I C 1411/18

Common courts2018-12-19

Case number

I C 1411/18

Judgment date

2018-12-19

Type

SENTENCE

Judges

Alina Kowalewska (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt: I C 1411/18 upr. Na rozprawie dnia 19 grudnia 2018 Za powoda nikt się nie stawił, zawiadomiony prawidłowo. Pozwana nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia jej o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień – ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w jej obecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny. Przewodniczący SSR Alina Kowalewska Protokolant Joanna Kucharska <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 19 grudnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> SSR Alina Kowalewska </td> </tr> <tr> <td>  Protokolant: </td> <td> Joanna Kucharska </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko M. H. o zapłatę Oddala powództwo. SSR Alina Kowalewska Sygn. akt I C 1411/18 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód (...) z siedzibą we W. wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko M. H. domagając się zapłaty kwoty 1 572zł wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że jest następcą prawnym wierzyciela (...) spółki z siedzibą w L., z którą zawarł umowę cesji obejmującą zobowiązania pozwanej z zawartej w dniu 10 sierpnia 2015r. umowy pożyczki o numerze (...). Powód twierdził, że pozwana zalega z zapłatą kwoty 1 372,26zł z tytułu należności głównej oraz skapitalizowanych odsetek w kwocie 199,74zł Postanowieniem z dnia 17 października 2018 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(33);art. 505(33) § 1)">art.505 33§1 kpc</a> przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Giżycku. Pozwana M. H. nie stawiła się na wyznaczoną rozprawę i nie złożyła żadnych wyjaśnień.  Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powód (...) z siedzibą we W. na dowód istnienia wierzytelności objętej pozwem i jej przelewu przedłożył pismo z dnia 14 lutego 2018r. kierowane do pozwanej z wezwaniem do zapłaty (k.31), wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu na dzień 28.09.2018r. (k.13) oraz umowę sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji z dnia 28.06.2017r. zawartą między powodem a (...) spółką z siedzibą w L. wraz z wyciągiem z elektronicznego załącznika do umowy cesji (k.17-30). Z treści umowy cesji wynika, że obejmuje ona wierzytelności wynikające z umów pożyczek wobec klientów detalicznych pierwotnie udzielonych przez pierwotnego pożyczkodawcę - (...) SA w W. a następnie przeniesionych na (...) spółkę z siedzibą w L.. Treścią umowy przelewu jest przeniesienie przez wierzyciela swojej wierzytelności na osobę trzecią, a jej skutkiem jest wyłączenie dotychczasowego wierzyciela ze stosunku zobowiązaniowego i zajęcie jego miejsca przez nabywcę wierzytelności. Przelew wywołuje bezpośrednie skutki wobec dłużnika, po stronie którego powstaje obowiązek świadczenia w stosunku do nabywcy wierzytelności. W związku z tym nabywca wierzytelności jest legitymowany do wystąpienia z powództwem przeciwko dłużnikowi. W postępowaniu powinien wykazać nie tylko, że doszło do skutecznego przelewu wierzytelności, ale także jej istnienie i wysokość, bowiem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k. c.</a> ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powód, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, winien zatem wykazać istnienie i wysokość wierzytelności poprzez przedstawienie w szczególności umowy kredytu będącej źródłem zobowiązania, na którą powoływał się w uzasadnieniu pozwu. W razie niewykazania powyższych okoliczności powód ponosi negatywne konsekwencje procesowe w postaci oddalenia powództwa. W ocenie Sądu powód (...) z siedzibą we W. nie wykazał zarówno istnienia wierzytelności, jak i jej wysokości. Nie przedstawił przede wszystkim umowy o kredyt, na którą powoływał się w uzasadnieniu pozwu. Istnienia wierzytelności nie dowodzi przedłożona umowa cesji złożona wraz z pozwem skoro jest to umowa zawarta z kolejnym cedentem (...) spółką z siedzibą w L. a nie z pożyczkodawcą pierwotnym – spółką (...) w W.. Ani umowa pożyczki, ani umowa cesji z pierwotnym pożyczkodawcą nie zostały w tym postępowaniu złożone. Z dokumentów przedstawionych przez powoda nie wynika by pozwana była zawiadomiona o tym, że jej zobowiązania wynikające z umowy pożyczki o numerze (...) były co najmniej dwukrotnie przedmiotem cesji wobec czego stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 512)">art.512 kc</a> nie można wykluczyć spełnienia świadczenia przez pozwaną do rąk poprzedniego wierzyciela. Pozwana nie stawiła się na rozprawę i nie złożyła wyjaśnień. W tej sytuacji stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art.339§1 kpc</a> sąd wydaje wyrok zaoczny przyjmując na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2;art. 339)">§ 2 art.339 kpc</a> za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Wprowadzone przez ten przepis swoiste domniemanie zgodności twierdzeń powoda z rzeczywistym stanem rzeczy nie zwalnia powoda od przytoczenia faktów, które są niezbędne do dokonania subsumpcji materialnoprawnej, stanowiącej faktyczną i materialnoprawną podstawę wyroku. Sąd obowiązany jest bowiem, nawet przy uznaniu twierdzeń powoda za prawdziwe, dokonać prawidłowej oceny zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach, z punktu widzenia prawa materialnego Stanowisko takie zostało wyrażone między innymi w wyroku Sądu Najwyższego z 6.06.1997r. I CKU 87/97. W przedmiotowej sprawie z uwagi na fragmentaryczny materiał dowodowy przedstawiony przez powoda nie można tego uczynić. Mając powyższe na uwadze sąd na postawie cytowanych wyżej przepisów oddalił powództwo. SSR Alina Kowalewska </div>