I SA/Kr 1533/10
Administrative courts2010-12-21
Case number
I SA/Kr 1533/10
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Judgment date
2010-12-21
Type
Postanowienie WSA w Krakowie
Judges
Beata Cieloch
Ruling
umorzono postępowanie
Judgment text
SENTENCJA
Dnia 21 grudnia 2010roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzje Izby Skarbowej z dnia 27 czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące :luty, marzec, kwiecień, czerwiec, wrzesień 1999r., luty, czerwiec, sierpień, grudzień 2000 r. oraz marzec, czerwiec 2001r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
UZASADNIENIE
W dniu 6 grudnia 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego K.B. o cofnięciu skargi w sprawie na Decyzje Izby Skarbowej z dnia 27 czerwca 2003 roku w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usługi za miesiące: luty, marzec, kwiecień, czerwiec, wrzesień 1999r., luty, czerwiec, sierpień, grudzień 2000 r. oraz marzec, czerwiec 2001roku
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm - określanej dalej skrótem p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Przepis ten ustala więc generalną zasadę o wiążącym sąd oświadczeniu o cofnięciu skargi. Jest to następstwo możliwości rozporządzania przez skarżącego skargą z ograniczeniem, w tym zakresie, ingerencji sądu. Sąd może mianowicie uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne wówczas jedynie, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skargi, uznał, że została ona skutecznie cofnięta. W związku z tym postępowanie należało umorzyć zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.