II SA/Sz 925/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i G. J. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r. nr XXVI/362/13 w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić Skarżącym uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych. UZASADNIENIE W dniu 14 października 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie) A. J. i G. J., reprezentowani przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podziału Województwa [...] na obwody łowieckie. Skarżący poprzedzili skargę wezwaniem z dnia 29 lipca 2020 r. do usunięcia naruszenia prawa ww. uchwałą, które wpłynęło do Sejmiku Województwa w dniu 31 lipca 2020 r. W dniu 21 września 2020 r. Sejmik Województwa podjął uchwałę Nr [...] o odmowie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego przez ww. Skarżących. Pismo z odpowiedzią przesłano Skarżącym w dniu 30 września 2020 r. W odpowiedzi na skargę Organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. W dniu [...] listopada 2020 r. wpłynęła na konto sądowe opłata od skargi w kwocie [...]zł (k. 21 akt sądowych). Na wezwanie sądowe do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy, Organ przesłał kopię dowodu doręczenia, w dniu 7 października 2020 r., pełnomocnikowi Skarżących odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1668 ze zm., przywoływanej dalej jako: "u.s.w."), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Należy zaznaczyć, że art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz art. 90 ust. 1 u.s.w. oraz, z dniem 1 czerwca 2017 r. uległy zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Jak wynika z art. 17 ust. 1 tej ustawy, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto należy mieć na względzie, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 17 ust. 2). Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu [...] czerwca 2013 r., a więc przed ww. zmianą art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 90 ust. 1 u.s.w., co oznacza, że wniesienie niniejszej skargi powinno być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Do uchwał sejmiku województwa, podjętych przed zmianą przepisów p.p.s.a. i u.s.w., tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r., aktualne pozostaje stanowisko, wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (opubl. w ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83), w zakresie obliczania terminów do wniesienia skargi na uchwałę. Art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu przed ww. zmianą, stanowił, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie wezwanie Skarżących z dnia 29 lipca 2020 r. do usunięcia naruszenia prawa, wpłynęło skutecznie do Organu w dniu 31 lipca 2020 r. Odpowiedź Organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 7 października 2020 r. W takiej sytuacji terminem, w jakim Skarżący winni byli wnieść skargę do sądu, był termin sześćdziesięciodniowy, liczony od dnia wniesienia przez Nich do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co jak wskazano wyżej, miało miejsce dnia 31 lipca 2020 r. Sześćdziesięciodniowy termin do wywiedzenia skargi upłynął zatem dnia 29 września 2020 r. o północy. Tymczasem Skarżący, zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargę w polskim urzędzie pocztowym dnia 14 października 2020 r., a zatem jej wniesienie nastąpiło z przekroczeniem terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił. O czym orzekł, jak w pkt I postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.