I OZ 1726/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 818/16 w sprawie wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 września 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 818/16 odrzucił wniosek P. S. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywny za nieprzekazanie przez Kolegium w terminie skargi z dnia 27 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy możliwe jest, gdy skarga taka zostanie do organu złożona. Z odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny wynika natomiast, że organ w ogóle nie otrzymał skargi P. S. z dnia 27 kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie wniosku o "wygaszenie orzeczenia nr [...]". Z tych też względów, z uwagi na brak skargi, wniosek o wymierzenie grzywny z tytułu jej nieprzekazania należało odrzucić jako niedopuszczalny. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie zostało wydane niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Kolegium przekazało jego skargę dopiero po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny. Takie działanie organu jest niedopuszczalne. Opieszałości organu nie usprawiedliwiają okoliczności przedstawione w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd I instancji miał zatem podstawy do wymierzenia organowi grzywny. Powoływanie się na szereg wniosków złożonych do Kolegium nie jest uzasadnione, albowiem każdy obywatel ma prawo do składania skarg, wniosków, petycji i zażaleń. Ma też prawo oczekiwać, że jego sprawy będą załatwiane na czas oraz że organ będzie przestrzegał prawa. Wyłączną przesłanką wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd nie zrealizował funkcji prewencyjnej i represyjnej omawianej grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że organ, na działanie którego została złożona skarga do sądu administracyjnego, zobowiązany jest przesłać wniesioną za pośrednictwem tego organu skargę do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego i wypełnić inne obowiązki przewidziane w art. 54 § 2 P.p.s.a. Oczywistym również jest, że wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. może nastąpić wyłącznie w stosunku do organu za pośrednictwem, którego została złożona skarga sądowoadministracyjna i który w przypadku takiej skargi nie dopełnił obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nie wpłynęła skarga P. S. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego "o wygaszenie orzeczenia nr [...]". Skoro SKO w Warszawie nie było w ogóle w posiadaniu wskazanej skargi, to nie mogło jej przekazać wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że art. 55 § 1 P.p.s.a. nie miał w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż wniosek o wymierzenie grzywny można złożyć wyłącznie po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Tym samym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie narusza obowiązującego prawa. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.