I OZ 1135/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1483/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 października 2009 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Spółka "[...]" S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Warszawskiego z dnia [...] września 1991 r., nr [...] dotyczącej uwłaszczenia "[...]" S.A. nieruchomością położoną w Warszawie przy ul. [...], opisaną w księdze wieczystej KW Nr [...]- w części odnoszącej się do dawnej hipoteki pn. "Nieruchomość w Mieście Warszawie pod Nr [...]". Strona skarżąca w skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że od chwili wydania decyzji uwłaszczeniowej "[...]" S.A. poniósł ogromne nakłady na rozbudowę i modernizację budynku hotelowego posadowionego na przedmiotowej nieruchomości. Dlatego zdaniem wnioskodawcy, trwanie w próbie unieważnienia decyzji uwłaszczeniowej z 1991 r. naraża Skarb Państwa na nieograniczone odszkodowanie na rzecz Spółki "[...]" S.A. stosownie do regulacji art. 4171 § 2 K.c. w związku z powstaniem szkody po stronie Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) Skarżąca spółka wskazała ogólnikowo, że unieważnienie decyzji uwłaszczeniowej z 1991 r. doprowadzi do sytuacji, w której Skarb Państwa będzie zobowiązany do wypłaty nieograniczonego odszkodowanie na rzecz Spółki "[...]" S.A. stosownie do regulacji art. 4171 § 2 K.c. w związku z powstaniem szkody po stronie Spółki. Powyższe w ocenie Sądu pierwszej instancji nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, że skarżąca Spółka wskazała jedynie na ewentualne roszczenia odszkodowawcze będące następstwem częściowego unieważnienia decyzji uwłaszczeniowej, nie uprawdopodobniła natomiast, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po stronie Spółki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie znalazł również podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji analizując treść obszernego uzasadnienia skargi pod kątem wykazania przez wnioskodawcę istnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła skarżąca Spółka podnosząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania zaskarżonej decyzji nie wziął pod uwagę, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, w tym m.in. przyjęcia jej jako przesłanki rozstrzygnięcia przez właściwy organ rozpoznający wniosek uczestników postępowania o ustanowienie na ich rzecz prawa użytkowania wieczystego do części gruntu zajmowanego przez hotel [...], może dojść do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci ustanowienia tego użytkowania wieczystego, a tym samym do powstania istotnej i trwałej zmiany rzeczywistości, którą z jednej strony w razie uchylenia zaskarżonej decyzji będzie niezwykle trudno odwrócić , a z drugiej strony która będzie pociągać za sobą trudne do przezwyciężenia "komplikacje prawne z zakresu prawa rzeczowego", o których szeroko jest mowa w skardze. W konkluzji zażalenia skarżąca spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. oraz utrzymanej w mocy przez tę decyzję decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2008 r., do czasu prawomocnego rozpatrzenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest dokonanie oceny, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zastosował art. 61 § 3 P.p.s.a., nie uwzględniając wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji. Powołany powyżej przepis stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] S.A. składając skargę na powołaną na wstępie decyzję wniosła o jej wstrzymanie podnosząc, że od chwili wydania decyzji uwłaszczeniowej "[...]" S.A. poniósł ogromne nakłady na rozbudowę i modernizację budynku hotelowego posadowionego na przedmiotowej nieruchomości. Dlatego zdaniem wnioskodawcy, trwanie w próbie unieważnienia decyzji uwłaszczeniowej z 1991 r. naraża Skarb Państwa na nieograniczone odszkodowanie na rzecz Spółki "[...]" S.A. stosownie do regulacji art. 4171 § 2 K.c. w związku z powstaniem szkody po stronie Spółki. Wskazać należy, że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (post. NSA z dnia 8 listopada 2006r., II FZ 666/06). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jakie przedstawiła skarżąca spółka jest zbyt ogólnikowe dla uwzględnienia wniosku. Dla zastosowania ochrony tymczasowej koniecznym jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności wskazujących na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Reasumując powyższe wywody Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie powyższe nie jest zasadne, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.