozumieniu powyższego przepisu.</p>
<p>W konsekwencji powyższego należało uznać, że brak było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji i w związku z tym należało ją uchylić na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(53);art. 479(53) § 2)">art.479<sup>
<!-- -->53</sup>§ 2 k.p.c.</a>
</p>
<p>Uwzględnienie powyższego zarzutu powoduje bezprzedmiotowość pozostałych zarzutów odwołania odnoszących się przebiegu postępowania oraz zastosowania art. 67a ordynacji podatkowej.</p>
<p>O kosztach postępowania orzeczono stosowanie do wyniku sporu zasądzając na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art.98 § 1 k.p.c.</a>)</p>
</div>