VII SA/Wa 1825/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić S. sp. z o. o. z siedzibą w W. 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE S. sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2020 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem z tablicą reklamową o wymiarach 6 m x 3 m wraz z rozbiórką istniejącego urządzenia na terenie nieruchomości przy ul. B. w W. (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając pod tym kątem dopuszczalność wniesionej przez skarżącą skargi na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2020 r., Sąd zauważa, że jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), została ona bowiem wniesiona na decyzję wydaną w sprawie przez organ I instancji, wobec czego strona, zaskarżając tenże akt, nie wyczerpała toku instancji. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W tym kontekście należy zauważyć, że przedmiotem skargi została objęta decyzja Wojewody [...] z [...] września 2020 r., którą organ we wznowionym postępowaniu, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jako organ I instancji odmówił uchylenia własnej decyzji z [...] stycznia 2020 r. Od powyższej decyzji, stosownie do art. 127 § 1 i 2 k.p.a., przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia, którym jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Błędne pouczenie strony o prawie do wniesienia skargi na decyzję z [...] września 2020 r. wynikające ze stwierdzenia, że decyzja jest ostateczna nie mogło prowadzić do zakończenia administracyjnego toku instancji w sprawie i spowodowania, że ww. akt będzie mógł zostać w konsekwencji objęty kontrolą sądową. Niezachowanie warunku wyczerpania środków zaskarżenia ma charakter obiektywny i pozostaje niezależne od wadliwego działania organu administracji publicznej. Na marginesie poczynionych uwag Sąd zauważa, że stosownie do art. 111 § 1 k.p.a. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji strona może zażądać sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia co do prawa odwołania lub wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jakkolwiek sprostowania takiego może również dokonać organ z urzędu (art. 111 § 2 k.p.a.), to niedostrzeżenie przez Wojewodę [...] oczywiście błędnego pouczenia zamieszczonego w decyzji z [...] września 2020 r. nie powinno było prowadzić do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, skoro nic nie stało na przeszkodzie, by strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, kierując się podstawowymi zasadami obowiązującymi na gruncie ogólnego postępowania administracyjnego, zwróciła uwagę organu na popełniony przez niego błąd, doprowadzając do jego usunięcia w ramach toczącego się postępowania. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że skarga jest niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił ją. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.