IV Ka 740/18

<p>Sygn. akt IV Ka 740/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Ewa Rusin</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td/> <td/> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> Agnieszka Strzelczyk </strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">Z. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">S.</span> z domu <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego z art. 119 § 1 kw</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Kłodzku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygnatura akt II W 332/18</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obwinionego <span class="anon-block">Z. G.</span> uniewinnia od zarzucanego mu czynu; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->stwierdza, że koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn.akt IV Ka 740 / 18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku wyrokiem zaocznym z dnia 30 sierpnia 2018r. sygn. akt II W 332/18:</p> <p>I.  Obwinionego <span class="anon-block">Z. G.</span> uznał za winnego tego, że w dniu 12.06.2017 r. o godz. 14:58 w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Dokonał kradzieży art. spożywczych - <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 6,99 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, to jest wykroczenia z art. 119§1 kw i za to na podstawie art.119§1 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych;</p> <p>II.  na podstawie art.119§4 kw orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego mienia, tj. kwoty 6,99 (sześć 99/100) złotych na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwolnił obwinionego w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek tegoż Skarbu Państwa.</p> <p>Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się obwiniony, wnosząc apelację tzw. osobistą.</p> <p>Apelujący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił cyt. „ na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438 punkt 2 i 3 kpk</a>:</p> <p>I.  obrazę przepisów postępowania mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia poprzez 1) niezachowanie zasady obiektywizmu przy rozpoznawaniu sprawy a tym samym naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> polegającym na uwzględnieniu okoliczności i badaniu tychże przemawiających wyłącznie na moją niekorzyść, a pominięcie badania i uwzględnienia okoliczności przemawiających na moją korzyść,</p> <p>2)  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> - to jest naruszenie prawa do obrony obwinionego poprzez nie przesłuchanie mnie przez funkcjonariuszy policji, oraz nie przesłuchanie obwinionego bezpośrednio przed Sądem orzekającym, co miało istotny wpływ na wynik orzeczenia zapadłego w sprawie,</p> <p>3)  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1;art. 424 § 1 pkt. 2;art. 424 § 2)">art.424§1 punkt 1 i 2§2 kpk</a> przez nie wskazanie na czym Sąd oparł się przy wydaniu wyroku, jakim dowodom dał wiarę, a jakim odmówił wiarygodności, a ponadto nie odniesienie się do szeregu zaniechań zarówno pracownika ochrony <span class="anon-block">K. B.</span>, jego przełożonego któremu zgłaszał fakt dokonania przywłaszczenia, oraz niewyjaśnienie odległości czasowej pomiędzy dniem 12.06.2017 rok a powiadomieniem organów ścigania,</p> <p>II.  naruszenie prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> przez ukształtowanie przekonania Sądu na podstawie niektórych tylko dowodów przemawiających na niekorzyść obwinionego z pominięciem dowodów przemawiających na jego korzyść, przy dowolnej ocenie materiału dowodowego nie mającej nic wspólnego ze swobodną oceną dowodów bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, oraz zasad wiedzy i doświadczenia życiowego,</p> <p>III.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu sprawstwa i winy obwinionego w kierunku popełnienia zarzuconego mu wykroczenia i przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu z art. 119§1 kw, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy nie był kompletny, bowiem nie było moich wyjaśnień odnośnie przebiegu zdarzenia, brak zapisu monitoringu, brak zdjęć z monitoringu dokumentujących fakt rzekomego dokonania przeze mnie kradzieży, brak wyjaśnienia przyczyn licznych zaniechań pracownika ochrony, funkcjonariuszy policji w sprawie, a nadto dokonanie przez Sąd oceny zebranego materiału dowodowego niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego, które to zasady zastosowane w sposób poprawny przez Sąd orzekający winny prowadzić do wniosku o uniewinnienie mnie od popełnienia zarzuconego mi wykroczenia.</p> <p>W oparciu o tak sformułowane zarzuty apelujący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku co do istoty sprawy i uniewinnienie od popełnienia przypisanego wykroczenia, albo uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego jej w tym zakresie rozpoznania, albowiem zachodzi potrzeba przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, całkowite zwolnienie obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje;</p> <p>Apelacja jest zasadna i skutkuje zmianą wyroku przez uniewinnienie obwinionego od przypisanego mu czynu.</p> <p>Poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne bazowały wyłącznie na dowodach przedstawionych przez oskarżyciela publicznego. Stanowisko obwinionego znane sądowi nie było, gdyż w toku postępowania nie został przesłuchany i nie złożył wyjaśnień. Sytuacja dowodowa jednak uległa istotnej zmianie w postępowaniu apelacyjnym. Obwiniony <span class="anon-block">Z. G.</span> w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie w dniu 19 grudnia 2018r. przyznał, że w dacie zarzucanego mu czynu robił zakupy w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> zidentyfikował swój wizerunek na zdjęciu z monitoringu sklepu (na k. 1 akt). Jednocześnie obwiniony zaprzeczył dokonaniu zarzucanej mu kradzieży sklepowej, podkreślając, że ze wskazanego zdjęcia nie wynika, by jej dokonał. Obwiniony także zaprzeczył, by toczyły się inne postępowania przeciwko niemu o kradzieże sklepowe. Zaznaczył że nie zna świadka <span class="anon-block">K. B.</span>, obciążającego go zeznaniami.</p> <p>W obliczu całokształtu materiału dowodowego sprawy nie można w sposób stanowczy przesądzić o sprawstwie i zawinieniu obwinionego. W sprawie występują dwie równoważne wersje dowodowe, oparte wyłącznie na relacjach osobowych, tj. obciążające zeznania świadka <span class="anon-block">K. B.</span> ( pracownika ochrony sklepu) oraz przeciwne im w treści wyjaśnienia obwinionego. Obie wersje nie zostały potwierdzone jakimkolwiek obiektywnym dowodem.</p> <p>Wypada też wyeksponować, że zeznań świadka <span class="anon-block">K. B.</span>, jakoby moment kradzieży zarejestrowała kamera ochrony, nie można zweryfikować procesowo. Mimo możliwości technicznych nie zabezpieczono przedmiotowego nagrania monitoringu. Nadto obwiniony nie został ujęty na gorącym uczynku kradzieży serka <span class="anon-block"> (...)</span>, ani bezpośrednio po zarzucanym czynie. Policja o rzekomej kradzieży została powiadomiona po tygodniu, bo dopiero 19 czerwca 2017r. Pokrzywdzony sklep nie przedstawił jakiejkolwiek dokumentacji, w ogóle potwierdzającej kradzież serka <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 6,99 zł ( np. dowodu dostawy towaru, protokołu pokradzieżowego czy remanentu).</p> <p>Zatem żadnej z przedstawionych wersji dowodowych nie można - bez ryzyka błędu faktycznego - przydać waloru wiarygodności. W szczególności nie przekonują dowody winy.</p> <p>W przedstawionej wyżej sytuacji dowodowej musi znaleźć zastosowanie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§ 2 kpk</a> - niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego, co w realiach dowodowych sprawy powoduje konieczność wydania wyroku uniewinniającego.</p> <p>W konsekwencji tej treści orzeczenia koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 kpw</a>).</p> </div>