II SA/Bk 700/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/BK 363/20 zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020r. oddalającym skargę T. S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego UZASADNIENIE W piśmie z dnia 19 października 2020r. T. S. zwróciła się do tut. sądu z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/BK 363/20, zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020r., oddalającym skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2020r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 273 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem skarżącej zarówno wyrok sądu z dnia 24 czerwca 2020r., jak i kontrolowane przez ten sąd - postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2020r., nie mogą pozostać w obiegu prawnym ponieważ naruszają przysługujące jej prawo własności i zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie skarżącej istniejąca w ewidencji gruntów i budynków geodezyjnym dokumentacja jest nieaktualna i nie uwzględnia prawidłowego przebiegu granic pomiędzy działkami o nr [...], dokonanego [...] czerwca 1962r. przez uprawnionego geodetę podczas rozgraniczenia. Natomiast granice, wymiary i punkty graniczne wyznaczone przez niezawisłego sędziego do działki [...], a do działki [...] zostały ustalone przez sąd powszechny przy podziale działki [...] i nie mogą one być zmieniane przez innego organy. Według skarżącej wyrok sądu z 24 czerwca 2020r. oddalający jej skargę na postanowienie PWINGiK w B. z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia do ewidencji gruntów rozgraniczenia powinien zostać uznany za nieważny z mocy prawa, albowiem organy nie mają prawa korygować tego, co zostało uprzednio ustalone w przeprowadzonym rozgraniczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Złożona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z powodu braku ustawowych podstaw do wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów nadzwyczajnych, ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie jest to "zwykły" środek odwoławczy (zaskarżenia), zaś przesłanki wznowienia postępowania sądowego zostały sformułowane w sposób odmienny od przesłanek skargi kasacyjnej. Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego uwarunkowana jest od spełnienia dwóch przesłanek: po pierwsze, skarga o wznowienie musi opierać się na ustawowej podstawie wznowienia, a po drugie, winna być wniesiona w terminie (art. 280 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie postawy wznowienia winno polegać na dokładnym i precyzyjnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). W myśl przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego. Rozpatrywana skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się bowiem na ustawowej podstawie wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie oparta została na podstawie określonej w art. 273 § 2 oraz 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 273 § 2 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W piśmiennictwie wskazuje się, że w przepisie tym chodzi o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania, którego wznowienia strona się domaga, ale nie były znane stronom i z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać. Środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. może być każdy środek, który zgodnie z prawem służyć może wykazaniu konkretnego faktu. Okolicznością faktyczną jest zaś zdarzenie, fakt lub wydarzenie zaistniałe w sensie fizycznym lub ich niewystąpienie. Okoliczności te i dowody muszą być przy tym tego rodzaju, iż ich znajomość w dacie wydania prawomocnego orzeczenia mogłaby spowodować wydanie rozstrzygnięcia odmiennej treści. Przepis art. 273 § 3 p.p.s.a. przewiduje z kolei możliwość żądania wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. W tym miejscu należy też wyjaśnić skarżącej, że nie wystarczy dla stwierdzenia dopuszczalności skargi o wznowienie wskazać podstawę wznowienia i przytoczyć jej ustawową nazwę. Należy wskazać takie okoliczności faktyczne, które mogą stanowić jedną z podstaw wznowienia postępowania. Jeżeli natomiast już z samego sformułowania powoływanych przez stronę skarżącą okoliczności wynika, że nie stanowią one żadnej z tych podstaw, to nie jest spełniona zasadnicza przyczyna prawna pozwalająca na wznowienie postępowania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. akt I CZ 106/14, Lex nr 1648691 oraz z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt IV CZ 79/13, Lex 1399914). Odnosząc powyższe wymogi do okoliczności niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że skarżąca wprawdzie powołała się podstawę wznowienia z art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a., ale przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania argumentacja, nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ww. wyrokiem sądu. Zawarte w skardze zarzuty co do bezpodstawnej zmiany przez organy administracji geodezyjno – kartograficznej wymiarów, punktów granicznych i granic działek skarżącej oraz naruszeniu przez sąd w wydanym wyroku prawa własności przysługującego skarżącej, nie odpowiadają hipotezie przepisów art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. W ocenie sądu twierdzenie skarżącej, że istniejąca w ewidencji gruntów i budynków geodezyjnym dokumentacja jest nieaktualna i nie uwzględnia prawidłowego przebiegu granic pomiędzy działkami o nr [...], dokonanego podczas rozgraniczenia, i wyprowadzona na tym tle konkluzja, że wydany wyrok jest "nieważny z mocy prawa", stanowią zwyczajną "polemikę" z jego treścią i nie mieszczą się w żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym. Jeżeli skarżąca miała wątpliwości co do prawidłowości wydanego przez sąd orzeczenia to powinna zawrzeć je w skardze kasacyjnej od tego orzeczenia, której jak wynika z akt postępowania II SA/Bk 363/20 – ostatecznie nie złożyła. Tymczasem, jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, w skardze o wznowienie postępowania nie można upatrywać substytutu postępowania kasacyjnego. Są to bowiem dwa odrębne względem siebie postępowania, a co za tym idzie, nie mogą być one inicjowane przez stronę zamiennie, bowiem służą zwalczaniu innych wadliwości orzeczenia sądowego, co znajduje wyraz w uregulowanych przez ustawodawcę podstawach kasacyjnych i wznowieniowych (tak m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 25 maja 2018 r., sygn. II SAB/Łd 54/18, CBOSA). W przedmiotowej sprawie należy też zauważyć, że złożona przez skarżącą skarga o wznowienie postępowania nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. tj. nie podano w niej okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz nie sprecyzowano żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Jednakże w sytuacji, gdy nie powołano ustawowej podstawy wznowienia, kwestia ta pozostaje bez wpływu na sposób rozpoznania sprawy. Z przedstawionych powyżej względów, uznając, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 24 czerwca 2020r., nie jest dopuszczalna, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.