I SAB/Wr 2057/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz strony skarżącej kwotę 100,00 zł (sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniami z 7 września 2021 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony lub jego uwierzytelnionego odpisu. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 21 października 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie, 3 listopada 2021 r. (data nadania pisma na poczcie 29 października 2021 r.) do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo do działania w imieniu strony. Wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącego w terminie braków formalnych skargi wezwano skarżącego do wtórnego uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub przesłanie odpisu podpisanej przez skarżącego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono w trybie art. 72 p.p.s.a. na wskazany przez stronę w skardze adres upoważnionemu pracownikowi – K. K. 1 grudnia 2021 r. W odpowiedzi na to wezwanie, 10 grudnia 2021 r. (data na dania pisma na poczcie – 8 grudnia 2021 r.) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego wraz z odpisem podpisanej przez pełnomocnika skargi oraz odpisem pełnomocnictwa. Do dnia dzisiejszego strona nie podpisała skargi, ani nie przesłała odpisu podpisanej przez siebie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, to jest czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, jednocześnie do pisma nie załączono pełnomocnictwa. W związku z tym Sąd podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa. Następnie, wobec braku właściwego uzupełnienia wezwania – pełnomocnictwo zostało przedłożone z uchybienie terminu, uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał stronę do jej podpisania. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi, tzw. "wezwanie do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi" znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Jednakże, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, także i w tym przypadku brak formalny nie został uzupełniony. W odpowiedzi na wezwanie Sądu ponownie przedłożono pełnomocnictwo oraz odpis podpisanej przez pełnomocnika skargi, strona nie podpisała natomiast skargi. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł sąd orzekł na podstawie 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.