II SO/Łd 8/20

SENTENCJA Dnia 27 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia A z siedzibą w W. o wymierzenie Dyrektorowi Centrum Egzaminów Medycznych w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za niezastosowanie się do obowiązku przekazania akt sprawy dotyczących skargi na bezczynność Dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. oddalić wniosek; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Stowarzyszenia A z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną nienależnie tytułem wpisu sądowego od wniosku, zaksięgowaną 7 września 2020 r., pod poz. [...]. a.bł. UZASADNIENIE W dniu 4 września 2020 r. Stowarzyszenie A z siedzibą w W. zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi Centrum Egzaminów Medycznych w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za niezastosowanie się do obowiązku przekazania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, jako zbioru kolejno ponumerowanych, połączonych kart, w sprawie skargi na bezczynność Dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oraz o zasądzenie w trybie art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania sądowego. Wraz z wnioskiem strona uiściła tytułem wpisu od wniosku kwotę 100 zł. W jego uzasadnieniu Stowarzyszenie wyjaśniło, że wnioskiem z 11 lutego 2019 r. zwróciło się do Dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych o udostępnienie informacji publicznej. Z powodu nieudostępnienia informacji publicznej, w dniu 22 lutego 2019 r. Stowarzyszenie skierowało skargę na bezczynność do WSA w Łodzi, który wyrokiem z 21 maja 2019 r. sygn. akt II SAB/Łd 14/19 orzekł o jej oddaleniu. Na skutek skargi kasacyjnej Stowarzyszenia, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 21 maja 2020 r. I OSK 2466/19 uchylił zaskarżony wyrok WSA w Łodzi i zobowiązał Dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych w Ł. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia A w W. z dnia 11 lutego 2019 r., w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pomimo znacznego upływu czasu od wydania wyroku NSA, organ nie zrealizował wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wyjaśniając okoliczności sprawy Stowarzyszenie uzyskało informacje z Wydziału Informacji Sądowej WSA w Łodzi, że NSA doręczył organowi odpis prawomocnego wyroku. Natomiast ani NSA, ani WSA w Łodzi nie doręczył organowi akt sprawy, bowiem jak się okazało, organ wraz z odpowiedzią na skargę nie przekazał WSA w Łodzi akt sprawy, lecz przekazał jedynie kopie dokumentów. Zatem, organ nie przekazał akt sprawy, które w świetle treści wyroku NSA mogłyby zostać przekazane organowi przez sąd administracyjny. Powyższa kwestia ma istotne znaczenie, ponieważ do dnia złożenia niniejszego wniosku organ nie wykonał wyroku NSA twierdząc, że sąd administracyjny nie doręczył akt postępowania, co spowodowałoby rozpoczęcie biegu 30-dniowego terminu do załatwienia wniosku z 11 lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Odpowiadając na wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych w Ł. wniósł o jego oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarga na bezczynność wpłynęła 3 marca 2019 r., a w dniu 12 marca 2019 r. organ w ustawowym terminie przekazał WSA w Łodzi odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, które stanowiły akt powołania Dyrektora CEM, kopię wniosku z dnia 11.02.2019 r., kopię zawiadomienia 15.02.2019 r., odpisy skargi z 22.02.2019 r. Był to cały materiał zgromadzony w sprawie. Załączniki te były uporządkowane i ponumerowane zgodnie z chronologią przywoływania ich w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 21 maja 2019 r. oddalił skargę podzielając stanowisko organu, natomiast NSA wyrokiem z 21 maja 2020 r. uznał, że organ dopuścił się bezczynności i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, które dotychczas nie zostały organowi doręczone. Organ zauważył nadto, że prawidłowa realizacja obowiązku z art. 55 § 2 p.p.s.a. nie była kwestionowana na żadnym etapie postępowania, a Sąd I instancji jak i NSA procedowały na podstawie przesłanego materiału i wydały orzeczenia. W dniu 26 października 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Stowarzyszenia z 23 października 2020 r., z którego wynika, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 października 2020 r. I OSK 2466/19 dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, zawartej w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 2466/19, w ten sposób, że w punkcie 2 wyroku in fine wykreślił sformułowanie "wraz z aktami sprawy". W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał, że z akt sądowych bezsprzecznie wynika, że w aktach sądowoadministracyjnych nie znajdowały się akta administracyjne (akta sprawy), które Sąd mógłby doręczyć organowi. Powyższe, zdaniem Stowarzyszenia, uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny nie jest uzasadniony. Stosownie do treści art. 54 § 2 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm – w skrócie "p.p.s.a.") organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie jednak z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 z późn.zm. – w skrócie "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn.zm.), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 21 u.d.i.p. ma charakter lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a. Z kolei, w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy Dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych 12 marca 2019 r., a więc z zachowaniem terminu zakreślonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazał tutejszemu Sądowi odpowiedź na skargę, skargę oraz akta sprawy. Jak wynika z lektury akt sądowych o sygn. akt II SAB/Łd 14/19, sporne akta sprawy obejmowały kopie trzech potwierdzonych za zgodność z oryginałem dokumentów stanowiących załączniki do odpowiedzi na skargę w postaci: aktu powołania Dyrektora CEM z 17.09.2010 r., wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 11 lutego 2019 r. oraz zawiadomienia z 15 lutego 2019 r. Stanowiły one podstawę wyrokowania przez tutejszy Sąd oraz NSA. Nie był to więc odrębny od akt sądowych zbiór uporządkowanych, ponumerowanych kart, połączonych za pomocą środków, które nie degradują struktury fizycznej dokumentu, który według Stowarzyszenia winien spełniać wymogi określone w § 5 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, jako że zarówno w dacie wniesienia skargi na bezczynność jak i dacie wyrokowania przez tutejszy Sąd przepisy wspomnianego rozporządzenia nie obowiązywały (weszło ono w życie z dniem 31 maja 2019 r.). Na marginesie powyższych uwag wskazać trzeba, że skoro organ przekazał Sądowi potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie dokumentów, stanowiące jednocześnie załączniki do odpowiedzi na skargę, to nie budzi wątpliwości, że w jego dyspozycji pozostają oryginały akt sprawy niniejszej. W tym stanie rzeczy wniosek Stowarzyszenia A o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego Sąd orzekł, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od wniosku Sąd orzekł, na podstawie art. 225 p.p.s.a. w zw. z art. 239 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 2 postanowienia. a.bł.