II SA/Kr 858/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2020 roku, znak: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów skargę oddala UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. postanowieniem z dnia 11 czerwca 2019r., znak: [...], na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, dalej upb), wstrzymał roboty budowlane prowadzone przez inwestora A. C., polegające na budowie placu postojowego, lokalizacja: K., ul. [...], działki nr [...] jako wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz orzekł o obowiązku przedstawienia dokumentów: 1) zaświadczenia Burmistrza Gminy K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, określając termin wykonania obowiązku na dzień 31.12.2019r. Rozstrzygnięcie zapadło wobec ustalenia w ramach czynności kontrolnych na terenie w/w działek - utwardzenia z destruktu asfaltowego, częściowo dolomitowe, we wschodniej części działek zgromadzono w pryzmach gruz budowlany przeznaczony do dalszej realizacji utwardzenia. Wymiary utwardzenia- szerokość 63m, długość 63m, od strony południowej wykonano okrawężnikowanie. W dniu kontroli w północno-wschodniej części utwardzenia zlokalizowana jest naczepa samochodowa oraz płyty drogowe żelbetowe prefabrykowane. Wg. oświadczenia inwestora utwardzenie wykonał w celu możliwości postoju naczep samochodowych w ramach działalności gospodarczej, docelowo planując wykonać brukowanie lub asfaltowanie wykonanego utwardzenia (k.3 akta PINB). Zatem wg organu nastąpiła budowa placu postojowego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zażalenie złożył A. C. kwestionując kwalifikację przedmiotu postępowania. Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem nr [...] z dnia 29.05.2020r. Znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 kpa oraz art. 48 ust. 2 i 3, a także art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 upb, uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku i wyznaczył nowy termin wykonania nałożonego obowiązku: do dnia 31 grudnia 2020r. w pozostałym zakresie utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, iż w świetle art. 28 ust. 1 upb: Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 10 upb pozwolenia na budowę nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Zamierzenie to nie wymaga również zgłoszenia, o ile nie będzie usytuowane na obszarze Natura 2000 (art. 30 ust.1 pkt 1b upb). W niniejszej sprawie mając na uwadze wymiary przedmiotu postępowania i jego powierzchnię ok. 3969 m2, jak też oświadczenie inwestora zawarte w protokole z czynności kontrolnych z dnia 10 mają 2019r., w którym wskazał, że roboty budowlane są wykonywane w celu stworzenia możliwości postoju naczep samochodowych, brak jest podstaw do uznania, że budowa przedmiotowego placu postojowego zwolniona jest z uzyskania pozwolenia na budowę. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy, pozwalał przyjąć iż Inwestor nie dopełnił obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę ww. obiektu. Zatem PINB prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożeniu obowiązku na inwestora stosownych dokumentów na podstawie przepisu art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Przepisy upb przewidują możliwość legalizacji samowoli budowlanej, ale tylko gdy zachodzą przesłanki wydania postanowienia na podstawie art. 48 ust. 2 upb. Jeśli takie przesłanki zachodzą, organ musi stwierdzić, że legalizacja jest dopuszczalna, i wydać postanowienie nakładające określone obowiązki na inwestora. W dalszej kolejności inicjatywę przejmuje inwestor, który musi wywiązać się z nałożonych na niego obowiązków, pod rygorem nakazania rozbiórki (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2011 r., II SA/Po 571/10). Organ I instancji dokonał powyższych ustaleń, po czym wydał postanowienie nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów wyszczególnionych w powołanym przepisie, wstrzymując jednocześnie prowadzenie robót budowlanych. Natomiast w związku z upływem czasu do wykonania obowiązku nałożonego skarżonym postanowieniem, kierując się zasadą prawdy obiektywnej, w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ był zobligowany do uchylenia zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i orzeczenia nowego terminu wykonania obowiązku do dnia 31 grudnia 2020r. a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Odnosząc się do zarzutów podkreślono, iż zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na budowę placu postojowego o znacznych gabarytach, którego budowa wymagała pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożył A. C. zarzucając naruszenie: 1. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 1 pkt 1 k.p.a. w z art. 29 ust. 2 pkt 5 i art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz art. 29 ust. 1 upb poprzez nie wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania, w sytuacji gdy postępowanie było od początku bezprzedmiotowe bowiem czynności wykonane przez skarżącego na gruncie nie wymagały ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia robót budowlanych; 2. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 1 pkt 1 k.p.a. w z art. 29 ust. 2 pkt. 5 i art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz art. 29 ust. 1 i art. 48 ust. 1, 2 i 3 upb poprzez wdrożenie postępowania legalizacyjnego w sytuacji, gdy nie było przedmiotu (budowy) nadającego się do zalegalizowania; 3. art. 29 ust. 2 pkt. 5 w zw. z art. 28 ust. 1 upb poprzez błędne przyjęcie, że skarżący budował miejsca postojowe, podczas gdy wykonane przez niego prace polegały tylko i wyłącznie na utwardzeniu gruntu; 4. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 1 pkt 1 k.p.a. w z art. 29 ust. 2 pkt. 5 i art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz art. 29 ust. 1 i art. 48 ust. 1, 2 i 3 upb poprzez pominięcie tego, że na dzień kontroli skarżący nie miał zamiaru prowadzenia inwestycji budowlanej polegającej na wykonaniu placu postojowego; 5. art. 29 ust. 2 pkt. 5 w zw. z art. 28 ust. 1 upb poprzez nieuwzględnienie tego, że na dzień kontroli dokonanej przez organ I instancji działania podjęte przez skarżącego nie wykraczały poza - dopuszczalne przepisami prawa - utwardzenie gruntu; 6. art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nieprawidłowe zakwalifikowanie robót budowlanych jako prac związanych z wybudowaniem placu postojowego, podczas gdy prace wykonane przez skarżącego polegały jedynie na dopuszczalnym przepisami prawa utwardzeniu gruntów; 7. art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na błędnej ocenie oświadczenia złożonego przez A. C. podczas czynności kontrolnych, bowiem wymieniony informował organ jedynie o tym, iż w przyszłości planuje wykonanie placu postojowego, a co za tym idzie nie sposób przyjąć za organem II instancji, że utwardzenie gruntu stanowiło realizacji aktualnego zamierzenia budowlanego; 8. art. 48 ust. 2 i 3 upb poprzez bezzasadne zobowiązanie skarżącego do przedłożenia stosownych dokumentów, podczas gdy, skarżący wykonując utwardzenie gruntu zakończył wszelkie prace na tym gruncie i nie ma zamiaru aktualnie budować miejsc postojowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi, sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a., oddala skargę. Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a. Przywołany przepis stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do odpowiedniej kwalifikacji robót budowlanych realizowanych przez skarżącego. Skarżący wskazuje, że dokonywał jedynie utwardzenia terenu, natomiast organ zakwalifikował wykonywane roboty budowlane, jako budowę znacznych rozmiarów placu postojowego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że przyjęta przez organ kwalifikacja robót jest prawidłowa. Trafnie też wskazuje organ, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Z powyższego wynika, że budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych powyżej 10 stanowisk, a także dla samochodów ciężarowych wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Przechodząc do okoliczności faktycznych sprawy należy podkreślić, że organ I instancji zgromadził w sprawie stosowną dokumentację fotograficzną (k. 3a-3c akt organu I instancji) oraz sporządził wyczerpujący protokół z wizji terenu inwestycji (k. 3-3v akt organu I instancji). Wynika z niego, że na działkach nr [...] w K., na powierzchni wynoszącej ok. 40 arów trwają roboty budowlane polegające na utwardzaniu terenu. Teren inwestycji od strony południowej ma wykonane krawężniki jakie stosuje się do umożliwienia wjazdu pojazdów (k. 3b akt organu I instancji), część terenu jest już utwardzona gruzem, na terenie inwestycji zgromadzony jest w pryzmach gruz oraz płyty drogowe żelbetowe prefabrykowane, a na części utwardzonej zaparkowana jest naczepa samochodowa. Z protokołu wynika ponadto, że skarżący, który jest inwestorem w/w robót, wg. jego oświadczenia utwardzenie wykonał w celu możliwości postoju naczep samochodowych w ramach działalności gospodarczej, docelowo planując wykonać brukowe lub asfaltowe utwardzenie. Powyższe okoliczności faktyczne i spontanicznie złożone oświadczenie inwestora wskazują, że na znacznej powierzchni terenu, realizowany jest i w znacznym zakresie wykonany już jest parking dla naczep samochodowych. Okoliczność, że skarżący dopiero w przyszłości planuje plac ten utwardzić ponadto kostką brukową lub nawierzchnią bitumiczną, nie zmienia faktu, że realizuje budowę placu postojowego dla naczep do samochodów ciężarowych, czyli obiekt budowlany, który wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Obiekt taki co jest oczywiste, wymaga wcześniejszego utwardzenia terenu, które zresztą już na tym etapie robót budowlanych jest wystarczające do tego, aby naczepy na nim parkować. W/w okoliczności wskazują przy tym niewątpliwie, że roboty budowlane polegające na utwardzeniu terenu służą realizacji miejsc postojowych na znacznej powierzchni terenu, celem parkowania tam naczep samochodowych. Podkreślić w tej części rozważań należy, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, przy kwalifikowaniu robót budowlanych należy uwzględniać zarówno zakres i rodzaj realizowanych robót, jak i cel jakiemu służą lub mają służyć. Jak już wcześniej wskazano, ze spontanicznie złożonego oświadczenia inwestora, realizuje on miejsca postojowe dla naczep samochodowych. Tak więc w przedmiotowym wypadku zarówno zakres i rodzaj realizowanych robót, jak ich przeznaczenie wskazują, na realizację znacznych rozmiarów parkingu dla naczep samochodowych, czyli obiektu wymagającego uzyskania pozwolenia na budowę. Ponieważ inwestor takowym nie dysponuje, postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych i nakazaniu przedłożenia wskazanych w nim dokumentów jest prawidłowe. Z powyższych względów skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.