I C 85/23

<p>Sygn. akt I C 85/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 marca 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Sanoku I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Krzysztof Dziewulski</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pondel</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024r. w Sanoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">E. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Bankowi (...) S.A.</span> z siedzibą <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  Oddala powództwo.</p> <p>II.  Kosztami postępowania obciąża powoda.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 28 marca 2024 r.</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">E. S.</span> wniósł do Sądu Rejonowego w Sanoku 20 lutego 2023 roku pozew przeciwko pozwanemu <span class="anon-block"> bankowi (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zasądzenie kwoty 39 454 zł 31 z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu od dnia zapłaty oraz kosztów postępowania w tym opłaty i ewentualnego zastępstwa procesowego. Żądał także przypozwania komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Brzozowie <span class="anon-block">A. P.</span>. W uzasadnieniu wskazał, iż w 2013 roku kupił od dłużnika <span class="anon-block">M. U. (1)</span> samochód ciężarowy, który podlegał komorniczemu zajęciu, o czym nie było żadnej informacji. Dochodzona przez powoda kwota wynika z poniesienia przez niego kosztów związanych z utrzymaniem rzeczy w szczególności remontu samochodu, opłat związanych z ubezpieczeniem OC, przeglądów technicznych i parkowania pojazdu na swoim placu.</p> <p>26 kwietnia 2023r. odpis pozwu z wnioskiem o przypozwanie i stosownym pouczeniem doręczono komornikowi sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Brzozowie jednak komornik do dnia zamknięcia rozprawy nie wstąpił do sprawy i nie złożył żadnej odpowiedzi.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> bank (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w odpowiedzi na pozew z 2 czerwca 2023 roku (karta 27) wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazał, iż kwestionuje powództwo w zakresie zasady i wysokości oraz , iż roszczenie powinien powód kierować do sprzedającego pojazd <span class="anon-block">M. U. (1)</span>. Dodatkowo pozwany zarzucił przedawnienie roszczeń, wskazując iż powód miał wiedzę o wadzie prawnej pojazdu już trzydziestego października 2013 roku.</p> <p>28 sierpnia 2023 roku powód złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał stanowisko zawarte w pozwie, wskazując dodatkowo w uzasadnieniu tego pisma , iż roszczenia mają charakter związany z bezpodstawnym wzbogaceniem pozwanego i poniesioną szkodą przez powoda.</p> <p>Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku 26 marca 2024 roku pełnomocnik powoda podtrzymał stanowisko zawarte w pismach procesowych wskazując, iż podstawą żądania powoda są przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Prowadzący postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikom <span class="anon-block">M. U. (2)</span> i <span class="anon-block">M. U. (1)</span> Komornik Sądowy przy SR w Brzozowie <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">P.</span> 23.02.2011 r. dokonała zajęcia ruchomości m.in. w postaci samochodu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, rok produkcji 1997, nr ident. <span class="anon-block"> (...)</span>. Z czynności tej został sporządzony protokół. Zajęte ruchomości oddano pod dozór dłużnika, którego pouczono o obowiązkach dozorcy. Jednocześnie Komornik Sądowy wezwał <span class="anon-block">M. U. (2)</span> i <span class="anon-block">M. U. (1)</span> do wskazania w terminie 7 dni osób trzecich, których prawa zostały naruszone w wyniku dokonanej czynności zajęcia. Komornik Sądowy zwrócił się także do Starostwa Powiatowego w <span class="anon-block">B.</span> (Wydział Komunikacji) o dokonanie odpowiednich adnotacji w kartotece zajętego pojazdu. Pismem z dnia 15.03.2011 r. Starostwo Powiatowe poinformowało Komornika Sądowego <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">P.</span>, że w dniu 15.03.2011 r. dokonano żądanej adnotacji w ewidencji tamtejszego urzędu.</p> <p>Pomimo komorniczego zajęcia 10.04.2013 r. w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">M. U. (1)</span> sprzedał <span class="anon-block">E. S.</span> prowadzącemu jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> (komis samochodowy) wyżej opisany pojazd marki <span class="anon-block">V. (...)</span>. za kwotę 10.000,00 zł. <span class="anon-block">M. U. (1)</span> oświadczył, że sprzedawany przez niego pojazd stanowi jego wyłączną własność, jest wolny od wad prawnych i praw osób trzecich, nie toczy się żadne postępowanie, którego przedmiotem jest ten pojazd, a pojazd nie stanowi także przedmiotu zabezpieczenia. Pojazd został wydany kupującemu w dniu podpisania umowy. W tym samym dniu sprzedający otrzymał cenę sprzedaży. <span class="anon-block">M. U. (1)</span> informował <span class="anon-block">E. S.</span>, iż musi pilnie sprzedać ten pojazd, bo wraca za granicę i potrzebuje zakupić bilet powrotny do USA. <span class="anon-block">E. S.</span> obejrzał pojazd, nie było na nim żadnych śladów dokonanego zajęcia komorniczego. Przeanalizował również dokumentację pojazdu, sprawdził kartę pojazdu, w której nie było żadnych adnotacji urzędowych. Odebrał od <span class="anon-block">M. U. (1)</span> kluczyki do pojazdu i dokumentację pojazdu. Samochód pozostawił u siebie w komisie. <span class="anon-block">E. S.</span> odprowadził podatek do US od dokonanej czynności cywilnoprawnej.</p> <p>W dniu 23.10.2013 r. <span class="anon-block">E. S.</span> dokonał sprzedaży ww. pojazdu na rzecz <span class="anon-block">M. J.</span> za kwotę 10.500,00 zł. <span class="anon-block">M. J.</span> dokonał w pojeździe kilku napraw serwisowych i po około 2 tygodniach udał się do Wydziału Komunikacji, by przerejestrować samochód na siebie. Został wówczas poinformowany, że pojazd jest zajęty w toku postępowania egzekucyjnego. <span class="anon-block">M. J.</span> po uzyskaniu tej informacji udał się do <span class="anon-block">E. S.</span> oczekując "anulowania umowy" i zwrotu pieniędzy. W dniu 30.10.2013 r. <span class="anon-block">M. J.</span> i <span class="anon-block">E. S.</span> podpisali "oświadczenie ugody" na mocy której przedmiotowy pojazd został zwrócony <span class="anon-block">E. S.</span>, zaś ten zwrócił <span class="anon-block">M. J.</span> zapłaconą kwotę sprzedaży.</p> <p>W dniu 29.10.2013 r. w kancelarii Komornika Sądowego <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">P.</span> stawił się powód <span class="anon-block">E. S.</span>, który okazał organowi egzekucyjnemu umowę kupna <strong> <!-- -->- </strong>sprzedaży pojazdu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, z dnia 10.04.2013 r.</p> <p>Pismem z dnia 21.11.2013 r. Komornik Sądowy <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">P.</span> poinformowała <span class="anon-block">E. S.</span> o możliwości złożenia w terminie miesiąca od dnia otrzymania tego zawiadomienia powództwa przeciwegzekucyjnego z żądaniem zwolnienia zajętego pojazdu marki <span class="anon-block">V.</span> spod postępowania egzekucyjnego. Tego rodzaju powództwo <span class="anon-block">E. S.</span> wytoczył, niemniej jednak z uchybieniem ustawowego terminu. Powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji zostało prawomocnie oddalone.</p> <p>W dniu 14.01.2015 r. Prokuratura Rejonowa w Brzozowie wszczęła śledztwo w sprawie udaremniania wykonania egzekucji komorniczej przez <span class="anon-block">M. U. (1)</span> w dniu 10.04.2013 r. poprzez sprzedaż <span class="anon-block">E. S.</span> zajętego w dniu 08.03.2011 r. samochodu a to na skutek zawiadomienia dokonanego przez Komornika Sądowego. <span class="anon-block">M. U. (1)</span> został, wyrokiem Sądu Rejonowego w Sanoku uznanym za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 §2 k.k.</a> oraz tego ,że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pomocą wprowadzenia w błąd doprowadził <span class="anon-block">E. S.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci 10 tys. zł sprzedając mu samochód , którym nie miał prawa dysponować tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> Za oba przestępstwa wymierzono mu karę oraz orzeczono obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block">E. S.</span> kwoty 10 tys. zł. Powód na rozprawie w dniu 26 marca oświadczył ,że <span class="anon-block">M. U. (1)</span> w 2023r. zwrócił mu kwotę 10 tys. zł.</p> <p>Od chwili zakupu tj. od 10 kwietnia 2013r przedmiotowy pojazd znajduje się w posiadaniu <span class="anon-block">E. S.</span>, który z własnej woli wyremontował go, ubezpieczał, opłacał przeglądy i przechowywał na swoim firmowym parkingu.</p> <p>Przed Sądem Rejonowym w Sanoku toczyła się sprawa wniosku <span class="anon-block">E. S.</span> zasiedzenie ruchomości, a to przedmiotowego samochodu. Wniosek ten został prawomocnie oddalony w sprawie I Ns 158/19.</p> <p>Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego na to dokumentów dołączonych do pozwu, odpowiedzi na pozew , dalszych pism procesowych stron, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w II K 170 / 16, I Ns 158 / 19, akt komornika przy Sądzie Rejonowym w Brzozowie k.m. <span class="anon-block"> (...)</span>, akt Sądu Rejonowego w Brzozowie I C 23 / 15 , sądu gospodarczego w Krośnie V GC 291/ 14. Stan faktyczny sprawy w jest bezsporny. Został ustalony nie tylko przez prokuraturę , sąd karny, ale i sądy cywilne w sprawach wskazanych wyżej. Przebieg wydarzeń potwierdza sam powód w swoich zeznaniach jednak wyciąga odmienne wnioski w zakresie zastosowania przepisów prawa niż prokuratura , sądy czy komornik. Sąd pominął dowód z zeznań powoda w zakresie w jakim nie pokrywają się z ustaleniami stanu faktycznego oraz dowody ze zgłaszanych dokumentów i opinii biegłego, które miałyby doprowadzić do ustalenia wysokości kosztów, jakie poniósł na utrzymanie samochodu albowiem były to ustalenia zbędne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.</p> <p>Sąd zważył co następuje:</p> <p>Nawiązując do wyżej wskazanych wniosków dowodowych i okoliczności, które miałyby być nimi wykazane należy wskazać ,że wykazywanie ich było zbędne ze ,względu na fakt iż powództwo nie zostało skierowane wobec osoby, która powinna być w sprawie stroną pozwaną.</p> <p>W ocenie sądu, całokształt materiału dowodowego wskazuje, iż <span class="anon-block"> bank (...) S.A .</span>w <span class="anon-block">W.</span> nie posiada legitymacji biernej w niniejszym procesie.</p> <p>Powód zakupił samochód obciążony wadą prawną w postaci zajęcia komorniczego. O istnieniu tej wady sprzedający - dłużnik <span class="anon-block">M. U. (1)</span>(będący również dozorcą rzeczy) nie powiadomił go przy zawarciu umowy. Powód pomimo tego dowiedział się o istnieniu wady najpóźniej w dniu 30 października 2013 roku, gdyż zawarł umowę ugody z <span class="anon-block">M. J.</span> o zwrocie wzajemnych świadczeń. Od tej chwili na własne ryzyko podejmował czynności związane z parkowaniem tego samochodu, utrzymywaniem go i poniesieniem kosztów jego eksploatacji w postaci ubezpieczenia i okresowych przeglądów.</p> <p>Podnoszony przez powoda zarzut , iż komornik nie umieścił znaków zajęcia w rzeczonym samochodzie a wydział komunikacji nie uczynił stosownego wpisu w karcie pojazdu nie ma dla tej sprawy żadnego znaczenia. Świadczy o tym fakt , iż wada została ujawniona przy próbie rejestracji przez nowego nabywcę <span class="anon-block">M. J.</span>. On również nie wiedział przy zakupie ,że samochód jest zajęty przez komornika . Jednak gdy dowiedział się o zajęciu , niezwłocznie podjął odpowiednie działania by z umowy się wycofać . W przeciwieństwie do niego, <span class="anon-block">E. S.</span> nie podjął jakichkolwiek starań by skorzystać ze swoich uprawnień kupującego rzecz obciążoną wadą i zdecydował o pozostawieniu pojazdu u siebie na parkingu. W ten sposób , z własnej woli przejął w sposób nieuprawniony od dłużnika dozór nad ruchomością. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, iż pozwany Bank wzbogacił się bezpodstawnie kosztem powoda czy też był beneficjentem domniemanej umowy prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia. Nie zaistniały przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">artykułu 405 kodeksu cywilnego</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 753;art. 753 § 2)">753 § 2 kodeksu cywilnego</a> wobec pozwanego Banku , dlatego też powództwo należało oddalić, o czym sąd orzekł jak w pkt I wyroku.</p> <p>Powyższe orzeczenie powoduje, iż powód został obciążony kosztami postępowania, które poniósł do tej pory( brak wniosku pozwanego o zasądzenie kosztów) w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> </div>